ahit

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi, عهد‎ (ahd), Arapça عَهْد‎ (ʿahd)

Ad

ahit (belirtme hâli ahti, çoğulu ahitler)

1. kendi kendine söz vererek bir işi üzerine alma, ant

   Ahdim olsun, bu işi yapacağım.

2. antlaşma
3. devir, zaman

Çekimleme

ahit adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	ahit	ahitler
belirtme	ahti	ahitleri
yönelme	ahte	ahitlere
bulunma	ahitte	ahitlerde
ayrılma	ahitten	ahitlerden
tamlayan	ahtin	ahitlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	ahtim	ahitlerim
belirtme	ahtimi	ahitlerimi
yönelme	ahtime	ahitlerime
bulunma	ahtimde	ahitlerimde
ayrılma	ahtimden	ahitlerimden
tamlayan	ahtimin	ahitlerimin
2. tekil (senin)
yalın	ahtin	ahitlerin
belirtme	ahtini	ahitlerini
yönelme	ahtine	ahitlerine
bulunma	ahtinde	ahitlerinde
ayrılma	ahtinden	ahitlerinden
tamlayan	ahtinin	ahitlerinin
3. tekil (onun)
yalın	ahti	ahitleri
belirtme	ahtini	ahitlerini
yönelme	ahtine	ahitlerine
bulunma	ahtinde	ahitlerinde
ayrılma	ahtinden	ahitlerinden
tamlayan	ahtinin	ahitlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	ahtimiz	ahitlerimiz
belirtme	ahtimizi	ahitlerimizi
yönelme	ahtimize	ahitlerimize
bulunma	ahtimizde	ahitlerimizde
ayrılma	ahtimizden	ahitlerimizden
tamlayan	ahtimizin	ahitlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	ahtiniz	ahitleriniz
belirtme	ahtinizi	ahitlerinizi
yönelme	ahtinize	ahitlerinize
bulunma	ahtinizde	ahitlerinizde
ayrılma	ahtinizden	ahitlerinizden
tamlayan	ahtinizin	ahitlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	ahti	ahitleri
belirtme	ahtini	ahitlerini
yönelme	ahtine	ahitlerine
bulunma	ahtinde	ahitlerinde
ayrılma	ahtinden	ahitlerinden
tamlayan	ahtinin	ahitlerinin

Çeviriler

çeviriler

• Fince: toimeksianto (fi), sopimus (fi)
• Fransızca: pacte (fr)
• İbranice: הסכם‎ (he) (heskem)
• İngilizce: injunction (en)
• İsveççe: föreläggande (sv) n

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "ahit" maddesi