Anadolu

Anadolu (język turecki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Anatolia

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Anadolu
biernik	Anadolu'yu
celownik	Anadolu'ya
miejscownik	Anadolu'da
ablatyw	Anadolu'dan
dopełniacz	Anadolu'nun
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Anadolu'm 2. os. lp Anadolu'n 3. os. lp Anadolu'su 1. os. lm Anadolu'muz 2. os. lm Anadolu'nuz 3. os. lm Anadolu'su biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Anadolu'mu 2. os. lp Anadolu'nu 3. os. lp Anadolu'sunu 1. os. lm Anadolu'muzu 2. os. lm Anadolu'nuzu 3. os. lm Anadolu'sunu celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Anadolu'ma 2. os. lp Anadolu'na 3. os. lp Anadolu'suna 1. os. lm Anadolu'muza 2. os. lm Anadolu'nuza 3. os. lm Anadolu'suna miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Anadolu'mda 2. os. lp Anadolu'nda 3. os. lp Anadolu'sunda 1. os. lm Anadolu'muzda 2. os. lm Anadolu'nuzda 3. os. lm Anadolu'sunda ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Anadolu'mdan 2. os. lp Anadolu'ndan 3. os. lp Anadolu'sundan 1. os. lm Anadolu'muzdan 2. os. lm Anadolu'nuzdan 3. os. lm Anadolu'sundan dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Anadolu'mun 2. os. lp Anadolu'nun 3. os. lp Anadolu'sunun 1. os. lm Anadolu'muzun 2. os. lm Anadolu'nuzun 3. os. lm Anadolu'sunun

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: