Baronnies
| Baronnies | ||||
|---|---|---|---|---|
| Hoogste punt | Mont Mare (1603 meter) | |||
| Locatie | Frankrijk | |||
| Coördinaten | 44° 19′ NB, 5° 25′ OL | |||
| Onderdeel van | Franse Voor-Alpen | |||
| Bestaat uit | kalksteen | |||
  | ||||
| Foto's | ||||
.jpg) | ||||
Les Baronnies vanaf de Col de Perty | ||||
 | ||||
Het landschap van de Baronnies (vallei van Ste-Jalle) vanaf de col de Soubeyrand | ||||
| ||||
De Baronnies zijn een Frans bergmassief en regionaal natuurpark (Parc naturel régional des Barronies provençales) dat deel uitmaakt van de Franse Voor-Alpen en een historische streek. Het grootste deel van de streek ligt in het departement Drôme, maar het westelijke deel van de Hautes-Alpes en het noorden van de Vaucluse behoren eveneens tot de Baronnies. Het massief van de Baronnies is een middelgebergte dat wordt gerekend tot de Voor-Alpen van de Dauphiné. Ten noorden van de Baronnies ligt de Diois, ten zuiden liggen de Monts de Vaucluse met de Mont Ventoux en de Montagne de Lure.
Verkeer en vervoer
[bewerken | brontekst bewerken]Doordat de meeste ruggen een oost-westoriëntatie hebben, liggen ook de meeste wegen in deze richting. De belangrijkste verbinding die doorheen de Baronnies gaat is de D94-D994 Nyons-Gap over de Col de la Saulce. Oost-westverbindingen van een lagere orde zijn de D546 Buis - Séderon en de D542 Montbrun - Séderon - Laragne-Montéglin. Daarnaast zijn er nog tal van noord-zuidverbindingen die door het reliëf verschillende passen over moeten: de D70 (Col de la Sausse), de D64 (D94 - Ste-Jalle - D546) en de D61 (vanaf de D94 noordwaarts richting Diois).
Massief
[bewerken | brontekst bewerken]Het hoogste punt wordt gevormd door de Mont Mare met een hoogte van 1603 meter.
De noordelijke grens van het bergmassief van de Baronnies wordt doorgaans gelegd bij het dal van de Aygues (D94). De grens van de historische streek wordt vaak iets noordelijker gelegd, op of nabij de waterscheiding tussen Drôme en Eygues zodat gemeenten als Cornillon-sur-l'Oule, la Charce en zelfs Valdoule nog tot de Baronnies worden gerekend. In dit laatste geval is le Duffre in de Montagne de l'Aup het hoogste punt van de Baronnies in zijn meer ruime, historische omschrijving.
Hydrologie
[bewerken | brontekst bewerken]De Baronnies worden gedraineerd door zijrivieren van de Rhône in het westen (Aygues, Ouvèze en Toulourenc) en door zijrivieren van de Durance in het oosten (Blême, Céans, Méouge). De hoofdwaterscheiding van de Baronnies, tussen Rhône en Durance loopt onder meer over volgende bergpassen: Col d'Arron (1448 m, onverhard), Col des Tourettes (1126 m), Col de la Saulce (874 m), Col de la Flachière (853 m), Col du Reychasset (1052 m), Col de Perty (1302 m), de col op de D546 in Mévouillon (889 m) en de Col de Macuègne (1068 m).
Natuur
[bewerken | brontekst bewerken]De Baronnies zijn van nature bedekt met garrigue en beukenbossen. Van oudsher wordt er lavendel gekweekt. In de vallei van de Ennuye zijn er ook graanvelden en fruitboomgaarden.
In 2025 nestelden ongeveer 300 paar vale gieren in het gebied. Zij werden geherintroduceerd vanaf 1996. Later werden ook monniksgieren (2004) en lammergieren (2016) uitgezet in de Baronnies. De aasgier die ook het gebied was verdwenen, is vanzelf teruggekomen.[1]
Naam
[bewerken | brontekst bewerken]De naam van het bergmassief is afgeleid van de twee baronieën die hier in de middeleeuwen lagen. Zij waren in handen van de families Mévouillon en Montauban, die elkaar tussen de elfde en de veertiende eeuw het gebied betwistten. Zij bouwden kastelen en versterkte dorpen om hun gebieden te verdedigen.[1]
· 
· 
