close
Przejdź do zawartości

Louise Haigh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Louise Haigh
Ilustracja
Louise Haigh (2026)
Pełne imię i nazwisko

Louise Margaret Haigh

Data i miejsce urodzenia

22 lipca 1987
Sheffield

Pierwsza sekretarz stanu Wielkiej Brytanii(inne języki)
Okres

od 20 lipca 2026

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

Dominic Raab

Kanclerz Księstwa Lancaster
Okres

od 20 lipca 2026

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

Darren Jones

Minister Gabinetu Wielkiej Brytanii(inne języki)
Okres

od 20 lipca 2026

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

Nick Thomas-Symonds

Minister transportu Wielkiej Brytanii
Okres

od 5 lipca 2024
do 29 listopada 2024

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

Mark Harper(inne języki)

Następca

Heidi Alexander

Poseł do Izby Gmin
z okręgu Sheffield Heeley(inne języki)
Okres

od 7 maja 2015

Przynależność polityczna

Partia Pracy

Poprzednik

Meg Munn(inne języki)

Louise Margaret Haigh (ur. 22 lipca 1987 w Sheffield[1]) – brytyjska polityczka, członkini Partii Pracy, od lipca do listopada 2024 minister transportu. Od 20 lipca 2026 pierwsza sekretarz stanu(inne języki), kanclerz Księstwa Lancaster oraz minister Gabinetu(inne języki). Od 2015 posłanka do Izby Gmin.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Młodość, wykształcenie i kariera zawodowa

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się i wychowała w Sheffield. Studiowała ekonomię w London School of Economics. Następnie przeniosła się na Uniwersytecie w Nottingham, gdzie ukończyła studia z zakresu politologii[2]. Działała w związku zawodowym oraz była asystentką posłanki Lisy Nandy. W latach 2009–2011 należała do ochotniczej policji Metropolitan Special Constabulary(inne języki)[3]. Pracowała również w firmie ubezpieczeniowej[4].

Działalność polityczna

[edytuj | edytuj kod]

W 2015 po raz pierwszy został wybrana do Izby Gmin z okręgu wyborczego Sheffield Heeley(inne języki)[5], stając się najmłodszą w tej kadencji posłanką z Partii Pracy[6]. Przez pierwsze 9 miesięcy sprawowania mandatu (do lutego 2016), wygłosiła w niższej izbie brytyjskiego parlamentu 90 przemówień i zadała 471 pytań – najwięcej spośród wszystkich posłów. Z powodzeniem ubiegała się o reelekcje z tego okręgu, podczas kolejnych wyborów w 2017, 2019 i 2024[7]. W kolejnych wyborach na lidera swojej partii, popierała: Jeremy'ego Corbyna (w 2015), Owena Smitha (w 2016) i Lisę Nandy (w 2020)[3].

W latach 2015–2020 pełniła niższe stanowiska w gabinecie cieni kierowanym przez Corbyna. Odpowiadała wówczas za politykę Partii Pracy w obszarach: służby cywilnej (do 2016), gospodarki cyfrowej (2016–2017) oraz policji (od 2017)[2][8]. Po objęciu funkcji lidera laburzystów przez Keira Starmera, weszła w skład utworzonego przez niego gabinetu cieni jako minister ds. Irlandii Północnej, zaś od 29 listopada 2021 zajmowała w nim stanowisko ministra transportu[9]. 25 kwietnia 2024 ogłosiła w imieniu swojej partii plan częściowej renacjonalizacji brytyjskich kolei[6][10].

5 lipca 2024 została ministrem transportu w gabinecie Keira Starmera, utworzonym bezpośrednio po wygranych przez Partię Pracy wyborach parlamentarnych[11]. 29 listopada 2024 złożyła rezygnację z zajmowanego stanowiska, którą premier przyjął tego samego dnia. Przyczyną dymisji było ujawnienie przez stację Sky News, że w 2013 Louise Haigh fałszywie zgłosiła policji kradzież swojego telefonu[12][13].

20 lipca 2026 premier Andy Burnham powołał ją w skład utworzonego w tym dniu gabinetu. Objęła w nim funkcje pierwszej sekretarz stanu, kanclerza Księstwa Lancaster i ministra Gabinetu[14][15].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Mieszka w Sheffield ze swoim partnerem[2].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Louise Haigh [online], www.themoviedb.org [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  2. 1 2 3 Louise Haigh | Our Alumnae | Sheffield Girls’ School [online], Sheffield Girls High School [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  3. 1 2 Louise Haigh MP - Who is she? [online], Politics.co.uk [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  4. Louise Haigh: a Labour MP to watch [online], Politics Home, 27 września 2021 [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  5. This Interactive Map Tells You Everything You Need to Know About the 2015 U.K. Election, „Bloomberg.com” [dostęp 2024-09-12].
  6. 1 2 Louise Haigh: MP spearheading Labour rail plans known for hard work and humour [online], The Independent, 25 kwietnia 2024 [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  7. Louise Haigh MP. Parliamentary career [online], www.parliament.uk [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  8. Peter Nilson, Who is the new Secretary for Transport Louise Haigh? [online], Railway Technology, 8 lipca 2024 [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  9. Louise Haigh: Shadow NI secretary replaced in Labour reshuffle [online], 29 listopada 2021 [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  10. IoC, Institute of Couriers - New Secretary of State and Ministers for Transport [online], instituteofcouriers.com [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  11. Who's who in Britain's new Labour government led by Keir Starmer [online], AP News, 6 lipca 2024 [dostęp 2024-09-12] (ang.).
  12. Najmłodsza w historii ministra składa rezygnację. W tle wprowadzenie w błąd policji [online], TVN24, 29 listopada 2024 [dostęp 2024-11-29].
  13. Transport Secretary Louise Haigh admits pleading guilty to offence in connection with misleading police in 2014 [online], Sky News [dostęp 2024-11-29] (ang.).
  14. Ministerial Appointments: July 2026 [online], gov.uk, 23 lipca 2026 [dostęp 2026-07-26] (ang.).
  15. Louise Haigh: Labour power broker behind Burnham's rise [online], BBC, 20 lipca 2026 [dostęp 2026-07-26] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]