close
Przejdź do zawartości

Lucas Chevalier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lucas Chevalier
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Lucas Eugène Chevalier

Data i miejsce urodzenia

6 listopada 2001
Calais, Francja

Obywatelstwo

Francja

Wzrost

189 cm

Pozycja

bramkarz

Informacje klubowe
Klub

Paris Saint-Germain

Numer w klubie

30

Kariera juniorska
Lata Klub
2008–2010 SC Coquelles
2010–2014 AS Marck
2014–2018 Lille OSC
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2018–2021 Lille OSC II 38 (0)
2021–2022 → Valenciennes FC (wyp.) 30 (0)
2022–2025 Lille OSC 99 (0)
2025– Paris Saint-Germain 17 (0)
W sumie: 184 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2017  Francja U-16 1 (0)
2018–2019  Francja U-18 4 (0)
2021  Francja U-20 1 (0)
2022–2023  Francja U-21 6 (0)
2024  Francja U-23 1 (0)
2025–  Francja 1 (0)
W sumie: 14 (0)
  1. ↑ Aktualne na: 13 marca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 13 marca 2026.
Multimedia w Wikimedia Commons

Lucas Chevalier (ur. 6 listopada 2001 w Calais) – francuski piłkarz i reprezentant kraju, występujący na pozycji bramkarza w Paris Saint-Germain.

Biografia

[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery

[edytuj | edytuj kod]

Lucas Chevalier rozpoczął grę w piłkę nożną w Coquelles, w Sporting Club Coquellois, gdzie mieszkali jego rodzice[1]. Następnie występował w AS Marck[2]. Został dostrzeżony przez Lille OSC, najpierw trafił do ośrodka szkolenia w Liévin, a następnie w 2014 roku podpisał kontrakt z „Dogami”, klubem, któremu kibicował od dzieciństwa[3]. Dołączył wówczas do akademii LOSC w Domaine de Luchin, gdzie przeszedł pełne szkolenie, podobnie jak jego poprzednicy i rodacy Benjamin Pavard czy Mathieu Debuchy[4]. W trakcie gry w młodzieżowych zespołach klubu z północy Francji regularnie występował w starszych rocznikach[4].

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze kontakty z zawodową piłką w LOSC Lille (2018–2021)

[edytuj | edytuj kod]

Chevalier po raz pierwszy pojawił się na ławce rezerwowych drużyny rezerw Lille OSC w maju 2018 roku, przeciwko rezerwom RC Lens (2:2)[5]. 18 sierpnia 2018 roku po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie w meczu National 2 przeciwko SAS Épinal[6], zastępując Herve Koffiego, który zagrał w poprzedniej kolejce[7]. W sezonie 2019/2020 był podstawowym bramkarzem zespołu LOSC U-19 we wszystkich meczach UEFA Youth League[8], a jego drużyna zajęła drugie miejsce w grupie za Ajaksem Amsterdam, a przed Chelsea FC i Valencią CF[9][10].

W kolejnym sezonie po raz pierwszy był powoływany do kadry pierwszego zespołu na mecze Ligue 1[11], Pucharu Francji[12] i Ligi Europy UEFA[13][14]. Jako trzeci bramkarz w hierarchii, za Mike’em Maignanem i Oréstisem Karnezisem, nie rozegrał żadnego spotkania, ale znajdował się w kadrze zespołu, który wywalczył mistrzostwo Francji[15].

Udane wypożyczenie do Valenciennes FC (2021–2022)

[edytuj | edytuj kod]

Z powodu braku regularnej gry zgodził się na wypożyczenie do Valenciennes FC, występującego w Ligue 2, gdzie doznał kontuzji tuż przed startem sezonu[16]. Po powrocie do zdrowia, pod okiem trenera bramkarzy Jérémiego Janota, rozegrał 30 spotkań dla czerwono-białych[17][18]. Dzięki dobrym występom został wybrany przez kibiców najlepszym piłkarzem Valenciennes w sezonie[17]. Otrzymał również wyróżnienie dla odkrycia sezonu wśród bramkarzy Ligue 2, przyznawane przez trenerów bramkarzy francuskiej piłki zawodowej[17].

