close
Przejdź do zawartości

ogólnosłowiański

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

ogólnosłowiański (język polski)

[edytuj]
wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: ogólnosłowiański
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który dotyczy wszystkich Słowian, obejmuje całą Słowiańszczyznę, występuje we wszystkich krajach, językach słowiańskich[1][2][3]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Miał też nadzieję, że uda się zorganizować prace nad słownictwem wszystkich języków słowiańskich, które prowadziłyby do zbliżenia językowego Słowian, a nawet powstania ogólnosłowiańskiego języka literackiego[4].
(1.1) Poznanie prasłowiańskich podstaw rozwoju kultury polskiej jest oczywiście nie do osiągnięcia w ramach badań ograniczonych do samych tylko rzeczy polskich, ale wymaga koniecznie traktowania porównawczego na tle ogólnosłowiańskim[5].
(1.1) Jeśli o zmianę Fabiānus na Pabian idzie, odzwierciedla się w niej niewątpliwie ogólnosłowiańska wczesnohistoryczna dążność do zastępowania obcego f przez p, o czym jako o rzeczy tylko możliwej wspomina zresztą dr F[6].
składnia:
kolokacje:
(1.1) zasięg ogólnosłowiański • ogólnosłowiańska tradycja • ogólnosłowiańskie bóstwotło ogólnosłowiańskie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. pol. ogół + słowiański
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ogólnosłowiański” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ogólnosłowiański” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ogólnosłowiański” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  4. Pisarze polskiego oświecenia. Gomulicka, Barbara (red.). T. 3. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 399. ISBN 978-83-01-10486-3. LCCN 93172632. OCLC 1416630319. Dostępna na Google Books. [w:] Korpus Języka Polskiego PWN.
  5. Lehr-Spławiński, Tadeusz. Rozprawy i szkice z dziejów kultury Słowian. Wyd. 1. Warszawa: Pax, 1954, s. 12. OCLC 655580762.
  6. Oboczność Pabian || Fabian. Język Polski. R. XXIII. [23.] (nr 1), s. 21, styczeń/luty 1938. Kraków: Polska Akademia Umiejętności. ISSN 0021-6941. OCLC 212418706.