Cyklobarbital
|
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||
| biały, krystaliczny proszek o gorzkim smaku[1] | |||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C12H16N2O3 | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
236,27 g/mol | ||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Cyklobarbital (łac. cyclobarbitalum) – organiczny związek chemiczny, lek nasenny z grupy barbituranów, pochodna kwasu barbiturowego. Wprowadzony do lecznictwa w 1924 roku przez koncern farmaceutyczny Bayer pod nazwą handlową Phanodormium.
Cyklobarbital podany doustnie w dawce 0,1–0,4 g[1] wywołuje w ciągu 15 minut sen (pozbawiony marzeń sennych) trwający ok. 5–7 godzin. Obecnie cyklobarbital jest w większości krajów wycofany z lecznictwa.
Dawniej w Polsce dostępne były preparaty:
- Cyclobarbitalum calcium: tabletki 200 mg oraz substancja do receptury aptecznej
- Reladorm: preparat złożony, produkowany od 1976 roku[4] przez Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa: tabletki zawierały 10 mg diazepamu i 100 mg soli wapniowej cyklobarbitalu. Reladorm (Реладорм) był dostępny w Rosji do 2019 r.[5]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 Farmakopea Polska IV, Ministerstwo Zdrowia, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1965–1970, s. 1393, OCLC 603050816.
- 1 2 3 4 Cyclobarbital, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2012-07-13] (ang.).
- 1 2 3 4 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 3-132, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).
- ↑ Reladorm. money.pl. [dostęp 2013-05-05].
- ↑ Resheniye ob otmene gosudarstvennoy registratsii lekarstvennogo preparata i isklyuchenii yego iz gosudarstvennogo reyestra lekarstvennykh sredstv [online], Ministerstwo Zdrowia Federacji Rosyjskiej, maj 2019 [dostęp 2020-09-15] (ros.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Leksykon Leków, Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński, PZWL 1991
- Wojciech Kostowski, Zbigniew S. Herman: Farmakologia – podstawy farmakoterapii: podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy. Wyd. 3 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 1569. ISBN 83-200-3352-7.
- Poradnik Terapeutyczny, red. Piotr Kubikowski, wyd. II – PZWL 1969 r., wyd. III – PZWL 1975 r.
- Oferta handlowa Polfy Tarchomin na rynek rosyjski (Reladorm): https://web.archive.org/web/20160305212955/http://www.polfa-tarchomin.com.pl/ru/index.php?menu=4&podstrona=21&grupa=