close
Przejdź do zawartości

Grindhouse: Death Proof

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Grindhouse: Death Proof
Death Proof
Ilustracja
Logo filmu
Gatunek

horror, dreszczowiec,
film akcji

Data premiery

6 kwietnia 2007 r. (jako część dylogii Grindhouse)
20 lipca 2007 r. (Polska)
21 lipca 2007 r. (Stany Zjednoczone)

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

114 minut

Reżyseria

Quentin Tarantino

Scenariusz

Quentin Tarantino

Główne role

Kurt Russell
Rosario Dawson
Vanessa Ferlito
Jordan Ladd
Rose McGowan
Sydney Poitier
Tracie Thoms
Mary Elizabeth Winstead
Zoë Bell

Zdjęcia

Quentin Tarantino

Kostiumy

Nina Proctor

Montaż

Sally Menke

Produkcja

Quentin Tarantino,
Elizabeth Avellan,
Erica Steinberg,
Robert Rodriguez

Wytwórnia

Troublemaker Studios
Rodriguez International Pictures

Dystrybucja

Dimension Films
Kino Świat (Polska)

Przychody brutto

30 milionów USD

Poprzednik

Grindhouse: Planet Terror (2007)

Grindhouse: Death Proofamerykański slasher powstały w 2007 roku. Napisany, wyreżyserowany i nakręcony przez Quentina Tarantino, jest on częścią dylogii Grindhouse.

Światowa premiera odbyła się 22 maja 2007 r. podczas Festiwalu Filmowego w Cannes. Amerykańska premiera Death Proof odbyła się 21 lipca, a premiera polska miała miejsce dzień wcześniej – 20 lipca.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Film powstał z fascynacji Quentina Tarantino kaskaderstwem. Projekt powstał jako hołd złożony samochodom typu muscle car, którymi jeżdżą główni bohaterowie oraz popularnym w latach 70. XX wieku podgatunkom horroru jak exploitation i slasher, produkcjom klasy B, a także kinom grindhouse’owym, gdzie je emitowano. Tarantino stwierdził, że nie może stworzyć klasycznego slashera: „Nie mógłbym zrobić prostego slashera, bo poza filmami o kobietach w więzieniu nie ma innego gatunku tak sztywnego w swojej formule. A jeśli to zerwiesz, tak naprawdę już tego nie robisz. To nieorganiczne, więc uznałem że przejmę strukturę slashera i po prostu zrobię to, co robię.”[1]

Opis fabuły

[edytuj | edytuj kod]

Didżejka radiowa Jungle Julia wybiera się wraz z przyjaciółkami Arlene i Shanną do domku letniskowego. Zatrzymują się w przydrożnym barze Texas Chili Parlor, gdzie mają okazję poznać byłego kaskadera Mike’a – oszpeconego mężczyznę podróżującego swoim zabezpieczonym „śmiercioodpornym” samochodem. Mike okazuje się być słuchaczem audycji, w której Jungle Julia zapowiedziała wyzwanie, którego zwycięzca otrzyma erotyczny taniec od Arlene. Dziewczyna na początku odmawia odebrania nagrody i podejrzewa, że widziała już samochód kaskadera wcześniej tego dnia. Mężczyzna wydaje się być wycofany i lekko psychopatyczny, a jako pierwsza przekonuje się o tym odwiedzająca bar Pam, która prosi głównego bohatera o podwózkę. Po zabiciu Pam, Mike wyrusza w ślad za upatrzonymi w barze przyjaciółkami.

Czternaście miesięcy później, po opuszczeniu szpitala, Mike przenosi się z Teksasu do Lebanonu w stanie Tennessee. Na celowniku stoją Kim, Abernathy, Lee i Zoë, młode dziewczyny pracujące przy produkcji filmowej niedaleko miasta. Dziewczyny odbierają Zoë z lotniska, która przekazuje koleżankom, że planuje „wypożyczyć” Dodge'a Challenger z 1970 roku i odtworzyć scenę kaskaderską z filmu Znikający Punkt. Grupa jednak nie wie, że Mike jedzie tuż za nimi.

Obsada

[edytuj | edytuj kod]

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]

Na agregatorze opinii Rotten Tomatoes, ocena krytyków wynosi 67%, oznaczając mieszane recenzje.[2] Według serwisu Metacritic, ocena krytyków całej dylogii Grindhouse wynosi 77, która jest równoznaczna z ciepłym odbiorem.[3]

Festiwale filmowe

[edytuj | edytuj kod]

Film zaprezentowano podczas następujących festiwali filmowych (wybór):

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Online Exclusive: Horror Film Directors Dish About 'Grindhouse' Trailers : Rolling Stone [online], www.rollingstone.com [dostęp 2026-01-30] [zarchiwizowane z adresu 2008-06-12].
  2. Grindhouse Presents: Death Proof | Rotten Tomatoes [online], www.rottentomatoes.com [dostęp 2026-01-22] (ang.).
  3. Grindhouse Reviews [online], www.metacritic.com [dostęp 2026-01-22] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]