close
Przejdź do zawartości

The Weeknd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
The Weeknd
Ilustracja
The Weeknd (2023)
Imię i nazwisko

Abel Makkonen Tesfaye

Pseudonim

The Weeknd, Abel, Kin Kane

Data i miejsce urodzenia

16 lutego 1990
Scarborough (Ontario)

Pochodzenie

kanadyjskie, etiopskie

Instrumenty

instrumenty klawiszowe

Typ głosu

tenor liryczny

Gatunki

R&B, alternatywne R&B, pop, elektropop, hip-hop, soul

Zawód

piosenkarz, tekściarz, producent muzyczny, aktor, filantrop, scenarzysta

Aktywność

od 2011

Wydawnictwo

XO, Republic Records

Powiązania

Drake, Ariana Grande, Juicy J, Lana Del Rey, Future, Calvin Harris, Daft Punk, Rosalía, SZA, Travis Scott, Lil Uzi Vert, Playboi Carti, Madonna

podpis
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Strona internetowa

The Weeknd, właśc. Abel Makkonen Tesfaye (amh. አቤል ተስፋዬ, ʾÄbel Täsfaye; ur. 16 lutego 1990 w Scarborough) – kanadyjski piosenkarz muzyki R&B, tekściarz, producent muzyczny, aktor, scenarzysta i filantrop[1] pochodzenia etiopskiego.

W 2010 publikował własne utwory w serwisie YouTube pod pseudonimem „The Weeknd”, natomiast w 2011 zyskał sławę poprzez wydanie trzech projektów typu mixtape, House of Balloons, Thursday i Echoes of Silence[2], które zostały połączone w celu wydania pierwszej kompilacji piosenkarza w 2012, Trilogy, po czym podpisał kontrakt z wytwórnią Republic Records, a także założył wytwórnię muzyczną XO.

Do tej pory wydał sześć albumów studyjnych i epkę pt. My Dear Melancholy[3][4][5]. Jego dwa albumy (Beauty Behind the Madness z 2015 i Starboy z 2016) dotarły na szczyt prestiżowej listy albumów w USA Billboard 200. Wylansował przeboje: „Love Me Harder” (z Arianą Grande), „Earned It”, „I Feel It Coming” i „Pray for Me” (z gościnnym udziałem Kendricka Lamara) oraz „The Hills”, „Can't Feel My Face”, „Starboy”, „Blinding Lights" i „Heartless”, które dotarły na szczyt listy przebojów Hot 100. W 2017 został pierwszym artystą, którego dwa albumy mają po 2 miliardy odsłuchań w serwisie streamingowym Spotify.

Tesfaye jest jednym z najlepiej sprzedających się i najczęściej odtwarzanych artystów wszech czasów. W swoim dorobku zgromadził osiem diamentowych singli, certyfikowanych przez amerykańskie stowarzyszenie Recording Industry Association of America (RIAA)[6]. Był najlepiej zarabiającym muzykiem w 2025 roku. W 2020 roku znalazł się na liście 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie według magazynu Time[7]. Jego trasa koncertowa After Hours til Dawn Tour(inne języki) (2022–2026) ustanowiła rekord najbardziej dochodowej trasy solowego artysty w historii[8].

The Weeknd jest laureatem czterech nagród Grammy i dwadziestu dwóch wyróżnień Juno Awards[9]. Do jego dorobku należą również 20 statuetek Billboard Music Awards, 6 nagród American Music Awards, 3 nagrody MTV Video Music Awards oraz nagroda Latin Grammy. Za „Earned It”, singiel promujący dramat erotyczny Pięćdziesiąt twarzy Greya (2015), otrzymał nominację do Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

1990–2008: Wczesne życie

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 16 lutego 1990 w Toronto w prowincji Ontario. Ma pochodzenie etiopskie, jego rodzice wyemigrowali z Etiopii w latach 80. XX wieku[10][11]. Artystą opiekowała się przez większość jego dzieciństwa babcia, co spowodowało, że pierwszym językiem, w którym był w stanie mówić biegle, stał się amharski[12].

Uczęszczał do Samuel Hearne Middle School[12]. W tymże liceum poznał swojego długoletniego przyjaciela Lamara C. Taylora który poźniej stał się dyrektorem kreatywnym XO. W wieku 17 lat porzucił szkołę, a pewnego weekendu „wyszedł i nigdy nie wrócił do domu”, co stało się inspiracją do powstania jego pseudonimu scenicznego „The Weeknd”. Pisownia pseudonimu została zmodyfikowana, aby uniknąć problemów w sprawie praw autorskich, jako że istniał już kanadyjski zespół o nazwie The Weekend[12][13]. W tym okresie doświadczył również bezdomności i kilkukrotnie trafiał do aresztu, co zmotywowało go do tego, by „zmądrzeć i się skoncentrować”[14][15]. W tamtym czasie Tesfaye często zażywał narkotyki i inne substancje, takie jak ketamina, kokaina, MDMA, halucynogenne grzybki czy syrop na kaszel[16], twierdząc później, że narkotyki były dla niego „podporą” podczas pisania muzyki[17]. Zanim zaczął wydawać utwory pod obecnym pseudonimem, występował jako „Kin Kane” w hip-hopowym duecie „Bulleez n Nerdz” oraz należał do zespołu producenckiego „The Noise”[18][19][20].

2009–2014: Trilogy i Kiss Land

[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2009 roku Tesfaye zaczął anonimowo publikować swoją muzykę w serwisie YouTube[21][22]. W kolejnym roku, podczas imprezy, poznał producenta Jeremy'ego Rose'a. Rose, usłyszawszy freestyle Tesfaye do jednego z podkładów, zaproponował mu współpracę przy wspólnym projekcie w klimacie mrocznego R&B. Po stworzeniu kilku utworów drogi artystów rozeszły się z powodu różnic artystycznych. Tesfaye otrzymał jednak pozwolenie na wykorzystanie wspólnie nagranych piosenek pod warunkiem, że Rose zostanie oficjalnie uznany za ich współproducenta[20]. W grudniu 2010 roku Tesfaye wrzucił na YouTube utwory „What You Need”, „Loft Music” oraz „The Morning”, korzystając z nazwy użytkownika „xoxxxoooxo”[23][24]. Początkowo jego tożsamość pozostawała nieznana. Piosenki zyskały rozgłos w sieci, a raper Drake wspomniał o nich na Twitterze[20][25]. W konsekwencji utworami zainteresowały się różne media, w tym Pitchfork i The New York Times[26]. Przyznał w wywiadzie, że jego piosenki były puszczane w m.in. American Apparel(inne języki), w którym jako nastolatek pracował.

Tesfaye na Coachella Valley Music and Arts Festival w 2012 roku

W 2011 roku Tesfaye poznał menedżerów muzycznych Wassima „Sala” Slaiby'ego i Amira „Casha” Esmailiana, z którymi – wraz z La Mar Taylorem – założył wytwórnię płytową XO[27]. 21 marca Tesfaye wydał swój debiutancki mixtape zatytułowany House of Balloons, przy którego produkcji pracowali Illangelo(inne języki) oraz Doc McKinney(inne języki)[28][29][30]. Na wydawnictwie znalazły się również utwory wyprodukowane przez Rose'a, choć nie dopisano go jako producenta[20]. House of Balloons znalazł się na krótkiej liście dziesięciu nominowanych do nagrody Polaris Music Prize(inne języki) za rok 2011[31][32]. W maju Tesfaye rozpoczął współpracę z Drake'em, co zaowocowało występem na organizowanym przez rapera OVO Fest w dniu 31 lipca[33]. W tym samym miesiącu Tesfaye zagrał swój pierwszy koncert na żywo w klubie Mod Club Theatre w Toronto, który przyciągnął uwagę mediów również ze względu na obecność Drake'a na widowni[32][34]. Brał także udział w koncertach organizowanych przez Stowarzyszenie Czarnoskórych Studentów (ang. Black Student Association) na Uniwersytecie w Toronto[22]. Latem 2011 roku zyskał rozgłos w Stanach Zjednoczonych, kiedy jego utwór „High For This” został wykorzystany w kampanii reklamowej finałowego sezonu serialu HBO Ekipa. 18 sierpnia Tesfaye wydał swój drugi mixtape, Thursday, który spotkał się z ogólnie pozytywnym przyjęciem[35][36]. Artysta miał również swój wkład w cztery piosenki na drugim albumie studyjnym Drake'a, Take Care (wydanym 15 listopada) – jako autor tekstów, producent oraz gość w siódmym singlu z tej płyty, „Crew Love”[37]. Swój trzeci mixtape, Echoes of Silence, wydał 21 grudnia[38]. Znalazł się on na długiej liście nominowanych do Polaris Music Prize za rok 2012[39].

W kwietniu 2012 roku Tesfaye zaczął grać większe koncerty, występując między innymi na festiwalu Coachella[40] oraz dając dwa wyprzedane koncerty w Bowery Ballroom w Nowym Jorku[40][41]. Pojawił się także na różnych europejskich festiwalach, takich jak Primavera Sound(inne języki) w Hiszpanii i Portugalii oraz Wireless Festival w Wielkiej Brytanii[42][43][44]. We wrześniu Tesfaye podpisał kontrakt z wytwórnią Republic Records, a jego XO stało się jej marką zależną[45]. Skrót XO budził zaciekawienie krytyków i fanów artysty, ponieważ jest skrótem od ekstazy i oksykodonu, którą The Weeknd w młodości nadmiernie dawkował[46]. Zwrot "XO" pojawia się w większości utworów The Weeknda sprzed 2015, co podkreśla dawny hedonistyczny tryb życia i zamiłowanie do używek[47]. W tym samym miesiącu wyruszył w swoją pierwszą trasę koncertową, Fall Tour, na którą składały się jego własne, solowe występy oraz rola supportu przed koncertami angielskiego zespołu Florence and the Machine. Trasa odbywała się w Ameryce Północnej od września do listopada[48]. 13 listopada Tesfaye wydał Trilogy – album kompilacyjny zawierający zremiksowane i zremasterowane wersje jego trzech mixtape'ów z 2011 roku oraz trzy dodatkowe utwory[49]. Album zadebiutował na czwartym miejscu amerykańskiej listy Billboard 200 z wynikiem 86 000 sprzedanych egzemplarzy w pierwszym tygodniu[50]. Uzyskał status potrójnej platynowej płyty od zrzeszenia amerykańskich wydawców muzycznych (RIAA) oraz Music Canada[51][52]. Zapewnił również Tesfaye nominację w plebiscycie Sound of 2013 organizowanym przez BBC[53].

The Weeknd występujący w Massey Hall w październiku 2013 r.

17 maja 2013 roku Tesfaye wydał tytułowy utwór ze swojego debiutanckiego albumu studyjnego, Kiss Land[54], i ogłosił, że premiera płyty odbędzie się 10 września[55]. Po premierze album zadebiutował na drugim miejscu listy Billboard 200 z wynikiem 96 000 sprzedanych egzemplarzy[56] i spotkał się z ogólnie pozytywnymi recenzjami krytyków muzycznych[57]. Tesfaye promował krążek podczas jesiennej trasy koncertowej, która odbywała się w Ameryce Północnej i Anglii od września do listopada[58]. W październiku 2013 roku ogłoszono, że artysta wystąpi jako support podczas europejskiej części trasy Drake'a, Would You Like a Tour?, trwającej od lutego do marca 2014 roku[59]. Z kolei między 6 a 13 listopada tego samego roku rozgrzewał publiczność przed występami Justina Timberlake'a w ramach The 20/20 Experience World Tour(inne języki)[60]. Nagrał również dwie piosenki na ścieżkę dźwiękową do filmu Igrzyska śmierci: W pierścieniu ognia z 2013 roku – „Devil May Cry” oraz wydany jako drugi singiel promujący ten soundtrack utwór „Elastic Heart”, nagrany wspólnie z Sią i Diplo[61].

W lutym 2014 roku Tesfaye wydał remiks utworu „Drunk in Love(inne języki)” z debiutanckiego albumu Beyoncé zatytułowanego jej imieniem[62], a także remiks piosenki „Or Nah” autorstwa Ty Dolla Signa[63]. W czerwcu ogłosił trasę koncertową King of the Fall Tour – obejmujący cztery miasta w Ameryce Północnej projekt realizowany na przełomie września i października, w którym jako support towarzyszyli mu Schoolboy Q oraz Jhené Aiko[64]. W ramach promocji tych występów w lipcu tamtego roku wypuścił piosenki „King of the Fall” oraz „Often”[65]. 25 sierpnia Tesfaye nawiązał współpracę z Arianą Grande przy utworze „Love Me Harder”, który znalazł się na jej drugim albumie studyjnym, My Everything[66]. Piosenka została później wydana 30 września jako czwarty singiel z tej płyty i dotarła do siódmego miejsca listy Billboard Hot 100[67]. 23 grudnia Tesfaye wydał utwór „Earned It” ze ścieżki dźwiękowej do filmu Pięćdziesiąt twarzy Greya (2015). Singiel, który uplasował się na trzecim miejscu listy Billboard Hot 100[68], przyniósł Tesfaye jego pierwszą i jedyną nominację do Oscara w kategorii Najlepsza piosenka oryginalna[69][70]. Utwór zdobył także nagrodę Grammy za Najlepsze wykonanie R&B(inne języki) oraz otrzymał nominacje w kategoriach Najlepsza piosenka R&B(inne języki) i Najlepsza piosenka napisana na potrzeby mediów wizualnych(inne języki) podczas 58. ceremonii rozdania tych nagród[71][72].

