Marki

Marki (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈmarʲci], AS: [marʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. ^ⓘ

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce; zob. też Marki w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blp,

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	Marki
dopełniacz	Marek
celownik	Markom
biernik	Marki
narzędnik	Markami
miejscownik	Markach
wołacz	Marki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Markach • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Marek • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Marek • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Marek • mieszkaniec / mieszkanka Marek • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Markach • pochodzić z Marek • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Marek

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) miasto

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. marecki

rzecz. marczanin m, marczanka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

Marki (język wilamowski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) imię męskie Marek

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks: Wilamowski - Imiona męskie

źródła: