close
Przejdź do zawartości

Kurtoza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Kurtoza (z gr. κυρτός, kyrtos, kurtoswydęty) – jedna z miar kształtu rozkładu prawdopodobieństwa wartości cechy statystycznej.

Definicja kurtozy

[edytuj | edytuj kod]

Współczynnik kurtozy zdefiniowany jest jako standaryzowany moment centralny czwartego rzędu:

gdzie:

– czwarty moment centralny,
odchylenie standardowe.

Kurtoza nadwyżkowa (eksces)

[edytuj | edytuj kod]

W praktyce stosuje się najczęściej tzw. kurtozę nadwyżkową (zwaną ekscesem lub współczynnikiem ekscesu, ang. excess kurtosis)[1]:

czyli

Własności

[edytuj | edytuj kod]
  • kurtoza nadwyżkowa rozkładu normalnego wynosi 0,
  • jeśli jest sumą niezależnych zmiennych losowych, każdej o rozkładzie identycznym z rozkładem zmiennej losowej to spełniona jest zależność:

Z racji powyższych własności kurtoza nadwyżkowa jest wygodniejsza w obliczeniach i interpretacji niż kurtoza.

Kurtoza nadwyżkowa z próby

[edytuj | edytuj kod]

Kurtoza nadwyżkowa z próby wyraża się wzorem:

gdzie:

-ta wartość cechy,
wartość oczekiwana w populacji,
odchylenie standardowe w populacji,
– liczebność próby.

Powyższa statystyka jest obciążonym estymatorem kurtozy nadwyżkowej z populacji.

Estymator nieobciążony wyraża się wzorem:

gdzie:

– średnia z próby,
odchylenie standardowe z próby,
– kolejne wartości cechy,
– liczebność próby.

Interpretacja

[edytuj | edytuj kod]

Co mierzy kurtoza

[edytuj | edytuj kod]

Wbrew stwierdzeniom obecnym w niektórych podręcznikach, kurtoza nie mierzy „spłaszczenia”, „wysmukłości” ani „spiczastości” rozkładu. Na kurtozę ma wpływ intensywność występowania wartości skrajnych, mierzy więc ona, co się dzieje w „ogonach” rozkładu, natomiast kształt „czubka” rozkładu jest praktycznie bez znaczenia[1][2].

Typy rozkładów prawdopodobieństwa ze względu na wartość kurtozy

[edytuj | edytuj kod]

Rozkłady prawdopodobieństwa można podzielić ze względu na wartość kurtozy na rozkłady:

  • mezokurtyczne (KurtE = 0) – wartość kurtozy nadwyżkowej wynosi 0, intensywność wartości skrajnych jest podobna do intensywności wartości skrajnych rozkładu normalnego (dla którego kurtoza nadwyżkowa wynosi dokładnie 0),
  • leptokurtyczne (KurtE > 0) – kurtoza nadwyżkowa jest dodatnia, intensywność wartości skrajnych jest większa niż dla rozkładu normalnego („ogony” rozkładu są „grubsze”),
  • platykurtyczne (KurtE < 0) – kurtoza nadwyżkowa jest ujemna, intensywność wartości skrajnych jest mniejsza niż w przypadku rozkładu normalnego („ogony” rozkładu są „węższe”).

Twierdzenie o kurtozie nadwyżkowej rozkładu normalnego

[edytuj | edytuj kod]

Kurtoza nadwyżkowa rozkładu normalnego wynosi 0, tj. jeżeli , to

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Błażej Kochański, Czy kurtoza mierzy spiczastość rozkładu?, „Wiadomości Statystyczne. The Polish Statistician”, 67 (11), 2022, s. 43–61, DOI: 10.5604/01.3001.0016.1039, ISSN 2543-8476 [dostęp 2023-04-19].
  2. Peter H. WESTFALL, Kurtosis as Peakedness, 1905 – 2014. R.I.P., „The American statistician”, 68 (3), 2014, s. 191–195, DOI: 10.1080/00031305.2014.917055, ISSN 0003-1305, PMID: 25678714, PMCID: PMC4321753 [dostęp 2021-03-15].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Donald A. McQuarrie, Matematyka dla przyrodników i inżynierów, tom 3, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, str. 183.
  • W. Krysicki, J. Bartos, W. Dyczka, K. Królikowska, M. Wasilewski, Rachunek prawdopodobieństwa i statystyka matematyczna w zadaniach, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, cz. II Statystyka matematyczna, str. 30.