2015–2016: Beauty Behind the Madness

[edytuj | edytuj kod]
The Weeknd (2015)

27 maja 2015 roku Tesfaye wydał „The Hills” – drugi singiel promujący album Beauty Behind the Madness[73]. Utwór zadebiutował na 20. miejscu listy Billboard Hot 100 i ostatecznie dotarł do samego szczytu, stając się jego drugim numerem jeden (zaraz po „Can't Feel My Face”, które wbiło się na pierwsze miejsce chwilę przed nim)[74]. Cztery lata później singiel uzyskał status diamentowej płyty przyznawany przez RIAA, co stanowiło pierwsze takie wyróżnienie w karierze artysty[75][76]. W czerwcu 2015 roku, po zdobyciu nagrody Centric Award na gali BET Awards[77], Tesfaye wykonał utwór „Earned It” na żywo w duecie z Alicią Keys[78]. 8 czerwca wypuścił utwór „Can't Feel My Face” jako trzeci singiel z nadchodzącej płyty. Piosenka wyciekła do sieci już w maju, ale jej oficjalna premiera nastąpiła po występie artysty na konferencji Apple Worldwide Developers Conference[79]. Singiel zadebiutował na 24. miejscu Billboard Hot 100 i dotarł do 1. pozycji, stając się jego trzecim utworem w top 10 oraz pierwszym numerem jeden w Stanach Zjednoczonych[80][81]. Piosenka zdobyła nominacje do nagród Grammy w kategoriach Nagranie roku oraz Najlepsze solowe wykonanie pop na 58. ceremonii[72].

Tesfaye zajął jednocześnie wszystkie trzy pierwsze miejsca na liście Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs wspomnianymi wyżej singlami, stając się pierwszym artystą w historii, który tego dokonał[82]. Został również ogłoszony jedną z muzycznych twarzy nowo powstałego serwisu streamingowego Apple Music, obok Drake'a[83]. Podczas gali MTV Video Music Awards 2015 Apple zaprezentowało dwuczęściową reklamę z udziałem Tesfaye, w której gościnnie pojawił się John Travolta[84]. W lipcu Tesfaye był główną gwiazdą pierwszej edycji festiwalu FVDED in the Park w Surrey w Kolumbii Brytyjskiej[85]. 29 czerwca pojawił się gościnnie w utworze „Pullin' Up” na drugim albumie studyjnym Meeka Milla, Dreams Worth More Than Money (2015)[86].

Beauty Behind the Madness, drugi album studyjny Tesfaye, ukazał się 28 sierpnia 2015 roku i zadebiutował na szczycie listy Billboard 200, generując w pierwszym tygodniu wynik 412 000 ekwiwalentów sprzedaży płyt[87][88]. Krążek trafił do pierwszej dziesiątki w ponad dziesięciu krajach i zajął pierwsze miejsce w Kanadzie, Australii, Norwegii i Wielkiej Brytanii[89][90]. W ramach promocji albumu Tesfaye występował jako główna gwiazda na wielu letnich festiwalach muzycznych, w tym Lollapalooza, Hard Summer Music Festival oraz Bumbershoot Festival[91]. Ogłosił również The Madness Fall Tour(inne języki) – swoją pierwszą trasa halową na dużą skalę po Stanach Zjednoczonych, która trwała od listopada do grudnia[92][93]. Album uzyskał status podwójnej platyny w USA i sprzedał się w nakładzie 1,5 miliona egzemplarzy na całym świecie[94]. Był najpopularniejszym albumem w serwisach streamingowych w 2015 roku z wynikiem ponad 60 milionów odtworzeń i trafił na listy najlepszych płyt roku[95][96]. Trzy single poprzedzające premierę uzyskały status platynowych płyt w Stanach Zjednoczonych[97]. Wydawnictwo zdobyło nagrodę Grammy za Najlepszy album muzyki współczesnej (Best Urban Contemporary Album) oraz nominację w kategorii Album roku[72].

4 września 2015 roku Tesfaye pojawił się gościnnie w utworze „Pray 4 Love” na debiutanckim albumie Travisa Scotta zatytułowanym Rodeo[98]. 10 października wystąpił jako gość muzyczny w programie Saturday Night Live u boku aktorki Amy Schumer[99]. Był to jego pierwszy solowy występ w tym programie, po wcześniejszym gościnnym pojawieniu się u boku Ariany Grande przy piosence „Love Me Harder”[100]. W listopadzie rozpoczął swoją pierwszą halową trasę koncertową The Madness Fall Tour, która zakończyła się w grudniu[92]. 18 grudnia pojawił się w singlu Belly'ego „Might Not” z jego ósmego mixtape'u Up For Days[101]. 14 lutego 2016 roku zaśpiewał gościnnie w utworze „FML” na siódmym albumie studyjnym Kanye Westa, The Life of Pablo[102][103]. Była to ich druga współpraca – wcześniej West był współautorem i producentem utworu Tesfaye „Tell Your Friends” z albumu Beauty Behind the Madness[104]. 1 marca artysta pojawił się w singlu Future'a „Low Life” z jego czwartego albumu studyjnego Evol(inne języki)[105]. 23 kwietnia zaśpiewał w utworze „6 Inch” na szóstym albumie studyjnym Beyoncé, Lemonade[106]. 26 sierpnia pojawił się w singlu Cashmere Cata „Wild Love” (nagranym wspólnie z Francis and the Lights(inne języki)), który służył jako główny singiel promujący debiutancki album Cashmere Cata zatytułowany 9 (2017)[107].

2016–2019: Starboy i My Dear Melancholy,

[edytuj | edytuj kod]
The Weeknd na Lollapalooza Chile (2017)

W wrześniu 2016 roku Tesfaye ogłosił, że jego trzeci album studyjny, Starboy, ukaże się 25 listopada i znajdą się na nim utwory nagrane we współpracy z nieistniejącym już francuskim duetem muzyki elektronicznej Daft Punk[108][109]. 21 września wypuścił utwór tytułowy z udziałem tego duetu[110]. Piosenka zadebiutowała na 40. miejscu listy Billboard Hot 100, po czym dotarła do samego szczytu, stając się jego trzecim singlem numer jeden[111]. Do marca 2023 roku utwór ten uzyskał status diamentowej płyty przyznawany przez RIAA[112]. Ich druga wspólna piosenka, „I Feel It Coming”, ukazała się 24 listopada i dotarła do czwartego miejsca na liście Billboard Hot 100[113]. 1 października Tesfaye po raz drugi pojawił się w programie Saturday Night Live jako gość muzyczny u boku aktorki Margot Robbie, wykonując na żywo utwory „Starboy” oraz „False Alarm(inne języki)”[114]. 23 listopada wypuścił film krótkometrażowy M A N I A w reżyserii Granta Singera, w którym wykorzystano fragmenty piosenek z nadchodzącej płyty, w tym „All I Know” z gościnnym udziałem Future’a, „Sidewalks” z Kendrickiem Lamarem, „Secrets(inne języki)” oraz „Die for You”[115]. Po premierze album zadebiutował na pierwszym miejscu amerykańskiej listy Billboard 200 z wynikiem 348 000 sprzedanych jednostek, stając się drugim z kolei albumem Tesfaye na szczycie tego notowania[116]. Do grudnia 2024 roku krążek uzyskał status sześciokrotnej platyny RIAA[117]. Wydawnictwo zdobyło nagrodę Grammy w kategorii Najlepszy album muzyki współczesnej (Best Urban Contemporary Album) na 60. ceremonii wręczenia tych nagród, co stanowiło wygraną Tesfaye w tej kategorii po raz drugi[118].

17 lutego 2017 roku Tesfaye rozpoczął swoją piątą trasę koncertową, Starboy: Legend of the Fall Tour(inne języki)[119], promującą album Starboy, która zakończyła się 14 grudnia[120]. W jej ramach odwiedził Europę, Amerykę Północną i Oceanię[119][120]. 15 lutego pojawił się w debiutanckim komercyjnym singlu Nava(inne języki) „Some Way”, będącym głównym utworem promującym jego imienny mixtape[121]. 24 lutego zaśpiewał w piosence „Comin Out Strong” na szóstym albumie studyjnym Future’a, Hndrxx(inne języki)[122]. 19 kwietnia pojawił się w utwórze tytułowym i drugim singlu z piątego albumu studyjnego Lany Del Rey[123][124]. 30 lipca dołożył swoją zwrotkę do utworu Frencha Montany „A Lie” – trzeciego singla z jego drugiego albumu Jungle Rules(inne języki)[125]. Zagrał także w wyreżyserowanym przez Virgila Abloha teledysku do „XO Tour Llif3” Lil Uzi Verta u boku Nava[126], a następnie pojawił się w utworze „UnFazed” na debiutanckim albumie Lil Uzi Verta Luv Is Rage 2[127] oraz w kawałku „Curve” na jedenastym albumie Gucci Mane’a Mr. Davis[128].

The Weeknd, lipiec 2018

2 lutego 2018 roku Tesfaye nagrał z Kendrickiem Lamarem utwór „Pray for Me” na ścieżkę dźwiękową do filmu Czarna Pantera. Piosenka była trzecim singlem z tej płyty i dotarła do siódmego miejsca listy Billboard Hot 100[129][130]. 30 marca Tesfaye wydał swój debiutancki minialbum My Dear Melancholy,[131][132], co poprzedziły liczny przecieki i zapowiedzi[133][134]. EP-ka zadebiutowała na pierwszym miejscu listy Billboard 200 z wynikiem 169 000 jednostek, stając się trzecim z kolei albumem Tesfaye na szczycie notowania oraz najkrótszym pod względem liczby utworów wydawnictwem na pierwszym miejscu tej listy od ośmiu lat[135]. 6 kwietnia wypuścił główny singiel z minialbumu, „Call Out My Name”[136][137], który dotarł do czwartego miejsca na Billboard Hot 100[68]. 13 kwietnia po raz pierwszy wystąpił jako główna gwiazda na festiwalu Coachella Valley Music and Arts Festival[138][139]. W ciągu 2018 roku pojawił się na wielu festiwalach promujących EP-kę, w tym na Mawazine Festival w Maroku[140], Lollapalooza w Chicago i Berlinie[141] oraz podczas koncertu towarzyszącego wyścigowi Formuły 1 w Abu Zabi[142].

6 czerwca 2018 roku Tesfaye ogłosił swoją nową audycję radiową Memento Mori w serwisie Apple Music 1. Jej pierwszy odcinek ukazał się dwa dni później[143]. 3 sierpnia pojawił się w dwóch utworach („Skeletons” i „Wake Up”) na trzecim albumie studyjnym Travisa Scotta, Astroworld[144]. 21 listopada wydał w Japonii swoją pierwszą składankę największych przebojów, zatytułowaną The Weeknd in Japan(inne języki)[145]. W ramach promocji tej składanki oraz EP-ki My Dear Melancholy, wyruszył w swoją szóstą trasę koncertową, The Weeknd Asia Tour, obejmującą sześć występów w Azji na przełomie listopada i grudnia[146]. 11 stycznia 2019 roku wystąpił w piosence Gesaffelsteina „Lost in the Fire” – drugim singlu z jego drugiego albumu studyjnego Hyperion[147]. 18 kwietnia wypuścił nagrany wraz z SZA i Travisem Scottem utwór „Power Is Power”, główny singiel promujący album ze ścieżką dźwiękową inspirowaną serialem Gra o tron[148][149]. 30 sierpnia, podczas Festiwalu Filmowego w Telluride, zadebiutował jako aktor, grając samego siebie w filmie Josha i Benny'ego Safdie Nieoszlifowane diamenty[150].

2019–2021: After Hours, The Highlights i występ w przerwie Super Bowl LV

[edytuj | edytuj kod]

24 listopada 2019 roku Tesfaye zapowiedział swój singiel „Blinding Lights” w reklamie Mercedes-Benza. 27 listopada wydał „Heartless” jako główny singiel ze swojego czwartego albumu studyjnego. Utwór zadebiutował na 32. miejscu listy Billboard Hot 100 i dotarł do samego szczytu, stając się czwartym singlem Tesfaye z numerem jeden[151][152]. „Blinding Lights” ukazał się dwa dni po premierze „Heartless”, czyli 29 listopada. Singiel zadebiutował na 11. miejscu Billboard Hot 100 i ostatecznie osiągnął miejsce pierwsze, będąc jego piątym numerem jeden[153]. „Blinding Lights” stał się pierwszym utworem w historii tej listy, który utrzymał miejsce w pierwszej dziesiątce przez cały rok[154][155]. Został także najdłużej utrzymującym się na liście Hot 100 utworem solowego artysty (90 tygodni), kończąc ten rekord w tygodniu kończącym się 11 września 2021 roku[156][157]. 23 listopada 2021 roku „Blinding Lights” uznano za najbardziej udany utwór w historii Billboard Hot 100, wyprzedzając „The Twist” Chubby’ego Checkera[158]. 1 stycznia 2023 roku stał się najczęściej odtwarzanym utworem w historii Spotify z wynikiem 3,3 miliarda odtworzeń[159], a w sierpniu 2025 roku przekroczył 5 miliardów odsłuchań, stając się pierwszą piosenką z tym wynikiem[160].

19 lutego 2020 roku Tesfaye ujawnił, że jego czwarty album studyjny będzie nosił tytuł After Hours i ukaże się 20 marca. Wydał również tytułowy utwór(inne języki) jako singiel promocyjny[161]. 7 marca po raz trzeci wystąpił jako gość muzyczny w programie Saturday Night Live u boku aktora Daniela Craiga. Wystąpił tam w skeczu „On The Couch” z aktorami Kenanem Thompsonem i Chrisem Reddem[162], wykonał „Blinding Lights” oraz zaprezentował premierowo utwór „Scared to Live”[163]. 24 marca Tesfaye wydał trzeci singiel z albumu, „In Your Eyes(inne języki)”, który dotarł do 16. miejsca na liście Billboard Hot 100[164][68]. Po swojej premierze album After Hours zadebiutował na pierwszym miejscu listy Billboard 200, sprzedając się w nakładzie 444 000 jednostek, co stanowiło czwarty z kolei album Tesfaye na szczycie tej listy[165][166]. Stał się najczęściej odtwarzanym albumem R&B w historii, wyprzedzając jego własny krążek Starboy[167][168]. W pierwszym tygodniu notowania albumu Tesfaye stał się również pierwszym artystą, który jednocześnie przewodził na listach Billboard 200, Billboard Hot 100, Billboard Artist 100, Hot 100 Songwriters oraz Hot 100 Producers, powtarzając ten wyczyn w kolejnym tygodniu[169][170]. Wersja deluxe After Hours ukazała się 29 marca 2020 roku i zawierała utwory „Nothing Compares”, „Missed You” oraz „Final Lullaby”[171]. 4 maja Tesfaye użyczył głosu w odcinku sitcomu Amerykański tata zatytułowanym „A Starboy Is Born”[172], do którego współtworzył scenariusz i w którym znalazła się piosenka „The Weeknd’s Dark Secret”[173]. 27 lipca użyczył głosu trzem postaciom w dwusetnym odcinku serialu Robot Chicken[174].

