Samos

Samos
	Nome oficial Samos (gl)
	Nome oficial Samos (gl)
	Instancia de concello de Galicia
	Parte de Mancomunidade de Concellos Galegos do Camiño Francés
	Lista do elemento eleccións municipais en Samos
Implicados
	Xefe do goberno Cargo: alcalde de Samos ; María Xesús López López
Localización
	Situado en provincia de Lugo, Galicia, España
	Capital Samos
	Comparte fronteira con O Incio; Pedrafita do Cebreiro; Folgoso do Courel; Triacastela; Sarria; Láncara; A Pobra do Brollón
OpenStreetMap
	Coordenadas 42°43′50″N 7°19′36″O / 42.730661, -7.3265903
Cifras e dimensións
	Poboación 1.158 (2025); 1.502 (2013); 1.556 (2012); 1.614 (2011); 1.646 (2010); 1.707 (2009); 1.743 (2008); 1.768 (2007); 1.820 (2006); 1.897 (2005); 1.923 (2004); 2.073 (2002); 2.125 (2001); 1.458 (2014); 1.425 (2015); 1.392 (2016); 1.343 (2017); 1.293 (2018); 1.278 (2019); 1.246 (2020); 1.222 (2021); 1.202 (2022); 1.210 (2023); 1.198 (2024)
	Poboación feminina 597 (2019)
	Poboación masculina 681 (2019)
	Superficie 136,6 km²
	Altitude 700 m
	Fuso horario UTC+01:00
Código postal
Códigos e identificadores
Código postal
Código postal	27620
Código INE	27055
OpenStreetMap	345116
VIAF	134830277
Freebase	/m/0fgn9r
Fontes e ligazóns
	Páxina WEB concellosamos.es
	Wikidata C:Commons

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Samos.

Samos é un concello da provincia de Lugo, pertencente á comarca de Sarria. Segundo o IGE en 2014 tiña 1.458 habitantes (1.820 no 2006, 1.897 no 2005, 1.923 no 2004, 1.999 no 2003). O xentilicio é samanense.^[1]

Demografía

Censo total (habitantes)	1.458 (2014)
Menores de 15 anos	66 (4.53 %)
Entre 15 e 64 anos	803 (55.07 %)
Maiores de 65 anos	589 (40.4 %)

Localización

Limita ao norte co concello de Láncara; ao sur cos do Folgoso do Courel e A Pobra do Brollón; ao leste cos de Triacastela, Pedrafita do Cebreiro e Folgoso do Courel e ao oeste cos de Sarria e O Incio. Pertence ao partido xudicial de Sarria e á diocese de Lugo.

Samos atópase nos contrafortes das serras orientais de Galiza, montes de Lóuzara, Serra do Oribio e Montes da Albola. O relevo é moi accidentado; a altitude media é superior aos 700 m. e máxima está no Oribio, a 1.443 m. O río Sarria, afluente do Miño, drena a vertente occidental e polo leste baixa o río Lóuzara cara ao Lor e posteriormente o Sil. Poden apreciarse tres zonas ben diferenciadas: a central, zona de asentamento das poboacións máis importantes; a zona norte, máis aberta e con terras en pendente e suaves lombas, e Lóuzara, a zona sur, cunha paisaxe bravía chea de montañas e vales.

A oscilación térmica é grande, uns 13 °C: o clima é frío no inverno e xea con frecuencia. As precipitacións van desde os 900 aos 1.500 mm.

O concello esténdese sobre 136,77 km²^[2] e a cidade máis próxima é Lugo, a 43 km.

Historia

Da época do megalitismo consérvase a necrópole de Santa Mariña, un conxunto de corenta mámoas declarado Ben de Interese Cultural.

En época sueva Martiño de Dumio fundou o mosteiro, ao que está ligada toda a historia de Samos. O nome provén de Samanos, que posibelmente fai referencia a un lugar habitado por unha comunidade relixiosa. O mosteiro abandonouse brevemente arredor do ano 714 até que Froila I llo asignou ao abade Arxerico. Nel pasou a súa adolescencia o futuro rei Afonso II o Casto após o asasinato do seu pai, Froila I, no ano 768.

Os dominios do mosteiro fóronse ampliando, especialmente desde que o papa Alexandre III lle concedeu unha bula no ano 1175 outorgándolle dereitos e rendas sobre 105 igrexas de todo o reino. Nos séculos XVII e XVIII leváronse a cabo numerosas obras nel, dándolle a súa arquitectura actual.

Economía

Desde comezos do século XX, Samos perdeu o 70% da súa poboación, especialmente entre 1940 e 1980. O 85% dedícase á agricultura, fundamentalmente a gandería, con vacas e tamén porcos e ovellas.