Pierwsze występy w podstawowym składzie macierzystego klubu (2022–2025)

[edytuj | edytuj kod]

10 września 2022 roku, po powrocie z wypożyczenia, rozegrał swój pierwszy mecz w Ligue 1 przeciwko Olympique Marsylia[19][20]. Po kolejnych spotkaniach przeciwko Toulouse FC[21] i FC Lorient[22] ponownie znalazł się w podstawowym składzie na Derby du Nord z RC Lens, rozegrane 9 października na Stade Pierre-Mauroy[23]. Zanotował wówczas bardzo dobry występ, broniąc rzut karny na początku meczu, a następnie popisując się kilkoma decydującymi interwencjami[24]. Po spotkaniu powiedział w rozmowie z Prime Video i Thierrym Henrym, że Mike Maignan, były bramkarz LOSC, z którym utrzymywał kontakt, zadzwonił do niego tego dnia, aby udzielić mu wskazówek i dodać otuchy[25]. Za ten występ został wybrany do jedenastki kolejki dziennika L’Équipe[26].

Kibice z grupy DVE stworzyli dla niego przyśpiewkę, wykonywaną podczas jego wejścia na murawę w trakcie rozgrzewki na Stade Pierre-Mauroy: „To chłopak stąd, to nasza jedynka, to Lucas Chevalier, to Lucas Chevalier”[27].

3 grudnia 2023 roku Lucas zaliczył bardzo dobry występ w meczu z FC Metz. W 29. minucie obronił pierwszy rzut karny, wykonywany przez Simona Elisorа, podyktowany po zagraniu Leny’ego Yoro. Powtórzył ten wyczyn również w 55. minucie po kolejnym rzucie karnym, sprokurowanym tym razem przez niego samego. Tego wieczoru LOSC wygrało 2:0[28]. Francuski bramkarz kontynuował systematyczny rozwój także w sezonie 2023/2024. Zanotował kilka interwencji wysokiej klasy, między innymi w rewanżowym ćwierćfinale Ligi Konferencji Europy przeciwko Aston Villi[29]. Po sezonie ponownie był wymieniany w gronie najlepszych bramkarzy Ligue 1[30].

Jego były kolega z drużyny Benoît Costil bardzo pochlebnie wypowiadał się o Chevalierze. Były reprezentant Francji opisał go następująco: „Zajdzie bardzo daleko z wielu powodów. Przede wszystkim jest ogromnie utalentowany i bardzo dobry w każdym aspekcie gry. Myślę, że może się jeszcze poprawić, a to pokazuje, jak wysoko może zajść. Jest też bardzo dobrze otoczony. Ma szczęście grać w klubie, który stworzył mu świetne warunki. Struktura, jaką LOSC zbudowało wokół niego, jest znakomita i bardzo mądra z punktu widzenia jego rozwoju. Widzę go bardzo wysoko […] Myślę, że już teraz ma talent i dojrzałość, by trafić do klubu z europejskiego top 10”[31].

Transfer do Paris Saint-Germain (od 2025)

[edytuj | edytuj kod]

8 sierpnia 2025 roku Lucas Chevalier odszedł z Lille OSC i podpisał pięcioletni kontrakt z Paris Saint-Germain, obowiązujący do czerwca 2030 roku[32][33][28]. Kwotę transferu szacowano na 40 milionów euro, a wraz z bonusami mogła ona wzrosnąć do 55 milionów euro[34][35]. Dzięki temu transferowi został trzecim najdroższym bramkarzem w historii, po Kepie Arrizabaladze (80 mln euro) i Alissonie (72 mln euro)[36][37].

13 sierpnia 2025 roku rozegrał swój pierwszy mecz w barwach PSG, występując w finale Superpucharu UEFA. Zanotował kilka udanych interwencji i obronił rzut karny Mickiego van de Vena w serii jedenastek[38].