7 sierpnia 2020 roku Tesfaye pojawił się gościnnie w singlu zmarłego Juice WRLD-a „Smile”, pochodzącym z jego pierwszego pośmiertnego albumu Legends Never Die(inne języki)[175]. 28 sierpnia wydał wraz z Calvinem Harrisem singiel „Over Now”[176]. 30 października pojawił się w piosence Ariany Grande „Off the Table” z jej szóstego albumu studyjnego Positions[177][178]. Tego samego dnia wystąpił w utworze Oneohtrix Point Never „No Nightmares” z jego dziewiątego albumu studyjnego Magic Oneohtrix Point Never, którego był również producentem wykonawczym (razem z OPN)[179]. 5 listopada pojawił się w remiksie utworu Malumy „Hawái(inne języki)”, który zdobył nominację do nagrody Latin Grammy w kategorii Best Urban Fusion/Performance podczas 22. corocznej gali[180][181]. 10 grudnia wystąpił na iHeartRadio Jingle Ball[182]. 5 lutego 2021 roku Tesfaye wydał swój drugi album z największymi przebojami, The Highlights[183][184]. Album zadebiutował na drugim miejscu amerykańskiej listy Billboard 200, stając się jego najwyżej notowanym kompilacyjnym albumem i osiągając najlepszy wynik otwarcia w pierwszym tygodniu dla składanki przebojów od czasu Fully Loaded: God's Country (2019)[185].

Raymond James Stadium, na którym odbył się występ The Weeknda podczas przerwy na Super Bowl LV

7 lutego 2021 roku Tesfaye wystąpił jako główna gwiazda podczas Super Bowl LV Halftime Show, stając się pierwszym kanadyjskim solowym artystą, który poprowadził to widowisko[186][187][188]. Według doniesień przeznaczył na ten występ 7 milionów dolarów z własnej kieszeni[189]. Recenzje pokazu były w większości pozytywne[190][191][192][193]. Występ zaowocował gwałtownym wzrostem liczby odtworzeń w serwisach streamingowych i pobrań zarówno albumu After Hours, jak i pozostałych siedmiu utworów, które wykonał[194][195]. Widowisko zdobyło trzy nominacje do 73. nagród Primetime Emmy(inne języki): za najlepszy program specjalny na żywo (Outstanding Variety Special (Live)), za najlepszą reżyserię i reżyserię światła oraz za najlepszą reżyserię techniczną, pracę kamer i kontrolę wideo[196].

W ciągu 2021 roku Tesfaye ponownie wydał swoje trzy mixtape'y w ich oryginalnej formie – z pierwotnymi miksami i samplami – aby uczcić dziesiątą rocznicę ich premiery. Jako pierwszy w marcu ukazał się House of Balloons[197]. W sierpniu pojawiła się reedycja Thursday[198][199], a w grudniu wydano ponownie Echoes of Silence[200][201]. 23 kwietnia Tesfaye wydał remiks utworu „Save Your Tears” z Arianą Grande, co stanowiło ich trzecią wspólną współpracę[202]. Remiks wywindował piosenkę na sam szczyt listy Billboard Hot 100 w notowaniu z 8 maja 2021 roku, stając się szóstym hitem numer jeden dla obojga artystów[203]. W tym samym miesiącu zaczął zapowiadać nową muzykę. Zapytany o nowy album w wywiadzie dla magazynu Variety, wyjaśnił, że „jeśli ostatnia płyta była nocnym After Hours, to nadchodzi świt (The Dawn)”[204]. 11 maja Tesfaye wykonał „Save Your Tears” na gali Brit Awards. Odebrał także swoją pierwszą statuetkę Brit Award w kategorii międzynarodowy solowy artysta (International Male Solo Artist), którą wręczyła mu była pierwsza dama Stanów Zjednoczonych, Michelle Obama[205][206].

24 maja Tesfaye zaprezentował „Save Your Tears” na gali Billboard Music Awards[207]. Był nominowany do rekordowych szesnastu nagród i zdobył dziesięć z nich, w tym dla najlepszego artysty (Top Artist) oraz za najlepszą piosenkę listy Hot 100 (Top Hot 100 Song)[208]. Odbierając statuetki, kontynuował zapowiadanie nowego materiału, mówiąc: „nocne After Hours dobiegło końca, nadchodzi świt (The Dawn)”[209]. 28 maja wykonał remiks „Save Your Tears” na gali iHeartRadio Music Awards(inne języki) wspólnie z Arianą Grande[210]. 25 czerwca Tesfaye pojawił się w singlu Dojy Cat „You Right(inne języki)” z jej trzeciego albumu studyjnego Planet Her(inne języki)[211]. 22 lipca wystąpił u boku Young Thuga w singlu Belly’ego „Better Believe”, pochodzącym z jego trzeciego albumu studyjnego See You Next Wednesday[212].

2021–2023: Dawn FM

[edytuj | edytuj kod]
Tesfaye w lipcu 2023 r. podczas trasy After Hours til Dawn(inne języki) w Paryżu

2 sierpnia 2021 roku Tesfaye udostępnił w mediach społecznościowych fragment nowego utworu[213]. Pojawił się również na okładce wrześniowego wydania magazynu GQ z 2021 roku, co stanowiło pierwszą w historii globalną publikację tego czasopisma[214][215]. Następnie, we współpracy z NBC Sports i Letnimi Igrzyskami Olimpijskimi 2020, ogłosił wydanie singla „Take My Breath”, który ukazał się 6 sierpnia[216][217]. Pod koniec tego samego miesiąca pojawił się w utworze „Hurricane” na dziesiątym albumie studyjnym Kanye Westa, Donda. Piosenka ta zdobyła nagrodę za najlepszy występ wokalno-hip-hopowy (Best Melodic Rap Performance) podczas 64. gali rozdania nagród Grammy[218][219]. 4 października, podczas jednego z odcinków audycji Memento Mori, Tesfaye wyjawił, że jego piąty album studyjny jest już gotowy i czeka jedynie na „kilka postaci kluczowych dla całej narracji”[220]. 18 października ogłosił, że jego nadchodząca trasa koncertowa, pierwotnie zatytułowana After Hours Tour[221][222], ze względu na ograniczenia obiektów halowych odbędzie się w całości na stadionach, a jej rozpoczęcie zaplanowano na lipiec 2022 roku[223]. Nazwę trasy zmieniono na After Hours til Dawn Tour(inne języki), a sam koncert miał łączyć elementy jego czwartego i piątego albumu studyjnego[224][225]. W ramach tej trasy piosenkarz wystąpił również w Polsce, dając koncert na PGE Narodowym w Warszawie 9 sierpnia 2023 roku[226].

The Weeknd (2021)

22 października 2021 roku Tesfaye pojawił się w singlu Swedish House Mafia „Moth to a Flame(inne języki)” z ich debiutanckiego albumu studyjnego Paradise Again[227]. 5 listopada wystąpił w singlu Post Malone’a „One Right Now” z jego czwartego albumu Twelve Carat Toothache[228][229]. 11 listopada pojawił się gościnnie w singlu Rosalíi „La Fama” z jej trzeciego albumu studyjnego Motomami(inne języki)[230][231]. 16 grudnia zagrał gościnnie w singlu FKA Twigs „Tears in the Club” z jej debiutanckiego mixtape’u Caprisongs(inne języki)[232]. Następnego dnia, 17 grudnia, pojawił się w singlu Aaliyah „Poison” z jej pośmiertnego albumu Unstoppable[233]. Tesfaye wydał swój piąty album studyjny, Dawn FM, 7 stycznia 2022 roku[234]. Po premierze album zadebiutował na drugim miejscu listy Billboard 200 ze sprzedażą na poziomie 148 000 jednostek, co stanowiło ósmy krążek artysty w pierwszej dziesiątce i jego drugi album, który zadebiutował na miejscu drugim[235][236]. Pobił również rekord największej liczby jednoczesnych notowań na liście Billboard Global 200 dla męskiego solisty, umieszczając na niej aż dwadzieścia cztery utwory[237]. Oprócz „Take My Breath”, album Dawn FM promowały single „Sacrifice(inne języki)” i „Out of Time(inne języki)”[238][239]. 26 lutego Tesfaye zaprezentował The Dawn FM Experience – telewizyjny program muzyczny stworzony we współpracy z platformą Amazon Prime Video[240].

Nawiedzony dom The Weeknda w ramach Halloween Horror Nights Universal

20 marca 2022 roku Tesfaye wystąpił gościnnie w odcinku serialu animowanego Simpsonowie[241]. 18 kwietnia po raz drugi zagrał jako główna gwiazda na festiwalu Coachella, występując u boku Swedish House Mafia[242][243]. 8 lipca jego rekord największej liczby piosenek na pierwszym miejscu listy Billboard Hot R&B Songs został pobity przez innego wokalistę i niedoszłego rywala, Chrisa Browna; Weeknd miał na koncie 71 takich utworów, a Brown pobił ten wynik o kolejne 8[244]. 26 lipca Tesfaye ogłosił, że we współpracy z Universal Studios zaprezentuje własny dom strachów w parkach rozrywki w Florydzie i Hollywood w ramach corocznego wydarzenia Universal's Halloween Horror Nights[245]. 2 grudnia pojawił się w utworze „Creepin’” na albumie Metro Boomina Heroes & Villains(inne języki)[246]. Jego piosenka „Nothing Is Lost (You Give Me Strength)(inne języki)”, stworzona na potrzeby oficjalnej ścieżki dźwiękowej do filmu Avatar: Istota wody, ukazała się 16 grudnia[247].

24 lutego 2023 roku – po trwającym miesiącami ponownym wzroście zainteresowania i popularności utworu Tesfaye z 2016 roku „Die for You”, który w 2022 roku powrócił na listy przebojów i osiągnął nowy najwyższy wynik (6. miejsce na Billboard Hot 100 sześć lat po premierze)[248] – wydano remiks piosenki z udziałem Ariany Grande. Utwór ten stał się ich czwartą wspólną współpracą[249][250]. W notowaniu Billboard Hot 100 z 11 marca remiks dotarł na sam szczyt zestawienia, stając się siódmym hitem numer jeden dla obojga artystów[251]. 27 lutego, na fali sukcesu remiksu, Tesfaye stał się pierwszym artystą, który przekroczył próg 100 milionów miesięcznych słuchaczy w serwisie Spotify[252]. 3 marca wydał swój pierwszy album koncertowy zatytułowany Live at SoFi Stadium(inne języki)[253]. Znalazły się na nim nagrania z zarejestrowanego dla stacji HBO filmu koncertowego o tym samym tytule, dokumentującego ostatni występ z północnoamerykańskiej części trasy After Hours til Dawn Tour na stadionie SoFi[254]. Następnie pojawił się w czterech utworach – „Artificial Intelligence”, „Defame Moi”, „More Coke!!” oraz „Emotionless” – na albumie Mike’a Deana(inne języki) 4:23, wydanym 29 kwietnia[255]. 8 maja Tesfaye oświadczył, że zamierza porzucić pseudonim „The Weeknd” na rzecz występów pod własnym nazwiskiem lub przyjęcia zupełnie nowej tożsamości artystycznej. Wyjaśnił, że jego nadchodzący album prawdopodobnie będzie jego „ostatnim akordem” pod tą nazwą[256].

Od 2023: Serial Idol i Hurry Up Tomorrow

[edytuj | edytuj kod]

W 2023 roku Tesfaye był współtwórcą serialu dramatycznego stacji HBO Idol (razem z Samem Levinsonem) i zagrał w nim główną rolę u boku Lily-Rose Depp[257]. Premiera serialu odbyła się poza konkursem na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2023 roku[258], gdzie wzbudził ogromne kontrowersje z powodu dosłownego ukazywania nagości oraz treści seksualnych. Produkcja spotkała się z powszechną krytyką ze strony recenzentów. Redakcja The Hollywood Reporter stwierdziła, że serial potwierdza zarzuty, iż „zamiast subtelnie piętnować mizoginistyczną i drapieżną naturę branży, Idol stał się zakazaną historią miłosną – rodem z fantazji toksycznego mężczyzny”, nazywając go „wstecznym, a nie transgresyjnym”[259]. Tesfaye zebrał bardzo słabe recenzje za swoją grę aktorską – krytyk Robert Daniels z The Playlist napisał: „Tesfaye jest również fatalnym aktorem. Brakuje mu swobody, powagi, charyzmy i uroku, które sprawiłyby, że uczucie Jocelyn do niego byłoby wiarygodne. W większości scen Tesfaye chowa się za ciemnym oświetleniem, nierówną pracą kamery albo dogranym dubbingiem”[260]. 28 sierpnia 2023 roku stacja HBO ogłosiła anulowanie Idola po jednym sezonie[261].

