O Boeing 2707 foi o primeiro proxecto para un transporte supersónico (SST polas súas siglas en inglés) estadounidense. Despois de gañar unha competición para un contrato financiado polo goberno para construír un SST, Boeing comezou a desenvolvelo nas súas instalacións de Seattle, Washington. O deseño xurdiu como un avión grande cunha capacidade entre 250 e 300 pasaxeiros e unha velocidade de cruceiros de aproximadamente Mach 3. Sería máis grande e rápido que anteriores deseños de SST como o Concorde.
O SST foi un tema de gran preocupación dentro da industria aeronáutica. Dende o inicio, as aeroliñas destacaran que a economía do deseño era cuestionable, e as súas preocupacións só se abordaron parcialmente durante o seu desenvolvemento. Fóra deste campo, todo o concepto do SST foi obxecto dunha considerable prensa negativa, centrada no tema dos estoupidos sónicos e os efectos na capa de ozono.
Unha característica clave no deseño do 2707 foi o uso dunha á de xeometría variable (swing wing). Durante o desenvolvemento o peso e tamaño do seu mecanismo continuou medrando, forzando ao equipo a comezar novamente usando unha á delta convencional. O aumento dos custos e a falta dun mercado claro para o aparello levaron á súa cancelación en 1971, antes de que se completasen os seus dous prototipos.
Edelman, Susan (1991). "The American Supersonic Transport". The Technology Pork Barrel. Archived from the original on 09 de outubro de 2016. Consultado o 22 de febreiro de 2022.