30 sierpnia 2025 roku, w meczu 3. kolejki Ligue 1 pomiędzy Paris Saint-Germain a Toulouse FC, po raz pierwszy obronił rzut karny Franka Magriego w 45+5. minucie. Chwilę później arbiter zarządził powtórzenie jedenastki z powodu przedwczesnego wbiegnięcia kilku piłkarzy PSG w pole karne. Drugi rzut karny, wykonywany tym razem przez Cristiana Cásseresa Jr., Chevalier również obronił. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem PSG 6:3[39].

8 stycznia 2026 roku, w meczu o Trophée des Champions z Olympique Marsylia, ponownie zaliczył kilka udanych interwencji, a w serii rzutów karnych obronił dwa strzały zawodników rywali – O’Rileya i Traorè – przyczyniając się do zdobycia przez swój zespół 14. takiego trofeum[40].

W 7. przedostatniej kolejce Ligi Mistrzów UEFA 2025/2026 oraz w 17. kolejce Ligue 1 popełnił kilka błędów. W Lidze Mistrzów nie obronił dwóch strzałów, które zakończyły się dubletem Luisa Suáreza[41], a następnie w lidze nie zdołał obronić rzutu karnego wykonywanego przez Willema Geubbelsa[42]. Jego występy zostały ocenione jako przeciętne[28]. Z tych powodów trener Luis Enrique miał zdecydować się na wystawianie Matwieja Safonowa, co zepchnęło Chevaliera do roli drugiego bramkarza PSG[43].

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacje młodzieżowe

[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2017 roku Chevalier po raz pierwszy wystąpił w młodzieżowych reprezentacjach Francji, zaczynając od kadry U-16, z którą zagrał w zremisowanym 2:2 meczu z Polską[44]. Następnie trafił do reprezentacji U-18, w której rozegrał cztery spotkania, wszystkie zakończone zwycięstwami[45]. 11 listopada 2021 roku, jako bramkarz kadry U-20, wystąpił w meczu z Niemcami[46].

W marcu 2022 roku Sylvain Ripoll powołał go do reprezentacji Francji do lat 21 jako zastępcę kontuzjowanego Illana Mesliera[1]. Piłkarze reprezentacji Francji byli zakwaterowani w Coquelles, gdzie Chevalier rozpoczynał karierę i gdzie nadal mieszkali jego rodzice, jednak nie pojawił się na boisku w meczu rozegranym w Calais[47]. Ostatecznie zadebiutował w reprezentacji Francji U-21 19 listopada 2022 roku w meczu z Norwegią, zakończonym remisem 1:1[48]. 16 marca 2023 roku ponownie otrzymał powołanie do tej kadry.

3 czerwca 2024 roku Thierry Henry umieścił go na szerokiej liście 25 zawodników przewidzianych do udziału w igrzyskach olimpijskich 2024 w Paryżu[49], jednak ostatecznie klub nie zgodził się na jego wyjazd z powodu udziału w eliminacjach Ligi Mistrzów UEFA[50].

Reprezentacja Francji

[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2024 roku po raz pierwszy został powołany przez Didiera Deschampsa do seniorskiej reprezentacji Francji. Pełnił funkcję trzeciego bramkarza za Mike’em Maignanem i Brice’em Sambą na mecze z Izraelem i Włochami w Lidze Narodów UEFA[51]. W maju 2025 roku znalazł się w 25-osobowej kadrze na turniej finałowy tych rozgrywek[52]. Nie wystąpił jednak w żadnym spotkaniu, a Francja zakończyła turniej na trzecim miejscu[53][54].

