close
Przejdź do zawartości

Zapora Niedzica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zapora Niedzica
Ilustracja
Zapora Niedzica (sierpień 2016)
Państwo

 Polska

Rzeka

Dunajec

Data budowy

1975–1997

Typ zapory

ziemna

Wysokość zapory

56 m

Funkcja

ochrona przeciwpowodziowa,
energetyczna,
rekreacyjna

Położenie na mapie powiatu nowotarskiego
Mapa konturowa powiatu nowotarskiego, po prawej nieco na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zapora Niedzica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zapora Niedzica”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Zapora Niedzica”
Ziemia49°25′11,0″N 20°19′24,6″E/49,419722 20,323500

Zapora Niedzica (również: Zapora Czorsztyńska[1]) – zapora wodna wybudowana w latach 1975–1997 w miejscowości Czorsztyn oraz w przysiółku Zamek, należącym do wsi Niedzica (obecnie będącym samodzielną wsią Niedzica-Zamek[2]). Znajduje się w Pieninach, spiętrza wody Dunajca, tworząc Jezioro Czorsztyńskie.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Wstępny projekt budowy planowanych zbiorników wodnych w Niedzicy-Czorsztynie (zbiornik główny) i w Sromowcach Wyżnych (zbiornik wyrównawczy) oraz związanych z nimi zapór wodnych rozpatrzony został przez Prezydium Komisji Planowania przy Radzie Ministrów 21 czerwca 1968 r. Według ówczesnych ustaleń prace przygotowawcze (zaplecze, drogo dojazdowe itp.) miały zostać podjęte w 1969 r., natomiast prace przy obiektach podstawowych – w roku 1970. Zakończenie robót planowano na 1974 r.[3]

Ostatecznie budowę zespołu rozpoczęto w roku 1975. W latach 80. i 90. XX wieku spotykała się ona z ostrymi protestami ekologów. Realizację zapory, zbiornika oraz elektrowni zakończono dopiero w 1997. W tym roku powołano również spółkę do ich obsługi. Patronem zespołu zbiorników wodnych został prof. Gabriel Narutowicz[4].

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]

Zapora Niedzica jest najwyższą w Polsce zaporą ziemną z centralnym uszczelnieniem glinowym. Jej wysokość maksymalna od chodnika galerii wynosi 56 m. Długość zapory wynosi 404 m. Korona budowli ma szerokość 7 m[1] i jest udostępniana do ruchu pieszych oraz przejazdu pojazdów obsługi. Zapora została zbudowana z wykorzystaniem 1,7 mln m³ żwiru[5].

Nachylenie skarpy odwodniej zapory (od strony Jeziora Czorsztyńskiego) do poziomu 20 m wynosi 1:3,5, natomiast powyżej poziomu 20 m 1:2,25. W przypadku skarpy odpowietrznej (od strony Jeziora Sromowskiego) nachylenie jest zmienne i ma wartość od 1:2,5 do 1:1,85. Zabezpieczeniem skarpy odwodniej są płyty betonowe o grubości 30 cm, natomiast skarpy odpowietrznej – zazielenienie z instalacją do zraszania ziemi[1].

Wydatek przelewu stokowego zapory wynosi 975 m³ wody na sekundę, natomiast dwóch spustów dennych 360 m³ wody na sekundę. Wydatek dwóch turbin to 250 m³ wody na sekundę[1].

Galeria kontrolno-zastrzykowa ma długość 256,2 m i światło chodnika 3 × 3 m. Drenaż zapory odbywa się rurami o średnicy 100 cm ze studniami kontrolnymi[1].

Poniżej zapory znajduje się elektrownia wodna należąca do Zespołu Elektrowni Wodnych Niedzica S.A.[5]

Zapora (podziemny tunel – galeria kontrolna zapory poprowadzona w skale, 50 m pod wodą i nasypem zapory) oraz elektrownia są udostępnione do zwiedzania z przewodnikiem[5].

W momencie oddania do użytku obiekt funkcjonował w ramach Zespołu Zbiorników Wodnych Czorsztyn-Niedzica i Sromowce Wyżne im. Gabriela Narutowicza, który został w późniejszym okresie przekształcony w Zespół Elektrowni Wodnych Niedzica S.A.

Korzyści

[edytuj | edytuj kod]

Zapora zatrzymuje wody Dunajca i pełni funkcję przeciwpowodziową dla miejscowości leżących w dole rzeki. W dniu oficjalnego otwarcia obiektu, 9 lipca 1997, w trakcie tzw. powodzi tysiąclecia, zaobserwowana fala powodziowa była drugą pod względem wysokości, po fali z największej powodzi w latach międzywojennych w 1934[6].

Budowa zapory pozwoliła również na dostarczenie wody pitnej do pobliskich miejscowości (przed budową zapory w tym rejonie występowały niedobory wody w okresie suszy). Ustabilizowała poziom rzeki, dzięki czemu tradycyjny spływ Przełomem Dunajca odbywa się bez przeszkód.

Galeria

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 Zapora Czorsztyńska – dane techniczne. Zespół Elektrowni Wodnych Niedzica Spółka Akcyjna. [dostęp 2017-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2013 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz ustalenia nazwy obiektu fizjograficznego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1629 (ISAP)).
  3. ajot.. Projekt wstępny zbiorników wodnych w Niedzicy-Czorsztynie i w Sromowcach Wyżnych. „Wierchy. Rocznik poświęcony górom.”. R. 37 (1968), s. 230, 1969. Komisja Turystyki Górskiej ZG PTTK, Kraków. Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  4. Informacja na tablicy upamiętniającej oddanie do eksploatacji zespołu zbiorników wodnych.
  5. 1 2 3 Elektrownia wodna w Niedzicy. niedzica.pl. [dostęp 2017-01-17]. (pol.).
  6. Rola Zbiornika Czorsztyńskiego na Dunajcu w ochronie przeciwpowodziowej w 1997 r.. „Pieniny – Przyroda i Człowiek”. nr 12 (2012). s. 3–11.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]