8 czerwca 2023 roku Tesfaye zapowiedział serię minialbumów (EP) zawierających muzykę z serialu Idol[262]. Pierwotnie projekt planowano jako jeden album ze ścieżką dźwiękową, lecz ostatecznie kolejne EP wydawano po premierze każdego odcinka. Znalazły się na nich utwory nagrane we współpracy z takimi artystami jak Future, Playboi Carti, Madonna, Lil Baby, Lily-Rose Depp czy Jennie z południowokoreańskiego zespołu Blackpink[263]. Minialbumy przyniosły single „Popular(inne języki)” oraz „One of the Girls(inne języki)”[264][265]. Jeszcze w czerwcu Tesfaye otrzymał zaproszenie do dołączenia do Amerykańskiej Akademii Filmowej[266]. 21 lipca pojawił się w głównym singlu Travisa Scotta „K-pop” z jego czwartego albumu Utopia[267], a później także w innym utworze z tej płyty – „Circus Maximus”[268]. 15 września wystąpił w singlu Diddy'ego „Another One of Me”, który zapowiadał jako swój „ostatni gościnny występ”[269][270] – mimo że w 2024 roku wydał jeszcze kilka piosenek we współpracy z Metro Boominem i Future'em[271].

2 grudnia 2023 roku twórcy gry Fortnite ogłosili, że Tesfaye będzie główną gwiazdą trybu Fortnite Festival, a jego wirtualne skórki pojawią się w grze 9 grudnia. Postać otrzymała trzy warianty wyglądu: w czerwonym garniturze znanym z materiałów promocyjnych do After Hours, w stroju z koncertu na festiwalu Coachella w 2022 roku oraz w dwóch kostiumach, w których występował podczas trasy After Hours til Dawn Tour(inne języki)[272]. Tesfaye po raz pierwszy zasygnalizował prace nad kontynuacją Dawn FM w 2022 roku, pytając fanów na X (dawniej Twitter): „Ciekaw jestem... czy wiecie, że jesteście świadkami nowej trylogii?”[273]. 8 stycznia 2024 roku ponownie podsycił emocje, publikując w mediach społecznościowych okładki dwóch ostatnich albumów z znakiem zapytania[274]. 22 marca pojawił się w utworze „Young Metro” na wspólnym albumie Future'a i Metro Boomina We Don't Trust You(inne języki)[275], a dwa tygodnie później wystąpił w trzech piosenkach na ich kolejnej płycie We Still Don't Trust You(inne języki)[276].

17 lipca 2024 roku Tesfaye ogłosił wyjątkowy, jednorazowy koncert w São Paulo w Brazylii, zaplanowany na 7 września 2024 roku[277]. Trzy dni przed tym wydarzeniem zdradził tytuł swojego nadchodzącego, szóstego albumu – Hurry Up Tomorrow[278][279], a 13 września wydał utwór „Dancing in the Flames(inne języki)”, który miał być pierwszym oficjalnym singlem z płyty[280]. Trzy dni później ukazała się akustyczna wersja tego nagrania[281]. 27 września wypuścił singiel „Timeless” stworzony we współpracy z Playboiem Cartim[282], który zajął trzecie miejsce na liście Billboard Hot 100[283]. 30 października Tesfaye wydał utwór „São Paulo” z gościnnym udziałem brazylijskiej piosenkarki Anitty[284]. Premiera całego albumu odbyła się 31 stycznia 2025 roku[285]. Tuż po wydaniu krążek zadebiutował na 1. miejscu Billboard 200 ze sprzedażą wynoszącą 490 000 jednostek (w tym 359 000 w tradycyjnej sprzedaży fizycznej/cyfrowej, co stanowiło najlepszy wynik dla solowego artysty od 2020 roku). Tym samym Hurry Up Tomorrow stał się jego piątym albumem na szczycie amerykańskiej listy oraz jego największym otwarciem w karierze pod względem całkowitej liczby jednostek. Płyta zanotowała także drugi najlepszy wynik otwarcia w całym 2025 roku (zaraz po albumie I'm the Problem Morgana Wallena(inne języki)) i najwyższy dla jakiegokolwiek krążka od czasu The Tortured Poets Department Taylor Swift (2024)[286]. 14 marca 2025 roku Tesfaye pojawił się gościnnie w utworze „Rather Lie” na trzecim albumie studyjnym Playboi Cartiego, Music[287].

Tesfaye zagrał u boku Jenny Ortegi w towarzyszącym albumowi filmie psychologicznym Hurry Up Tomorrow (2025) w reżyserii Treya Edwarda Shultsa[288][289]. Produkcja wyszła do kin 16 maja[290], jednak spotkała się z ostrą krytyką ze strony recenzentów i okazała się finansową klapą, zarabiając zaledwie 7,6 miliona dolarów przy budżecie wynoszącym 15 milionów[291][292]. Brandon Yu z The New York Times opisał ten thriller jako „przerost formy nad treścią”[293]. Charles Bramesco z portalu IndieWire skrytykował grę aktorską i scenariusz Tesfaye, określając jego występ jako „odtwórczy i pusty, niczym wyobrażenie słabego aktora o tym, jak wygląda dobre aktorstwo”[294]. Jordan Hoffman z Entertainment Weekly skrytykował cały film jako „pozbawiony fabuły, samolubny, przesadnie poważny, a co najgorsze – po prostu nudny”[295]. Serwis IndieWire nazwał go wręcz jednym z „najgorszych projektów pychy w historii”[296]. Film otrzymał pięć nominacji do Złotych Malin 2026, w tym za najgorszy film, najgorszego aktora (The Weeknd), najgorszego reżysera, najgorszy scenariusz oraz najgorsze ekranowe połączenie[297].

Pod koniec 2025 ogłosił dalszą część światowej trasy koncertowej After Hours til Dawn Tour(inne języki)[298]; na koncerty w Polsce (4 i 5 sierpnia 2026) na PGE Narodowym sprzedano ponad 100 tys. biletów[299]. 30 grudnia 2025 roku Tesfaye został pierwszym artystą w historii Spotify, którego aż trzydzieści utworów przekroczyło granicę jednego miliarda odtworzeń[300].

Charakterystyka twórczości

[edytuj | edytuj kod]

Inspiracje artystyczne

[edytuj | edytuj kod]

Tesfaye wskazuje Michaela Jacksona, Prince’a oraz R. Kelly’ego jako swoje główne inspiracje muzyczne[301]. Przyznaje, że to właśnie twórczość Jacksona pchnęła go do zostania wokalistą[302]. Na jego charakterystyczny, wysoki styl śpiewania wpływ mieli również etiopscy wykonawcy, tacy jak Aster Aweke(inne języki)[303]. Dorastał, słuchając różnorodnych gatunków muzycznych, w tym soulu, hip-hopu, funku, indie rocka oraz post-punku[304]. Tesfaye pozostaje pod silnym wpływem muzyki lat 80. i przypisuje grze komputerowej Grand Theft Auto: Vice City (2002) „otwarcie oczu” na twórczość tamtej ery[305]. „Zawsze odczuwałem podziw dla czasów sprzed moich narodzin” – powiedział w wywiadzie dla Billboardu. „Już na moim pierwszym mixtape’ie słychać, że brzmienia lat 80. – Siouxsie and the Banshees czy Cocteau Twins – odgrywają ogromną rolę w moim brzmieniu”[306].

Tesfaye wymienił także zespół Deftones jako jedną ze swoich inspiracji podczas pracy nad House of Balloons, Thursday oraz Echoes of Silence[307]. Wśród swoich wzorów i źródeł inspiracji wymieniał również Lanę Del Rey[308], Davida Bowiego[309], The Smiths, Bad Brains, Talking Heads, DeBarge(inne języki)[310], 50 Centa, Wu-Tang Clan oraz Eminema[311][312]. Gdy duet Daft Punk ogłosił rozpad w 2021 roku, Tesfaye docenił ich w wywiadzie dla Variety, mówiąc: „Ci faceci są jednym z powodów, dla których w ogóle tworzę muzykę, więc nawet nie potrafię porównać ich do kogoś innego...”[313].

Produkcja i pisanie piosenek

[edytuj | edytuj kod]

Piosenki Tesfaye są „zbudowane wokół mglistej, mrocznej produkcji” i charakteryzują się wolnym tempem[314][315], dudniącym basem oraz pełnymi żalu pogłosami[316]. W swojej muzyce wykorzystuje sample niekonwencjonalne dla produkcji R&B, sięgając po punk, shoegaze, dream pop oraz rock alternatywny[317]. Marc Hogan z magazynu Spin zauważa, że sample Tesfaye zwykle „pochodzą ze źródeł uznanych przez krytyków rockowych, choć na ogół z takich, które same niosą ze sobą pewien ładunek seksualnej groźby”, samplując takich artystów jak Beach House, Siouxsie and the Banshees czy Aaliyah[318]. Tesfaye współpracował głównie z producentami Illangelo(inne języki) i Docem McKinneyem(inne języki), którym Ian Cohen z Pitchforka przypisuje stworzenie wraz z wokalistą „nowoczesnego wzorca muzyki R&B”[315]. Podczas koncertów Tesfaye przekształca swoje cyfrowe brzmienia, nadając im suitową, stadionowo-rockową estetykę[316].

Jego emocjonalne, pełne żalu teksty często wyrażają poczucie krzywdy i poruszają tematykę seksu[314], narkotyków oraz imprezowania, co jest szczególnie widoczne na albumie After Hours oraz na mixtape'ie House of Balloons[316]. Hermione Hoby z magazynu The Guardian opisuje piosenki Tesfaye jako „odurzone, wolne kompozycje” i definiuje ich przesłanie następująco: „imprezowanie staje się doświadczeniem egzystencjalnym, seks jest przepełniony wyobcowaniem, a wszystko wydaje się nierealne i niepokojące”[314]. Paul MacInnes z The Guardian stwierdził, że postrzega trzy pierwsze mixtape'y Tesfaye jako „szorstki zapis przebiegu imprezy, afterparty i kaca”[301].

Głos

[edytuj | edytuj kod]

Tesfaye często śpiewa w rejestrze falsetowym[319]. J.D. Considine uważa, że „drżąca barwa” jego głosu przypomina Michaela Jacksona, zauważa jednak, że artysta unika „silnych bluesowych korzeni” Jacksona na rzecz melizmatyki pod wyraźniejszym wpływem muzyki arabskiej[317]. Tesfaye dysponuje szeroką skalą głosu (tenor liryczny), która rozciąga się na ponad trzy oktawy. Jego zakres wokalny osiąga skrajnie niski poziom przy basowym F (F2) oraz najwyższy przy tenorowym G♯ (G♯5), z naturalną tessiturą w górnej części czwartej oktawy[320][321]. Tesfaye często wykorzystuje swój głos głowowy, aby zbudować rezonans pozwalający na potężne pasażowe wyciąganie wysokich dźwięków w obrębie piątej oktawy[320]. Wokale Tesfaye charakteryzują się również rozpoznawalną etiopską manierą. Hannah Giorgis z portalu Pitchfork zauważa, że „jego flagowe vibrato – ten charakterystyczny, pełen bólu jęk, który przepełnia dużą część muzyki Tesfaye – wywodzi się z długiej etiopskiej tradycji muzycznej, opartej na motywie udręki i tęsknoty. Napełnianie głosu drżącym bólem straty – czy to miłosnej, czy innej – stanowi znak rozpoznawczy etiopskiej dziedziny muzycznej. Tesfaye ze swoimi staccatowymi lamentami i bolesną nostalgią jest młodym, północnoamerykańskim ogniwem w dynastii melodramatycznych wokalistów etiopskich”[322]. W 2023 roku magazyn Rolling Stone sklasyfikował The Weeknd na 110. miejscu listy 200 Największych Wokalistów Wszech Czasów[323].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Tesfaye woli chronić swoje życie prywatne przed wzrokiem opinii publicznej[324]. Przez większość swojej kariery, aż do 2025 roku, unikał udziału w wywiadach, wybierając zamiast tego komunikację za pośrednictwem serwisu Twitter, co tłumaczył nieśmiałością i kompleksami[325][326]. Na udzielanie wywiadów decyduje się jedynie w wyjątkowych sytuacjach[325]. Tesfaye wychował się w wierze etiopskiego Kościoła ortodoksyjnego (ortodoksyjno-chrześcijańskiej)[47][327]. Zapytany w 2020 roku przez magazyn Variety, czy nadal jest osobą religijną, odpowiedział: „Sam nie wiem... wszystko jest sprawdzianem, a jeśli jesteś religijny lub duchowy, musisz przez to przejść”[328]. Tesfaye jest kinofilem i w swoich teledyskach oraz zapowiedziach zawarł liczne odniesienia do dzieł filmowych[329][330]. W kwietniu 2023 roku ujawnił, że zdiagnozowano u niego zaburzenie objawiające się deficytem uwagi (ADD)[331].

Od kwietnia 2015 do sierpnia 2019 roku Tesfaye był w burzliwym, wielokrotnie odnawianym związku z amerykańską modelką Bellą Hadid[332][333]. W grudniu 2015 roku wystąpiła ona w teledysku do jego singla „In the Night(inne języki)”[334]. Od stycznia do października 2017 roku spotykał się z amerykańską piosenkarką i aktorką Seleną Gomez[335][336]. Oba związki przyciągnęły ogromną uwagę mediów i stały się obiektem licznych spekulacji w prasie plotkarskiej[337][338][339]. Od 2022 pozostawaje w nieformalnym związku z DJ-ką i modelką Simi Khadrą[340], w 2026 roku w mediach pojawiły się plotki o ich rzekomym rozstaniu, jednak informacje te nie zostały oficjalnie potwierdzone[341]. Dziennikarze zauważyli, że w przeciwieństwie do jego poprzednich relacji z Hadid i Gomez, Tesfaye utrzymuje swój związek z Khadrą w tajemnicy przed mediami[342].

W styczniu 2015 roku Tesfaye został aresztowany w Las Vegas za rzekome uderzenie funkcjonariusza policji, kiedy ten próbował rozdzielić bójkę w windzie[343][344]. W sierpniu 2021 roku, w wywiadzie dla magazynu GQ, opisał swój styl życia jako „sober lite” (lekka abstynencja), co oznaczało, że przestał brać narkotyki z wyjątkiem marihuany. Zaznaczył również, że po alkohol sięga jedynie okazjonalnie, dodając: „Nie piję już tak dużo jak kiedyś. Cały romantyzm związany z piciem po prostu zniknął”[345].

