close
Saltu al enhavo

kunigi

El Vikivortaro
Tenso Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo kunigis kunigas kunigos
Adjektiva aktiva participo kuniginta kuniganta kunigonta
Adjektiva pasiva participo kunigita kunigata kunigota
Substantiva aktiva participo kuniginto kuniganto kunigonto
Substantiva pasiva participo kunigito kunigato kunigoto
Adverba aktiva participo kuniginte kunigante kunigonte
Adverba pasiva participo kunigite kunigate kunigote
Moduso
Infinitivo kunigi
Volativo kunigu
Kondicionalo kunigus
Vorterseparo
kun + ig + i

Signifoj

[redakti]
  1. (transitiva) kune en la sama tempo, akompanante unu alian
    ni kune faru la laboron[1]

Tradukoj

[redakti]
Fontoj kaj citaĵoj
  1. Kabe 1922, p.90
Referencoj kaj literaturo
Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).