Pierwszy występ w seniorskiej reprezentacji zaliczył w meczu z Azerbejdżanem, ostatnim spotkaniu eliminacji mistrzostw świata 2026, gdy Francja miała już zapewniony awans[55]. W tym meczu został również bramkarzem, który najszybciej stracił pierwszego gola po debiucie w reprezentacji Francji od czasu René Llense’a, który zanotował taki przypadek 17 lutego 1935 roku w meczu z Włochami[56][57].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Lucas Chevalier objectifs Bleuets et LOSC – ICI [online], ICI, le média de la vie locale, 24 marca 2022 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  2. ↑ Lucas CHEVALIER | Fédération Française de Football (FFF) | Site Officiel [online], www.fff.fr [dostęp 2026-03-13].
  3. ↑ Pierrick Moniot, Lucas Chevalier: « J’ai un entourage composé de supporters lensois » [online], Le petit Lillois, 5 maja 2021 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  4. 1 2 Wikiwix Archives [online], archive.wikiwix.com [dostęp 2026-03-13].
  5. ↑ RC Lens B – LOSC Lille B, 12 maja 2018 – Championnat National 2 – Groupe C – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  6. ↑ LOSC Lille B – SAS Epinal, 18 sie 2018 – Championnat National 2 – Groupe D – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  7. ↑ US Créteil-Lusitanos – LOSC Lille B, 11 sie 2018 – Championnat National 2 – Groupe D – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  8. ↑ Lucas Chevalier – Szczegółowe podsumowanie występów [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  9. ↑ U19 Youth League 2019/2020 » Results & Standing [online], worldfootball.net [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  10. ↑ Rayan Bja, Lucas Chevalier, un élément important de la qualification en Youth League [online], Le petit Lillois, 11 grudnia 2019 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  11. ↑ LOSC Lille – Stade Rennais FC, 22 sie 2020 – Ligue 1 – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  12. ↑ Dijon FCO – LOSC Lille, 10 lut 2021 – Coupe de France – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  13. ↑ AC Sparta Praga – LOSC Lille, 22 paź 2020 – Liga Europy UEFA – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  14. ↑ Rayan Bja, Lucas Chevalier évoque sa situation et son avenir au LOSC [online], Le petit Lillois, 4 maja 2021 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  15. ↑ Rayan Bja, Lucas Chevalier: « Être champion dès mes 19 ans, c’est extraordinaire » [online], Le petit Lillois, 26 maja 2021 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  16. ↑ Ulysse Hamelin, « Si Lucas Chevalier continue comme ça, il deviendra un très bon gardien » affirme un supporter du VAFC [online], Le petit Lillois, 12 listopada 2021 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  17. 1 2 3 Rayan Bja, L’avènement de Lucas Chevalier à Valenciennes [online], Le petit Lillois, 6 czerwca 2022 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  18. ↑ Lucas Chevalier, gardien de Valenciennes en prêt de Lille: « Je suis plus armé que l’été dernier » [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  19. ↑ Lucas Chevalier a les armes pour s’imposer avec Lille [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  20. ↑ Olympique Marseille – LOSC Lille, 10 wrz 2022 – Ligue 1 – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  21. ↑ LOSC Lille – FC Toulouse, 17 wrz 2022 – Ligue 1 – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  22. ↑ FC Lorient – LOSC Lille, 2 paź 2022 – Ligue 1 – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  23. ↑ Compositions de Lille-Lens. Le LOSC avec André Gomes, Lens avec l’équipe attendue [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  24. ↑ Lucas Chevalier, héros ailé du derby Lille-Lens [online], SOFOOT.com, 10 października 2022 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  25. ↑ Pierrick Moniot, Lucas Chevalier après LOSC – RC Lens: « J’ai pensé à Mike Maignan avant d’arrêter le penalty de Sotoca » [online], Le petit Lillois, 10 października 2022 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  26. ↑ Rayan Bja, Lucas Chevalier dans l’équipe-type de la dixième journée de Ligue 1 [online], Le petit Lillois, 10 października 2022 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  27. ↑ Raphael Marcant, Que pense Lucas Chevalier du chant à son nom lancé par les supporters du LOSC? [online], Le petit Lillois, 24 czerwca 2024 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  28. 1 2 3 Eurosport is not available in your region [online], www.eurosport.fr [dostęp 2026-03-13].
  29. ↑ Lewis Browning, Aston Villa denied by spectacular double save from Lille goalkeeper [online], Mail Online, 18 kwietnia 2024 [dostęp 2026-03-13].