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

Tesfaye zdobył cztery nagrody Grammy[346], nagrodę Latin Grammy[347], dwadzieścia statuetek Billboard Music Awards, sześć American Music Awards, trzy MTV Video Music Awards oraz dwadzieścia dwa wyróżnienia Juno Awards[348][349]. Otrzymał również nominacje do Oscara oraz do nagrody Primetime Emmy(inne języki)[350][196].

W październiku 2014 roku Tesfaye został uhonorowany wyróżnieniem Allan Slaight Honour przyznawanym przez Kanadyjską Aleję Gwiazd (Canada's Walk of Fame) za „wywieranie pozytywnego wpływu w dziedzinie muzyki, filmu, literatury, sztuk wizualnych lub performatywnych, sportu, innowacji lub filantropii”[351]. Burmistrz Toronto, John Tory, ogłosił, że miasto będzie obchodzić 7 lutego 2021 roku jako Dzień The Weeknda (Weeknd Day), aby upamiętnić występ Tesfaye podczas Super Bowl halftime show[352][353].

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Dyskografia The Weeknda.
RokTytuł albumu
2013Kiss Land
2015Beauty Behind the Madness
2016Starboy
2020After Hours
2022Dawn FM
2025Hurry Up Tomorrow

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
 Z tym tematem związana jest kategoria: Albumy wyprodukowane przez The Weeknda.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Josh Eells, Sex, Drugs and R&B: Inside The Weeknd's Dark Twisted Fantasy, „Rolling Stone” [dostęp 2023-08-31].
  2. ↑ House of Balloons by The Weeknd. [dostęp 2018-03-29].
  3. ↑ The Weeknd Could Have Another New Project Dropping Soon – XXL [online], XXL [dostęp 2018-05-06] (ang.).
  4. ↑ The Weeknd is dropping another EP called „We’re Alone Together” soon – Brand New Hip Hop, „Brand New Hip Hop”, 23 kwietnia 2018 [dostęp 2018-05-06] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-30] (ang.).
  5. ↑ The Weeknd z nowym albumem [online], allaboutmusic.pl [dostęp 2020-03-01] (pol.).
  6. ↑ RIAA Certifications: The Weeknd diamentowe single [online], RIAA [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  7. ↑ The Weeknd: The 100 Most Influential People of 2020 [online], TIME, 22 września 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  8. ↑ Andre Gee, The Weeknd's 'After Hours Til Dawn' Tour Is the Top-Grossing Male Solo Tour Ever [online], Rolling Stone, 20 listopada 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  9. ↑ The Weeknd really cleaned up this Juno Awards weekend | CBC News, „CBC” [dostęp 2018-03-29] (ang.).
  10. ↑ Wszystko o The Weeknd na ESKA.tv Telewizja Muzyczna * eska.tv. eska.tv. [dostęp 2015-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-05)].
  11. ↑ Toronto Standard Media Company Limited: Daily Disc: The Weeknd’s ‘Echoes Of Silence’. Toronto Standard. [dostęp 2015-08-16]. (ang.).
  12. 1 2 3 The Weeknd Reveals How He Got His Name... And Where The 'E' Went. [dostęp 2015-08-16]. (ang.).
  13. ↑ Jon Caramanica. Can the Weeknd Turn Himself Into the Biggest Pop Star in the World?. „The New York Times”, 2015-07-27. ISSN 0362-4331. [dostęp 2015-08-16]. (ang.).
  14. ↑ The Weeknd On Overcoming Stage Fright, „People.com” [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-11-30] (ang.).
  15. ↑ Tom Lamont, The Weeknd: ‘Drugs were a crutch for me’, „The Guardian”, 3 grudnia 2016, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  16. ↑ A.B.C. News, The Weeknd Opens Up About His 'Dark' Past [online], ABC News [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  17. ↑ Nick Levine, The Weeknd opens up about 'heavy' drug use [online], NME, 3 grudnia 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  18. ↑ Noah Spitzen '26, The evolution of The Weeknd: from house parties to stardom [online], The Merionite [dostęp 2026-07-20].
  19. ↑ Tom Breihan, Hear Unreleased Early Tracks From the Weeknd [online], Pitchfork, 25 maja 2011 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  20. 1 2 3 4 Patrick McGuire, How the Producer of the Weeknd’s Breakout Tracks Got Majorly Screwed [online], VICE, 22 marca 2012 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  21. ↑ Ten-Year High: The Weeknd's Game-Changing Decade - PAPER Magazine [online], www.papermag.com [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  22. 1 2 Calum Marsh, Everything We Know About The Weeknd Before He Blew Up [online], Complex, 16 lutego 2021 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  23. ↑ Jon Caramanica, Screams That Charmed, and Other Overlooked Highlights, „The New York Times”, 31 grudnia 2010, ISSN 0362-4331 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  24. ↑ Singles file: Da Phuture, The Weeknd, Fever Ray, 14 marca 2011, ISSN 0190-8286 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  25. ↑ Drizzy (@Drake) w serwisie X, „X (formerly Twitter)” [dostęp 2026-07-05].
  26. ↑ Larry Fitzmaurice, The Weeknd: "What You Need" [online], Pitchfork [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  27. ↑ Katie Bain, The Weeknd on the Crew That Boosted Him From ‘Basically Homeless’ to the Super Bowl [online], Billboard, 28 stycznia 2021 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  28. ↑ How House of Balloons Changed R&B [online], The FADER [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  29. ↑ Say Hello To The Weeknd, Drake Co-Signs, „RapFix” [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-12].
  30. ↑ 25 best Canadian debut albums ever [online], CBC Music [dostęp 2026-07-20].
  31. ↑ House Of Balloons [online], Polaris Music Prize [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  32. 1 2 David Friend, Great days for Weeknd [online], Variety, 17 września 2011 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  33. ↑ Larry Fitzmaurice, The Weeknd to Play Drake's OVO Festival [online], Pitchfork, 3 czerwca 2011 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  34. ↑ The Weeknd’s perfect premiere, „NOW Magazine” [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2011-12-22] (ang.).
  35. ↑ Mike Diver, BBC - Music - Review of The Weeknd - Thursday [online], www.bbc.co.uk [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  36. ↑ Matthew Cole, Review: The Weeknd, Thursday [online], Slant Magazine, 31 sierpnia 2011 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  37. ↑ Peter A. BerryPeter A. Berry, Drake Says The Weeknd Only Co-Wrote Four Songs on ‘Take Care' [online], XXL Mag, 16 listopada 2017 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  38. ↑ Postmedia News, 365 days of Weeknd: We chart Abel Tesfaye's rise to fame a year after House of Balloons [online], National Post, 20 marca 2012 (ang.).
  39. ↑ Polaris Prize long list includes lots of Toronto bands | Toronto Star, „thestar.com” [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2014-11-03] (ang.).
  40. 1 2 Laura Snapes, Watch The Weeknd's Entire Coachella Set [online], Pitchfork, 16 kwietnia 2012 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  41. ↑ Sowmya Krishnamurthy, The Weeknd Mesmerizes at Bowery Ballroom [online], Rolling Stone, 29 kwietnia 2012 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  42. ↑ Carrie Battan, The Weeknd to Headline Pitchfork Stage at Primavera [online], Pitchfork, 1 marca 2012 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  43. ↑ Kate Lough, Wireless Festival 2012 [online], The Standard, 31 maja 2012 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  44. ↑ The Weeknd, Chiddy Bang & More For Wireless 2012, „DIY” [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-12] (ang.).
  45. ↑ The Weeknd [online], Republic Records Official Store [dostęp 2026-07-05] (ang.).
  46. ↑ Harrison Waugh, XO, Starboy and After Hours: A Journey Through The Weeknd's Personas [online], umusic NZ, 18 marca 2020 [dostęp 2026-07-05] (ang.).
  47. 1 2 Josh Eells, Sex, Drugs and R&B: Inside The Weeknd's Dark Twisted Fantasy [online], Rolling Stone, 21 października 2015 [dostęp 2026-07-05] (ang.).
  48. ↑ The Weeknd Schedules More Canadian Dates on North American Fall Tour │ Exclaim! [online], The Weeknd Schedules More Canadian Dates on North American Fall Tour │ Exclaim! [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-11-30] (ang.).
  49. ↑ Mike Diver, BBC - Music - Review of The Weeknd - Trilogy [online], www.bbc.co.uk [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  50. ↑ Keith Caulfield, One Direction Tops Billboard 200 Chart, ‘Twilight’ Debuts at No. 3 [online], Billboard, 21 listopada 2012 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  51. ↑ RIAA Certifications: Trilogy [online], RIAA [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  52. ↑ Music Canada: Trilogy [online], Music Canada, 29 czerwca 2022 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  53. ↑ BBC - BBC Sound of, 2013 - The Weeknd [online], BBC [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-13] (ang.).
  54. ↑ Lauren Nostro, Listen: The Weeknd "Kiss Land" [online], Complex, 17 maja 2013 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  55. ↑ The Weeknd: Kiss Land. Premiera nowej płyty we wrześniu [VIDEO] [online], www.eska.pl [dostęp 2026-07-20].
  56. ↑ Keith Caulfield, Keith Urban Edges the Weeknd for No. 1 Debut on Billboard 200 [online], Billboard, 18 września 2013 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  57. ↑ Kiss Land by The Weeknd. [dostęp 2026-07-20].
  58. ↑ Carrie Battan, The Weeknd Announces Big Fall Tour, Kiss Land Out Late Summer [online], Pitchfork, 8 lipca 2013 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  59. ↑ Drake Announces European Tour Dates with The Weeknd, „Rap-Up.com” [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2014-07-21] (ang.).
  60. ↑ Chris Payne, The Weeknd To Open For Justin Timberlake On ’20/20 Experience’ Tour [online], Billboard, 4 listopada 2013 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  61. ↑ Alex Young, Album Review: Various Artists - The Hunger Games: Catching Fire Soundtrack [online], 19 listopada 2013 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  62. ↑ Listen: The Weeknd enters Beyonce Drunk in Love remix battle with [online], The Independent, 17 lutego 2014 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  63. ↑ Jenn Pelly, Listen: The Weeknd Remixes Ty Dolla $ign's "Or Nah" [online], Pitchfork, 21 lutego 2014 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  64. ↑ The Weeknd touring w/ Schoolboy Q & Jhene Aiko, playing Barclays Center (dates); SBQ played Central Park [online], www.brooklynvegan.com [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-24].
  65. ↑ The Weeknd - “King Of The Fall” [online], stereogum.com, 21 lipca 2014 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  66. ↑ First Look: Ariana Grande and The Weeknd Team Up in ‘Love Me Harder’ Video, „Rap-Up.com” [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2014-10-05] (ang.).
  67. ↑ Trevor Anderson, Ariana Grande’s Biggest Billboard Hot 100 Hits [online], Billboard, 26 czerwca 2025 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  68. 1 2 3 The Weeknd Chart History Hot 10 [online], Billboard [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  69. ↑ Jamieson Cox, Watch The Weeknd reenact the “Earned It” video on the Oscar stage [online], The Verge, 29 lutego 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  70. ↑ The Weeknd “Earned It,” Receives Oscar Nomination for Best Original Song [online], DJBooth, 14 stycznia 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  71. ↑ Rose Minutaglio, Double Win for The Weeknd! Singer Wins Best R&B Performance and Best Urban Contemporary Album [online], People, 15 lutego 2016 (ang.).
  72. 1 2 3 TIME Staff, See All the Winners of the 2016 Grammys [online], TIME, 15 lutego 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  73. ↑ Dee Lockett, Culture Pages at New York, The Weeknd Returns With ‘The Hills,’ Which Probably Isn’t About Lauren Conrad [online], Vulture, 27 maja 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  74. ↑ Gary Trust, The Weeknd Replaces Himself Atop Hot 100 as ‘The Hills’ Hits No. 1 [online], Billboard, 21 września 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  75. ↑ Hugh McIntyre, The Weeknd's No. 1 Hit 'The Hills' Becomes His First Diamond-Certified Single [online], Forbes [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  76. ↑ Carl Lamarre, The Weeknd’s ‘The Hills’ Certified Diamond: Exclusive [online], Billboard, 28 czerwca 2019 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  77. ↑ BET Awards 2015: Toronto's The Weeknd comes up a winner [online], CBC/Radio-Canada, 29 czerwca 2015 (ang.).
  78. ↑ Molly Beauchemin, Janelle Monáe Performs "Yoga", The Weeknd Performs "Earned It" with Alicia Keys at the BET Awards [online], Pitchfork, 28 czerwca 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  79. ↑ Daniel Kreps, Hear the Weeknd's Funky New Song 'Can't Feel My Face' [online], Rolling Stone, 8 czerwca 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  80. ↑ Gary Trust, Wiz Khalifa No. 1 on Hot 100 ‘Again,’ Selena Gomez Debuts at No. 9 [online], Billboard, 1 lipca 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  81. ↑ Gary Trust, The Weeknd Tops Hot 100 With ‘Can’t Feel My Face,’ One Direction Debuts at No. 3 [online], Billboard, 10 sierpnia 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  82. ↑ Amaya Mendizabal, The Weeknd Is First Artist to Own Entire Top Three on Hot R&B Songs Chart [online], Billboard, 15 lipca 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  83. ↑ Apple's new musical faces - Drake and The Weeknd, „Business Insider” [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-04].
  84. ↑ AppleInsider Staff, Latest Apple Music ads debut during MTV VMAs, feature The Weeknd & playlists [online], AppleInsider, 31 sierpnia 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  85. ↑ Deadmau5 & The Weeknd headline FVDED IN THE PARK 2015 | Daily Hive | News [online], Daily Hive [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  86. ↑ HipHopDX, Meek Mill Reveals “Dreams Worth More Than Money” Features, „HipHopDX” [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-30] (ang.).
