aret

Veire tanben : Aret, arêt, ăreț

Occitan

Etimologia

(nom 1) Del latin arietem

(nom 2) Del latin aratrum

Prononciacion

/aˈɾet/, /aˈɾet/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « aret »

Sillabas

a | ret (2)

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
aret	arets
[aˈɾet]	[aˈɾets]

aret masculin

Un aret

1. Mamifèr romiaire domestic de la familha des ovins (Ovis aries), mascle de la feda.
   • Un anhèl que gardàvem pas, jamai ... Fedas blancas, arets blancs. Alara perqué naissiá l'anhèl negre ? «Lo libre dels grands jorns», (Joan Bodon), 1964

Traduccions

alemand: Schafbock (de) masculin, Widder (de) masculin anglés: ram (en) aromanés: berbicu (rup) masculin asturian: carneru (ast) masculin, oveyu (ast) masculin, castrón (ast) masculin catalan: marrà (ca) masculin espanhòl: carnero (es) masculin francés: bélier (fr) masculin francoprovençau/arpitan: arêt (frp) italian: ariete (it) masculin, montone (it) masculin naut sorab: boran (hsb) masculin portugués: bode (pt) romanés: berbec (ro) masculin sicilian: pècuru (scn) masculin, muntuni (scn) masculin

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
aret	arets
[aˈɾet]	[aˈɾets]

aret masculin

Un aret

1. (gascon) , (Agricultura) Aisina agricòla que permet de dobrir de regas dins la tèrra, sens la capvirar, per tal de la preparar per las semenalhas.
   • L’aret dens la tèrra

   qu'a tirat caphens,

   a man dreta, a'squèrra,

   que semièm valents.

   «L'espiga aus dits», (Miquèu de Camelat), 1934

Variantas dialectalas

• araire

Traduccions

alemand: Pflug (de) masculin anglés: plough (en) asturian: aráu (ast) masculin catalan: arada (ca) femenin espanhòl: arado (es) masculin francés: charrue (fr) femenin italian: aratro (it) masculin meglenoromanés: ărat (ruq) masculin neerlandés: ploeg (nl) portugués: arado (pt) masculin sicilian: aratu (scn) masculin