  30. ↑ UNFP reveals its nominees for 2024 award ceremony – Get French Football News [online], 30 kwietnia 2024 [dostęp 2026-03-13] (ang.).
  31. ↑ Raphael Marcant, Benoît Costil (ex-LOSC) voit Lucas Chevalier „allait très loin, très haut” et „pour plein de raisons” [online], Le petit Lillois, 11 marca 2025 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  32. ↑ Lucas Chevalier. Le peuple lillois remercie l’“enfant du coin” | LOSC [online], www.losc.fr [dostęp 2026-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-10] (fr.).
  33. ↑ Lucas Chevalier s’engage avec le Paris Saint-Germain pour 5 saisons [online], www.psg.fr, 2025 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  34. ↑ Mercato. Le PSG annonce l’arrivée de Lucas Chevalier [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  35. ↑ PSG. La signature du gardien Lucas Chevalier officialisée [online], www.cnews.fr, 9 sierpnia 2025 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  36. ↑ PSG: Lucas Chevalier dans le top 3 des gardiens les plus chers de l’histoire [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  37. ↑ Raphael Marcant, Mercato: Lucas Chevalier avec les gardiens les plus chers de l’histoire, les ventes les plus conséquentes du LOSC [online], Le petit Lillois, 10 sierpnia 2025 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  38. ↑ FC Paris Saint-Germain – Tottenham Hotspur, 13 sie 2025 – UEFA Super Cup – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  39. ↑ FC Toulouse – FC Paris Saint-Germain, 30 sie 2025 – Ligue 1 – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  40. ↑ FC Paris Saint-Germain – Olympique Marseille, 8 sty 2026 – Trophée des Champions – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  41. ↑ Sporting CP – FC Paris Saint-Germain, 20 sty 2026 – Liga Mistrzów UEFA – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  42. ↑ FC Paris Saint-Germain – Paris FC, 4 sty 2026 – Ligue 1 – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  43. ↑ Equipe de France, le message poignant de Brice Samba pour Lucas Chevalier | Goal.com Français [online], www.goal.com, 13 marca 2026 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  44. ↑ Francja U16 – Polska U16, 21 mar 2017 – Mecze towarzyskie – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  45. ↑ Lucas Chevalier – Reprezentacja [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  46. ↑ Francja U20 – Niemcy U20, 11 lis 2021 – Mecze towarzyskie – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  47. ↑ Francja U21 – Irlandia Północna U21, 28 mar 2022 – Mecze towarzyskie – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  48. ↑ Francja U21 – Norwegia U21, 19 lis 2022 – Mecze towarzyskie – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-13].
  49. ↑ DIRECT. La première liste de l’équipe de France pour les JO de Paris 2024 : revivez la conférence de presse de Thierry Henry en vidéo [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  50. ↑ JO Paris 2024: «Jouer la Ligue des Champions avec le LOSC, ça n’a pas de prix», estime Lucas Chevalier, retenu par son club [online], Le Figaro, 18 lipca 2024 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  51. ↑ Maxime Barbaud, EdF: Didier Deschamps explique le choix Lucas Chevalier [online], Foot Mercato: Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 7 listopada 2024 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  52. ↑ Équipe de France: Rayan Cherki pour la première fois dans la liste de Didier Deschamps pour le Final Four de la Ligue des nations [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  53. ↑ Une saison bien terminée | Fédération Française de Football (FFF) | Site Officiel [online], www.fff.fr [dostęp 2026-03-13].
  54. ↑ Ligue des nations. L’équipe de France s’impose (2-0) face à l’Allemagne et termine à la troisième place – ICI [online], ICI, le média de la vie locale, 8 czerwca 2025 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  55. ↑ Didier Deschamps change tout en Azerbaïdjan, première pour Lucas Chevalier avec les Bleus [online], L’Équipe [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  56. ↑ Josué Cassé, EdF. La terrible statistique de Lucas Chevalier [online], Foot Mercato: Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 16 listopada 2025 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
  57. ↑ Une première depuis près d’un siècle: la terrible stat de Lucas Chevalier pour son baptême lors d’Azerbaïdjan-France [online], RMC Sport, 16 listopada 2025 [dostęp 2026-03-13] (fr.).
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lucas_Chevalier&oldid=79711552”