  87. ↑ Keith Caulfield, The Weeknd’s ‘Beauty Behind the Madness’ Debuts at No. 1 on Billboard 200 Chart [online], Billboard, 6 września 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  88. ↑ Keith Caulfield, The Weeknd Earns Third Week at No. 1 on Billboard 200 Albums Chart [online], Billboard, 21 września 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  89. ↑ Gavin Ryan, ARIA Albums : The Weeknd Takes Top Spot On Australian Chart [online], Noise11 Music News, 5 września 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  90. ↑ Charts for September 21, 2015 [online], Music Canada [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  91. ↑ Brian Mansfield, The Weeknd's new album is coming Aug. 28 [online], USA TODAY [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  92. 1 2 Jeremy Gordon, The Weeknd Announces "The Madness" Fall Tour [online], Pitchfork, 20 sierpnia 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  93. ↑ Paley Martin, The Weeknd Announces The Madness Fall Tour With Travi$ Scott, Halsey & Banks [online], Billboard, 21 sierpnia 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  94. ↑ s, The Weeknd Now Holds Two Guinness World Records [online], Complex, 30 sierpnia 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  95. ↑ Marc Schneider, Spotify’s Year in Music: Drake Most Streamed Artist, Major Lazer & DJ Snake Had Top Song [online], Billboard, 1 grudnia 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  96. ↑ Rolling Stone, 50 Best Albums of 2015 [online], Rolling Stone, 1 grudnia 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  97. ↑ Gary Trust, The Weeknd Doubles Up in Hot 100’s Top Three [online], Billboard, 8 września 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  98. ↑ Justin Bieber, Kanye West, The Weeknd, & More Featuring On Travi$ Scott�s �Rodeo� Album, „The Inquisitr”, 20 sierpnia 2015 [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-17] (ang.).
  99. ↑ Erin Strecker, The Weeknd & Demi Lovato Announced as ‘SNL’ Musical Guests [online], Billboard, 1 września 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  100. ↑ Evan Minsker, Ariana Grande Performs With the Weeknd on Saturday Night Live [online], Pitchfork, 28 września 2014 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  101. ↑ Belly │ Exclaim! [online], Belly │ Exclaim! [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-11] (ang.).
  102. ↑ Mark Guiducci, The Weeknd on Going From Indie R&B Enigma to the Pacesetting Prince of Pop [online], Vogue, 3 maja 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  103. ↑ Kanye's new album has some incredible guest verses [online], The Independent, 12 lutego 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  104. ↑ Taylor Weatherby, The Weeknd Shares Snippet of Kanye West-Produced Song, ‘Tell All Your Friends’ [online], Billboard, 20 sierpnia 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  105. ↑ Daniel Kreps, The Weeknd, Future Drop Laid-Back New Track 'Low Life' [online], Rolling Stone, 25 grudnia 2015 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  106. ↑ s, Listen to The Weeknd and Belly's Demo Version of Beyoncé's "6 Inch" [online], Complex, 31 października 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  107. ↑ s, It Sounds Like a Weeknd and Cashmere Cat Collab Is on the Way [online], Complex, 24 sierpnia 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  108. ↑ Chris Mench, The Weeknd Is Reportedly Working With Daft Punk [online], Complex, 23 sierpnia 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  109. ↑ Sheldon Pearce, The Weeknd Announces New Album *Starboy* [online], Pitchfork, 21 września 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  110. ↑ Guardian, Hear the Weeknd's new track with Daft Punk, Starboy, „The Guardian”, 22 września 2016, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  111. ↑ Gary Trust, The Weeknd’s ‘Starboy,’ Featuring Daft Punk, Hits No. 1 on Hot 100 [online], Billboard, 27 grudnia 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  112. ↑ RIAA Certifications: Starboy (single) [online], RIAA [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  113. ↑ Eric Zwilling, Listen to Daft Punk’s new collaboration with The Weeknd, ‘Starboy’ [online], Dancing Astronaut, 21 września 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  114. ↑ Mitchell Peters, Watch The Weeknd Perform ‘Starboy’ and ‘False Alarm’ on ‘SNL’ Season Premiere [online], Billboard, 2 października 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  115. ↑ Jazz Monroe, Watch the Weeknd’s New Short Film Mania [online], Pitchfork, 23 listopada 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  116. ↑ Keith Caulfield, The Weeknd’s ‘Starboy’ Bows at No. 1 on Billboard 200 With Third-Biggest Debut of 2016 [online], Billboard, 5 grudnia 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  117. ↑ RIAA Certifications: Starboy (album) [online], RIAA [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  118. ↑ Aric Jenkins, Grammys 2018: See All the Winners [online], TIME, 29 stycznia 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  119. 1 2 Daniel Kreps, The Weeknd Sets 'Phase One' of Massive Starboy: Legend of the Fall Tour [online], Rolling Stone, 31 października 2016 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  120. 1 2 The Weeknd Australian tour [online], triple j, 12 czerwca 2017 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  121. ↑ Jon Blistein, Hear the Weeknd's Sultry 'Some Way' Collaboration With Nav [online], Rolling Stone, 16 lutego 2017 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  122. ↑ Lars Brandle, Future Releases New Album ‘HNDRXX’ Featuring The Weeknd and Rihanna: Listen [online], Billboard, 24 lutego 2017 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  123. ↑ Anna Gaca, For Better or Worse, Lana Del Rey and the Weeknd's "Lust for Life" Is a Lana Del Rey Song [online], SPIN, 19 kwietnia 2017 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  124. ↑ Sheldon Pearce, Lana Del Rey: “Lust for Life” [ft. The Weeknd] [online], Pitchfork [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  125. ↑ Eric Diep, Watch French Montana's New Video for "A Lie" f/ The Weeknd and Max B [online], Complex, 14 lipca 2017 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  126. ↑ Daniel Kreps, Watch Lil Uzi Vert's Unnerving 'XO Tour Llif3' Video [online], Rolling Stone, 4 września 2017 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  127. ↑ Alphonse Pierre, Lil Uzi Vert "Luv Is Rage 2" (Review) [online], HotNewHipHop, 30 sierpnia 2017 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  128. ↑ Carl Lamarre, Listen to Gucci Mane & The Weeknd Kill Every Groupie’s Dream on ‘Curve’ [online], Billboard, 13 września 2017 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  129. ↑ TDE Reveals Loaded Tracklist for 'Black Panther' Soundtrack [online], Hypebeast, 31 stycznia 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  130. ↑ S i inni, Kendrick Lamar And The Weeknd Team Up For 'Pray For Me', „NPR”, 2 lutego 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  131. ↑ Jordan Sargent, The Weekend Announces New Album 'My Dear Melancholy,' [online], SPIN, 29 marca 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  132. ↑ Jessica McKinney, The Weeknd Could Be Dropping A New Album This Week [online], VIBE.com, 28 marca 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  133. ↑ Clash Magazine Music News, Reviews & Interviews, Robin Murray, Has Someone Accidentally Leaked News Of The Weeknd's New Album? [online], Clash Magazine Music News, Reviews & Interviews, 29 marca 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  134. ↑ Carl Lamarre, Is The Weeknd Dropping a New Album on Friday? [online], Billboard, 28 marca 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  135. ↑ Keith Caulfield, The Weeknd Scores Third Consecutive No. 1 Album on Billboard 200 Chart With ‘My Dear Melancholy’ [online], Billboard, 8 kwietnia 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  136. ↑ Bang Showbiz, The Weeknd teases new song release [online], IOL, 8 marca 2041 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  137. ↑ Kevin Goddard, Stream The Weeknd's "My Dear Melancholy" EP [online], www.hotnewhiphop.com [dostęp 2026-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-08] (ang.).
  138. ↑ Andrew Unterberger, The Weeknd Fulfills His Coachella Destiny With Triumphant Headlining Set [online], Billboard, 14 kwietnia 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  139. ↑ Jon Blistein, Beyonce, Eminem, the Weeknd to Headline Coachella 2018 [online], Rolling Stone, 3 stycznia 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  140. ↑ i, Mawazine 2018: Friday Night Fever with ‘Starboy’ The Weeknd at OLM Souissi [online], Morocco World News, 30 czerwca 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  141. ↑ Althea Legaspi, Lollapalooza 2018: The Weeknd, Dua Lipa, Carly Rae Jepsen Highlight Day Three [online], Rolling Stone, 5 sierpnia 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  142. ↑ Nicole Engelman, The Weeknd and Bella Hadid Take a PDA-Filled Trip to Abu Dhabi [online], Billboard, 26 listopada 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  143. ↑ Nerisha Penrose, The Weeknd Announces New Beats 1 Radio Show Memento Mori [online], Billboard, 6 czerwca 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  144. ↑ Here are the full album credits for Travis Scott’s ASTROWORLD [online], The FADER, 31 lipca 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  145. ↑ ザ・ウィークエンド・イン・ジャパン（シングルス・コレクション）[CD] - ザ・ウィークエンド - UNIVERSAL MUSIC JAPAN [online], ザ・ウィークエンド [dostęp 2026-07-20] (jap.).
  146. ↑ Billboard Radio China, The Weeknd Will Kick Off First Asia Tour in Hong Kong [online], Billboard, 22 sierpnia 2018 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  147. ↑ Braudie Blais-Billie, Listen to Gesaffelstein and the Weeknd’s New Song “Lost in the Fire” [online], Pitchfork, 11 stycznia 2019 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  148. ↑ Sheldon Pearce, SZA / The Weeknd / Travis Scott: “Power Is Power” [online], Pitchfork [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  149. ↑ Billboard Staff, SZA, The Weeknd and Travis Scott Share Video For ‘Game of Thrones’ Inspired Track | Billboard News [online], Billboard, 6 maja 2019 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  150. ↑ Karen Gwee, The Weeknd recorded music with Oneohtrix Point Never intended for ‘Uncut Gems’ [online], NME, 10 września 2019 [dostęp 2026-07-20] (ang.).
  151. ↑ Billboard Staff, Five Burning Questions: Billboard Staffers Discuss The Weeknd’s Top 40 Debut For ‘Heartless’ [online], Billboard, 3 grudnia 2019 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  152. ↑ Gary Trust, The Weeknd’s ‘Heartless’ Hits No. 1 on Hot 100, Mariah Carey’s ‘All I Want for Christmas Is You’ Returns to No. 3 High [online], Billboard, 9 grudnia 2019 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  153. ↑ Gary Trust, The Weeknd’s ‘Blinding Lights’ Hits No. 1 on Billboard Hot 100, Doja Cat’s ‘Say So’ Enters Top 10 [online], Billboard, 30 marca 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  154. ↑ Gary Trust, The Weeknd Talks Unprecedented Year in Hot 100’s Top 10 With ‘Blinding Lights’: ‘This Is Truly a Result of the Fans’ [online], Billboard, 9 marca 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  155. ↑ The Weeknd's 'Blinding Lights' becomes 1st song to spend full year on Billboard Top 10 [online], CBC, 10 marca 2021 (ang.).
  156. ↑ Gary Trust, The Weeknd’s ‘Blinding Lights’ Spends Record-Breaking 88th Week on Billboard Hot 100 [online], Billboard, 16 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  157. ↑ Trace William Cowen, The Weeknd’s “Blinding Lights” Is Now the Longest-Charting Billboard Hot 100 Song of All Time [online], Complex, 16 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  158. ↑ Heran Mamo, The Greatest Hit: The New No. 1 Song of All Time [online], Billboard, 23 listopada 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  159. ↑ The Weeknd's 'Blinding Lights' becomes the most-streamed song on Spotify [online], CBC, 5 stycznia 2023 (ang.).
  160. ↑ Mitchell Peters, The Weeknd’s ‘Blinding Lights’ Becomes First Song to Hit 5 Billion Streams on Spotify [online], Billboard, 31 sierpnia 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  161. ↑ Lars Brandle, The Weeknd Sets ‘After Hours’ Release Date, Shares Dark Title Track: Listen [online], Billboard, 19 lutego 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  162. ↑ SNL's 'On the Couch' Song Is Brutal and Hilariously Relatable [online], Fatherly, 9 marca 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  163. ↑ Alex Young, The Weeknd Debuts New Song, Appears in SNL Sketch: Watch [online], 8 marca 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  164. ↑ Quinn Moreland, The Weeknd Loses His Head in Gory New “In Your Eyes” Video [online], Pitchfork, 23 marca 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  165. ↑ Matthew Strauss, Listen to the Weeknd’s New Album After Hours [online], Pitchfork, 20 marca 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  166. ↑ Keith Caulfield, The Weeknd’s ‘After Hours’ Debuts at No. 1 on Billboard 200 Chart With Biggest Week of 2020 [online], Billboard, 29 marca 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  167. ↑ THE WEEKND CAPTURES #1 ALBUM AND #1 ON BILLBOARD HOT 100 WITH AFTER HOURS AND BLINDING LIGHTS - Umusic, „Umusic” [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-26] (ang.).
  168. ↑ Hugh McIntyre, The Weeknd Scores The Largest Streaming Week Ever For An R&B Album [online], Forbes, 2 kwietnia 2020 (ang.).
  169. ↑ Gary Trust, The Weeknd on Being the First Artist to Top These 5 Charts At Once: ‘It Feels Like a Huge Blessing’ (Exclusive) [online], Billboard, 2 kwietnia 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  170. ↑ Xander Zellner, The Weeknd Continues Atop Hot 100 Songwriters Chart, 30Roc Leads Hot 100 Producers [online], Billboard, 8 kwietnia 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  171. ↑ Emily Zemler, The Weeknd Adds Three New Songs to 'After Hours' Deluxe Edition [online], Rolling Stone, 30 marca 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  172. ↑ Heran Mamo, Watch a Preview of The Weeknd Guest Starring in Tonight’s ‘American Dad’ Episode [online], Billboard, 4 maja 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  173. ↑ Watch The Weeknd Debut A New Song About Abstinence On American Dad [online], stereogum.com, 5 maja 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  174. ↑ Damian Jones, The Weeknd makes cameo appearance on 'Robot Chicken' [online], NME, 28 lipca 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  175. ↑ Jon Powell, Juice WRLD and The Weeknd join forces on “Smile” [online], REVOLT [dostęp 2026-07-21].
