close
Przejdź do zawartości

Bucza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bucza
Буча
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 kijowski

Rejon

buczański

Hromada

buczańska

Powierzchnia

26,57 km²

Populacja (2020)

 

 liczba ludności

36 284

Nr kierunkowy

+380 4597

Kod pocztowy

08292-08295

Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa konturowa Kijowa i obwodu kijowskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Bucza”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry znajduje się punkt z opisem „Bucza”
Ziemia50°33′47″N 30°14′06″E/50,563056 30,235000
Strona internetowa
Pozostałości po budynku mieszkalnym na ulicy, gdzie rozegrała się walka między wojskami Rosji i Ukrainy na jednej z głównych ulic Buczy

Bucza (ukr. Буча) – miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, siedziba rejonu buczańskiego. W 2020 roku liczyło ok. 36,3 tys. mieszkańców[1]. W 2024 roku liczyło ok. 33,4 tys. mieszkańców[2].

Bucza leży nad Buczą i Rokaczem, niewielkimi dopływami Irpienia.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Na miejscu dzisiejszej Buczy istniała wieś Jabłuńka, która była wzmiankowana w 1630 roku jako własność J. Lasoty.

W 1900 roku w pobliżu wsi wybudowano przystanek kolejowy o nazwie Bucza (od nazwy pobliskiej rzeczki), wokół którego zaczęli osiedlać się budowniczowie i pracownicy kolei. Z czasem osada przekształciła się w miejscowość o charakterze wypoczynkowym, gdzie kijowska burżuazja i urzędnicy wznosili swoje domy letniskowe. W 1938 roku Bucza otrzymała status osiedla typu miejskiego[3].

W październiku 1943 roku w miejscowości znajdowało się stanowisko dowodzenia 1 Frontu Ukraińskiego pod dowództwem generała armii Nikołaja Watutina[4].

9 lutego 2006 roku Bucza otrzymała prawa miejskie (zmiana weszła w życie 1 stycznia 2007)[5][6].

 Osobny artykuł: Zbrodnia w Buczy.

Podczas rosyjskiej inwazji na Ukrainę w okresie luty-marzec 2022 roku żołnierze Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej dokonali zbrodni na ludności cywilnej miejscowości, mordując ponad 400 osób[7].

Od marca 2022 roku nosi honorowy tytuł Miasta-bohatera Ukrainy[8].

Transport

[edytuj | edytuj kod]

Przez miasto przebiega droga międzynarodowa M07 (Kijów-Jagodzin) oraz linia kolejowa KijówKorosteńKowel, na której znajdują tu się stacja kolejowa Bucza oraz przystanki kolejowe Lisowa Bucza i Skłozawodśka.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2020 року. Статистичний збірник. За редакцією Марії Тімоніної. Київ: Державна служба статистики України, 2020, s. 37.
  2. Який вигляд має деокупована Буча сьогодні і чи повернулося місто до життя? [online], visitukraine.today [dostęp 2025-08-07] (ukr.).
  3. Історія міст і сіл Української РСР. Київська область. T. 10. Київ: Головна редакція Української радянської енциклопедїї Академії наук УРСР, 1971, s. 327.
  4. Енциклопедія історії України. Редкол.: В. А.Смолій (голова) та ін. T. 1. А–В. Київ: Наукова думка, 2003, s. 420. ISBN 966-00-0734-5.
  5. Про віднесення селища міського типу Буча Ірпінської міської ради Київської області до категорії міст обласного значення. Верховна Рада України – Законодавство України. [dostęp 2021-02-28]. (ukr.).
  6. Буча // Облікова картка на офіційному веб-сайті Верховної Ради України.
  7. Świat wstrząśnięty masakrą w Buczy. Zełenski do rosyjskich matek: Zobaczcie, jakich łajdaków wychowałyście.
  8. Указ Президента УкраїнИ №164/2022. Офіційне інтернет-представництво Президента України. [dostęp 2022-03-31]. (ukr.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]