  176. ↑ Matthew Neale, Calvin Harris and The Weeknd team up for collaborative single, 'Over Now' [online], NME, 27 sierpnia 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  177. ↑ Ariana Grande and The Weeknd's 'Off the Table' Lyrics Are About Her Finding Love After Losing Mac Miller [online], ELLE, 30 października 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  178. ↑ Ashley Iasimone, Ariana Grande Unveils ‘Positions’ Track List [online], Billboard, 24 października 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  179. ↑ Jon Blistein, The Weeknd Joins Oneohtrix Point Never on New Song 'No Nightmares' [online], Rolling Stone, 26 października 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  180. ↑ Jessica Roiz, The Weeknd Sings in Spanglish on Fiery ‘Hawái’ Remix With Maluma: Watch the Video [online], Billboard, 5 listopada 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  181. ↑ 2021 Latin Grammy nominations: Bad Bunny, Maluma, and more [online], Yahoo Entertainment, 28 września 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  182. ↑ Harry Styles, Billie Eilish, Shawn Mendes to Perform at Virtual iHeartRadio Jingle Ball, „People.com” [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2025-02-21] (ang.).
  183. ↑ The Weeknd udostępnia „The Highlights” [online], media.universalmusic.pl [dostęp 2026-07-21].
  184. ↑ THE WEEKND SHOP [online], T H E W E E K N D S H O P [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-25] (ang.).
  185. ↑ Keith Caulfield, Morgan Wallen’s ‘Dangerous’ No. 1 for Fifth Week on Billboard 200 While ‘If I Know Me’ Hits Top 10 for First Time [online], Billboard, 14 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  186. ↑ Super Bowl LV: The Weeknd announced as Pepsi Halftime Show performer [online], CBS Sports, 12 listopada 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  187. ↑ The Weeknd gives ‘brilliant’ performance during Super Bowl halftime show [online], The Independent, 8 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  188. ↑ Best of The Weeknd and the Super Bowl 55 halftime show [online], USA TODAY [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  189. ↑ Katie Bain, The Weeknd on the Crew That Boosted Him From ‘Basically Homeless’ to the Super Bowl [online], Billboard, 28 stycznia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  190. ↑ Jon Caramanica, The Weeknd Emerges From the Shadows at the Super Bowl Halftime Show, „The New York Times”, 8 lutego 2021, ISSN 0362-4331 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  191. ↑ Nate Scott | USA TODAY Sports, Super Bowl halftime show review: The Weeknd wasn't great (but it's not all his fault) [online], For The Win [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  192. ↑ Spencer Kornhaber, The First Super Bowl Halftime Show About the Depravity of Halftime Shows [online], The Atlantic, 8 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  193. ↑ Mesfin Fekadu, Review: Yawn, is it Monday yet? The Weeknd bores at halftime [online], AP News, 8 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  194. ↑ Keith Caulfield, The Weeknd’s Streams Increase 41% After Super Bowl Halftime Show [online], Billboard, 11 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  195. ↑ Keith Caulfield, The Weeknd’s Sales Up 385% After Super Bowl Halftime Show [online], Billboard, 9 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  196. 1 2 Haley Bosselman, Ethan Shanfeld, Emmys 2021: Complete Nominations List [online], Variety, 13 lipca 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  197. ↑ Halle Kiefer, Step Inside the Weeknd’s House of Balloons, Reissued for Its 10th Anniversary [online], Vulture, 21 marca 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  198. ↑ The Weeknd Shares Original Version of ‘Thursday’ Mixtape and MR. Capsule Collection for Its Tenth Anniversary [online], Hypebeast, 18 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  199. ↑ Jordan Rose, The Weeknd and MR. Team Up for Capsule Collection to Commemorate ‘Thursday (Original)’ Streaming Release [online], Complex, 18 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  200. ↑ The Weeknd shares new “Echoes of Silence” video [online], The FADER [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  201. ↑ Tara Mahadevan, The Weeknd Celebrates 10-Year Anniversary of 'Echoes of Silence' by Sharing Title-Track Video [online], Complex, 21 grudnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  202. ↑ Heran Mamo, The Weeknd Drops ‘Save Your Tears’ Remix With Ariana Grande: Stream It Now [online], Billboard, 23 kwietnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  203. ↑ Brenton Blanchet, The Weeknd and Ariana Grande Score No. 1 Hit for "Save Your Tears" [online], Complex, 3 maja 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  204. ↑ Jem Aswad, The Weeknd Drops Hints About ‘Beautiful’ New Music: ‘The Dawn Is Coming’ [online], Variety, 4 maja 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  205. ↑ Joe Lynch, The Weeknd Brings Rainy ‘Save Your Tears’ to 2021 Brit Awards: Watch [online], Billboard, 11 maja 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  206. ↑ Ben Beaumont-Thomas, Laura Snapes, Brit awards 2021: the ceremony as it happened, with Dua Lipa, Taylor Swift and more, „the Guardian”, 11 maja 2021, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  207. ↑ Katie Bain, The Weeknd Commands a Fleet of Cars for ‘Save Your Tears’ Performance at 2021 Billboard Music Awards [online], Billboard, 24 maja 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  208. ↑ The Weeknd wins big at the Billboard Music Awards: See the full winners list, „EW.com” [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-01] (ang.).
  209. ↑ Ashish Singh, Is The Weeknd dropping an album? Fans say 'dawn is coming' after cryptic post [online], MEAWW Entertainment, 29 maja 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  210. ↑ The Weeknd & Ariana Grande Perform 'Save Your Tears' Live For The First-Time Ever [online], iHeart [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  211. ↑ Doja Cat and The Weeknd Take Us to Another Universe in Their "You Right" Music Video [online], Harper's BAZAAR, 25 czerwca 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  212. ↑ Belly Enlists The Weeknd, Young Thug For ‘Better Believe’, „91.5 The Beat” [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2021-08-03] (ang.).
  213. ↑ Joe Lynch, The Weeknd Previews New Era With ‘The Dawn Is Coming’ Teaser: Watch [online], Billboard, 2 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  214. ↑ Will Welch, Announcing the Worldwide Era of GQ [online], GQ, 2 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  215. ↑ Mark Anthony Green, The Weeknd vs. Abel Tesfaye [online], GQ, 2 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  216. ↑ Allison Hussey, The Weeknd Releasing New Song “Take My Breath” This Friday [online], Pitchfork, 2 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  217. ↑ Charu Sinha, The Weeknd Announces New Single, ‘Take My Breath’ [online], Vulture, 3 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  218. ↑ Michael Saponara, Every Song on Kanye West’s ‘Donda’ Album, Ranked: Critic’s Pick [online], Billboard, 29 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  219. ↑ Best Melodic Rap Performance 2022 Winners & Nominees [online], Grammy, 7 maja 2026 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  220. ↑ Heran Mamo, The Weeknd Says His Next Album Is ‘Complete’ [online], Billboard, 5 października 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  221. ↑ Claire Shaffer, The Weeknd Reschedules 'After Hours' Tour for 2021 [online], Rolling Stone, 20 maja 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  222. ↑ THE WEEKND announces newly rescheduled 2021 dates for the highly anticipated ‘THE AFTER HOURS TOUR’ [online], O2 arena [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  223. ↑ Daniel Kreps, The Weeknd Sets 'After Hours Til Dawn' North American Stadium Tour [online], Rolling Stone, 3 marca 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  224. ↑ Jem Aswad, The Weeknd Moves Tour Dates to Summer 2022 [online], Variety, 18 października 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  225. ↑ The Weeknd Announces 'After Hours Til Dawn' Stadium Tour, „Rap-Up” [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-24] (ang.).
  226. ↑ Vogue Polska, The Weeknd wystąpi w Warszawie. To jeden z najbardziej wyczekiwanych koncertów roku [online], Vogue Polska, 6 lipca 2023 [dostęp 2026-07-21].
  227. ↑ Jem Aswad, The Weeknd and Swedish House Mafia Team Up for Smoldering New Single, ‘Moth to a Flame’ [online], Variety, 22 października 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  228. ↑ Ali Gallagher, Listen to a snippet of Post Malone and The Weeknd's new collaboration 'One Right Now' [online], NME, 3 listopada 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  229. ↑ Starr Bowenbank, The Weeknd & Post Malone Tease First-Ever Collaboration: Listen [online], Billboard, 3 listopada 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  230. ↑ Rosalía and the Weeknd share trailer for new track “La Fama” [online], The FADER [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  231. ↑ EFE, 'La fama', así será la primera canción del nuevo disco de Rosalía [online], Diario Sport, 8 listopada 2021 [dostęp 2026-07-21] (hiszp.).
  232. ↑ Will Richards, FKA twigs teases new The Weeknd collaboration 'Tears In The Club' [online], NME, 17 grudnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  233. ↑ Alex Zidel, Aaliyah's Posthumous Song With The Weeknd "Poison" Coming Soon: Report [online], HotNewHipHop, 28 lutego 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  234. ↑ Nina Corcoran, The Weeknd Releasing New Album Dawn FM This Week [online], Pitchfork, 3 stycznia 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  235. ↑ Keith Caulfield, Gunna Scores Second No. 1 Album on Billboard 200 Chart With ‘DS4Ever’ [online], Billboard, 18 stycznia 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  236. ↑ Brenton Blanchet, Gunna's 'DS4EVER' Scores the No. 1 Spot on the Billboard 200 as The Weeknd's 'Dawn FM' Debuts at No. 2 [online], Complex, 18 stycznia 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  237. ↑ Joshua Espinoza, The Weeknd Breaks Billboard Global 200 Record With 'Dawn FM' [online], Complex, 20 stycznia 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  238. ↑ Brad Callas, Watch The Weeknd's New Video for "Sacrifice" [online], Complex, 7 stycznia 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  239. ↑ The Weeknd Drops a Creepy, Karaoke-Singing 'Out of Time' Music Video — and It Features Jim Carrey!, „People.com” [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-05] (ang.).
  240. ↑ Daniel Kreps, The Weeknd to Premiere 'Dawn FM Experience' Special This Weekend [online], Rolling Stone, 21 lutego 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  241. ↑ Will Richards, Watch The Weeknd appear in new episode of 'The Simpsons' [online], NME, 21 marca 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  242. ↑ Jem Aswad, The Weeknd Closes Out Coachella With Hit-Filled, Tag-Team Set With Swedish House Mafia [online], Variety, 18 kwietnia 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  243. ↑ Wren Graves, Coachella 2022: The Weeknd Covers Kanye and Drake [online], 18 kwietnia 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  244. ↑ Trevor Anderson, Chris Brown Breaks The Weeknd’s Record for Most Hot R&B Songs Hits [online], Billboard, 8 lipca 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  245. ↑ Tomás Mier, The Weeknd Brings 'After Hours' to Universal Studios' Halloween Horror Nights [online], Rolling Stone, 26 lipca 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  246. ↑ Stream Metro Boomin's New Album Heroes & Villains Feat. The Weeknd, Travis Scott, Young Thug, & More [online], stereogum.com, 2 grudnia 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  247. ↑ Toshio Maeoka, The Weeknd Releases New Song “Nothing Is Lost (You Give Me Strength)” from “Avatar: The Way of Water” Soundtrack [online], pm studio world wide news [dostęp 2026-07-21] (jap.).
  248. ↑ Jem Aswad, Why the Weeknd’s ‘Die for You’ Took Six Years to Hit No. 1 [online], Variety, 30 listopada 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  249. ↑ Matthew Strauss, The Weeknd Enlists Ariana Grande for New “Die for You (Remix)” [online], Pitchfork, 24 lutego 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  250. ↑ Gary Trust, Miley Cyrus’ ‘Flowers’ Tops Billboard Hot 100 for Third Week, Lil Uzi Vert’s ‘Just Wanna Rock’ Hits Top 10 [online], Billboard, 6 lutego 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  251. ↑ Gary Trust, The Weeknd & Ariana Grande’s ‘Die for You’ Leaps to No. 1 on Billboard Hot 100 [online], Billboard, 6 marca 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  252. ↑ Glenn Rowley, The Weeknd Becomes First Artist to Hit This Spotify Milestone [online], Billboard, 27 lutego 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  253. ↑ Gil Kaufman, The Weeknd Drops First Live Album, ‘Live at SoFi Stadium’ [online], Billboard, 3 marca 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  254. ↑ Will Schube, The Weeknd’s ‘Live At SoFi Stadium’ To Be Released As Live Album [online], uDiscover Music, 1 marca 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  255. ↑ Zach Dionne, Stream Mike Dean’s ‘4:23’ Album Featuring 4 New Songs With The Weeknd [online], Complex, 29 kwietnia 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  256. ↑ Helen Holmes Culture Reporter, The Weeknd Doesn’t Want to Be The Weeknd Anymore [online], The Daily Beast, 8 maja 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  257. ↑ Peter White, The Weeknd To Star In & Write Pop Singer Cult Drama Series ‘The Idol’ With Sam Levinson In The Works At HBO [online], Deadline, 29 czerwca 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  258. ↑ Patrick Hipes, ‘The Idol’ Gets Five-Minute Standing Ovation After Cannes Premiere; Sam Levinson Gets Emotional In Speech [online], Deadline, 22 maja 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  259. ↑ Lovia Gyarkye, ‘The Idol’ Review: Lily-Rose Depp and The Weeknd in an HBO Series That’s More Regressive Than Transgressive [online], The Hollywood Reporter, 23 maja 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  260. ↑ Robert Daniels, ‘The Idol’ Review: Sam Levinson’s Crude Provocation With The Weeknd & Lily-Rose Depp Is Gross & Sexist [Cannes], „The Playlist”, 23 maja 2023 [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2026-07-14] (ang.).
  261. ↑ Katie Campione, ‘The Idol’ Canceled At HBO After One Season [online], Deadline, 28 sierpnia 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  262. ↑ Brittany Spanos, The Weeknd and Lily-Rose Depp Roll Out New Music From HBO's 'The Idol' [online], Rolling Stone, 9 czerwca 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  263. ↑ Thomas Galindo, The Weeknd Announces Soundtrack for Upcoming HBO Series 'The Idol' [online], American Songwriter, 12 kwietnia 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  264. ↑ Heran Mamo, The Weeknd, Madonna & Playboi Carti Come Together on ‘Popular’ Track: Stream It Now [online], Billboard, 2 czerwca 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  265. ↑ Joe Lynch, The Weeknd, JENNIE & Lily-Rose Depp Share ‘One of Your Girls,’ A Sex Song About Choking [online], Billboard, 23 czerwca 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  266. ↑ Erik Pedersen, Movie Academy Invites Nearly 400 New Members Including Taylor Swift, Ke Huy Quan, The Daniels & Austin Butler [online], Deadline, 28 czerwca 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  267. ↑ Charisma Madarang, Travis Scott Releases 'K-POP,' Recruits The Weeknd and Bad Bunny [online], Rolling Stone, 21 lipca 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  268. ↑ Louis Pavlakos, The Weeknd Performs "Circus Maximus" For The First Time In Mexico [online], Complex, 27 września 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  269. ↑ Jon Blistein, Diddy Busts Out 'In the Air Tonight' Sample for the Weeknd's Final Feature on 'Another One of Me' [online], Rolling Stone, 15 września 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  270. ↑ Heran Mamo, The Weeknd Says He’s Done With Features — Unless This Group Gets Back Together [online], Billboard, 11 sierpnia 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  271. ↑ Zachary Horvath, Future, Metro Boomin, & The Weeknd Reunite Once Again For "Young Metro" Music Video [online], HotNewHipHop, 9 kwietnia 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  272. ↑ Fortnite Festival Season 1: Opening Night Features The Weeknd! [online], Epic Games' Fortnite [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  273. ↑ Brad Callas, The Weeknd: 'Did You Know You’re Experiencing a New Trilogy?’ [online], Complex, 10 stycznia 2022 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  274. ↑ Armon Sadler, The Weeknd Teases Forthcoming Album, Completing ‘After Hours’ And ‘Dawn FM’ Trilogy [online], VIBE.com, 8 stycznia 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  275. ↑ Zachary Horvath, Future, Metro Boomin, & The Weeknd Reunite Once Again For "Young Metro" Music Video [online], HotNewHipHop, 9 kwietnia 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  276. ↑ WE STILL DON'T TRUST YOU by Future & Metro Boomin on Apple Music. 2024-04-12. [dostęp 2026-07-21].
  277. ↑ Madison Bloom, The Weeknd Announces One-Night Only Stadium Concert in São Paulo [online], Pitchfork, 17 lipca 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  278. ↑ The Weeknd (@theweeknd) w serwisie X, „X (formerly Twitter)”, 4 września 2024 [dostęp 2026-07-21].
  279. ↑ Jem Aswad, The Weeknd Reveals Title, New Details About Next Album [online], Variety, 4 września 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  280. ↑ Alexa Camp, Love Is a Danger Zone in the Weeknd’s “Dancing in the Flames” [online], Slant Magazine, 13 września 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  281. ↑ Gil Kaufman, The Weeknd Drops Haunting Unplugged Version of ‘Dancing in the Flames’ [online], Billboard, 16 września 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  282. ↑ Elias Andrews, The Weeknd And Playboi Carti Transcend With New Single "TIMELESS" [online], HotNewHipHop, 28 lutego 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  283. ↑ Keithan Samuels, The Weeknd and Playboi Carti's 'Timeless' Debuts at No. 1 on Multiple Billboard Charts [online], Rated R&B, 9 października 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  284. ↑ Daniel Kreps, The Weeknd and Anitta Mark Halloween With Body Horror-Inspired 'São Paulo' Video [online], Rolling Stone, 31 października 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  285. ↑ Heran Mamo, The Weeknd Ends His Final Trilogy With ‘Hurry Up Tomorrow’ Album: Stream It Now [online], Billboard, 31 stycznia 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  286. ↑ Keith Caulfield, The Weeknd Lands Fifth No. 1 Album on Billboard 200 with ‘Hurry Up Tomorrow’ [online], Billboard, 9 lutego 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  287. ↑ Angel Diaz, Michael Saponara, Every Song From Playboi Carti’s ‘Music’ Album Ranked: Critic’s Picks [online], Billboard, 14 marca 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  288. ↑ Wilson Chapman, The Weeknd, ‘Waves’ Director Trey Edward Shults’ to Co-Write New Film [online], IndieWire, 28 lutego 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  289. ↑ Charles Barfield, Jenna Ortega, Barry Keoghan & The Weeknd To Star In New Film From Director Trey Edward Shults [online], The Playlist, 28 lutego 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  290. ↑ Michael Saponara, The Weeknd Reveals ‘Hurry Up Tomorrow’ Album ‘Didn’t Exist’ Before the Film [online], Billboard, 24 kwietnia 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  291. ↑ Hurry Up Tomorrow (2025) - Box Office and Financial Information [online], The Numbers [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  292. ↑ Hurry Up Tomorrow [online], Box Office Mojo [dostęp 2026-07-21].
  293. ↑ Brandon Yu, ‘Hurry Up Tomorrow’ Review: The Shadow Cast by Blinding Lights, „The New York Times”, 15 maja 2025, ISSN 0362-4331 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  294. ↑ Charles Bramesco, ‘Hurry Up Tomorrow’ Review: The Weeknd’s Emotionally Threadbare Vanity Project Is All Skips, No Repeats [online], IndieWire, 15 maja 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  295. ↑ 'Hurry Up Tomorrow' review: The Weeknd's mopey pop star drama is astonishingly boring, „EW.com” [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2026-02-21] (ang.).
  296. ↑ Wilson Chapman, 8 of the Most Notorious Vanity Projects Ever Made, from ‘Glitter’ and ‘Battlefield Earth’ to ‘Hurry Up Tomorrow’ [online], IndieWire, 16 maja 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  297. ↑ Ashley Iasimone, Ice Cube’s ‘War of the Worlds’ Named Worst Picture at 2026 Razzie Awards: Full ‘Winners’ List [online], Billboard, 14 marca 2026 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  298. ↑ Tour [online], The Weeknd [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  299. ↑ The Weeknd: After Hours Til Dawn Tour 2026 > PGE Narodowy im. Kazimierza Górskiego w Warszawie [online], www.pgenarodowy.pl [dostęp 2026-06-14].
  300. ↑ Jaelani Turner-Williams, The Weeknd Is First Artist With 30 Songs to Earn 1 Billion Spotify Streams [online], Complex, 31 grudnia 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  301. 1 2 Damien Scott, The Weeknd: Kiss And Tell (2013 Cover Story) [online], Complex, 15 lipca 2013 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  302. ↑ Louis, The Weeknd’s Greatest Song of All Time Was Inspired by Michael Jackson — and It Became an Instant… [online], Medium, 14 listopada 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  303. ↑ Tadias Magazine, The Weeknd Interview: Abel Says Grew Up Listening to Aster Aweke & Mulatu Astatke at Tadias Magazine [online] [dostęp 2026-07-21].
  304. ↑ Review: Abel Tesfaye, a.k.a. the Weeknd, has hall smoldering [online], Los Angeles Times, 17 grudnia 2012 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  305. ↑ Tom Skinner, The Weeknd: 'Grand Theft Auto: Vice City' "opened my eyes to ’80s music" [online], NME, 24 listopada 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  306. ↑ Gary Trust, The Weeknd on Being the First Artist to Top These 5 Charts At Once: ‘It Feels Like a Huge Blessing’ (Exclusive) [online], Billboard, 2 kwietnia 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  307. ↑ MetalSucks, The Weeknd Says Deftones Inspired His Music [online], MetalSucks, 22 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  308. ↑ Anupa Mistry, The Dark Knight Returns: A Conversation With the Weeknd [online], Pitchfork, 31 sierpnia 2015 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  309. ↑ Ryan Reed, The Weeknd Talks David Bowie, Prince Influences on New Album [online], Rolling Stone, 2 listopada 2016 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  310. ↑ The Weeknd's New Album Is Inspired by Bad Brains, Talking Heads and the Smiths │ Exclaim! [online], The Weeknd's New Album Is Inspired by Bad Brains, Talking Heads and the Smiths │ Exclaim! [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-25] (ang.).
  311. ↑ Eli SchwadronEli Schwadron, 50 Cent, Wu-Tang Are Influences on The Weeknd’s New ‘Starboy’ Album [online], XXL Mag, 14 grudnia 2016 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  312. ↑ The Weeknd Says Eminem Destroyed “The Hills” Remix and Jay Z on ‘Renegade’, „Southpawer”, 25 listopada 2016 [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-02-18] (ang.).
  313. ↑ Jem Aswad, The Weeknd Recalls Working With Daft Punk: ‘They’re One of the Reasons I Make Music’ [online], Variety, 23 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  314. 1 2 3 Hermione Hoby, The Weeknd: Sounds and sensibility, „The Guardian”, 8 listopada 2012, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  315. 1 2 Ian Cohen, The Weeknd: Trilogy [online], Pitchfork [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  316. 1 2 3 Toronto Standard Media Company Limited, Daily Disc: The Weeknd’s ‘Echoes Of Silence’ [online], Toronto Standard [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-29] (ang.).
  317. 1 2 How The Weeknd became R&B’s next big thing, „The Globe and Mail”, 17 listopada 2012 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  318. ↑ Marc Hogan, The Weeknd Imbues 'Enemy' With the Smiths' Seductive Power [online], SPIN, 26 października 2012 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  319. ↑ Alex Young, Rookie of the Year: The Weeknd [online], 7 grudnia 2011 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  320. 1 2 Is The Weeknd a good singer, and what is his vocal range? [online], Classic FM [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  321. ↑ (HD) The Weeknd's Vocal Range: D2 - C6. [dostęp 2026-07-21].
  322. ↑ Hannah Giorgis, The Weeknd's East African Roots [online], Pitchfork, 11 czerwca 2015 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  323. ↑ Rolling Stone, The 200 Greatest Singers of All Time [online], Rolling Stone, 1 stycznia 2023 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  324. ↑ Erin Vanderhoof, Can the Weeknd Recapture the Mystery? [online], Vanity Fair, 3 kwietnia 2018 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  325. 1 2 Leonie Cooper, The Weeknd says he's 'boring' in first ever interview [online], NME, 15 lipca 2013 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  326. ↑ Melody Lau, Drake Protégé the Weeknd Proves He's No Fluke in Live Debut [online], Rolling Stone, 25 lipca 2011 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  327. ↑ Tigray crisis: The Weeknd donates $1m to Ethiopians in conflict [online], www.bbc.com, 5 kwietnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  328. ↑ Heran Mamo, The Weeknd Says His Song ‘Faith’ Recalls ‘The Darkest Time of My Entire Life’ [online], Billboard, 8 kwietnia 2020 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  329. ↑ Marya Gates-11, Movie References in The Weeknd's After Hours You Never Noticed [online], Moviefone [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  330. ↑ Chris Willman, How the Weeknd Came to Play Himself in the Safdie Brothers’ Berserk ‘Uncut Gems’ [online], Variety, 10 września 2019 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  331. ↑ Ava Manson, The Weeknd Introduces Us to Abel Tesfaye, „Interview Magazine”, 14 kwietnia 2023 [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2023-12-09] (ang.).
  332. ↑ Bella Hadid Spends Her Birthday Weekend With The Weeknd [online], ELLE, 10 października 2015 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  333. ↑ Why Bella Hadid and The Weeknd Broke Up for the Second Time [online], ELLE, 6 sierpnia 2019 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  334. ↑ Meredith B. Kile, The Weeknd's Super Bloody 'In the Night' Music Video Stars Girlfriend Bella Hadid as a Stripper Assassin [online], Entertainment Tonight [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  335. ↑ Vogue Polska, The Weeknd: Najciekawszy muzyk naszych czasów [online], Vogue Polska, 22 marca 2020 [dostęp 2021-08-19] (pol.).
  336. ↑ Everything We Know About Selena Gomez and the Weeknd's Relationship: Photos, „People.com” [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2025-07-15] (ang.).
  337. ↑ Bella Hadid and The Weeknd's Complete Relationship Timeline, Through Every Breakup and Reconciliation [online], ELLE, 6 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  338. ↑ Vogue, Why Did Selena Gomez Go Public—And Then Private—With Her Relationship With The Weeknd? [online], Vogue, 30 stycznia 2017 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  339. ↑ A Breakdown of The Weeknd's Most Emo Lyrics About Selena Gomez and Bella Hadid On His New EP [online], W Magazine, 30 marca 2018 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  340. ↑ The Weeknd and Simi Khadra Were Photographed Holding Hands in L.A. [online], ELLE, 31 marca 2025 [dostęp 2026-01-24] (ang.).
  341. ↑ Did The Weeknd Dump Simi Khadra? Bella Hadid Comparisons Explode After Engagement Rumour [online], inkl, 1 czerwca 2026 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  342. ↑ The Weeknd and Simi Khadra Were Photographed Holding Hands in L.A. [online], ELLE, 31 marca 2025 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  343. ↑ Colin Stutz, The Weeknd Arrested For Punching Las Vegas Police Officer [online], Billboard, 12 stycznia 2015 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  344. ↑ Guardian, The Weeknd avoids jail time after punching police officer, „The Guardian”, 23 października 2015, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  345. ↑ The Weeknd says he's 'sober lite' after giving up drugs, except for weed [online], Yahoo Entertainment, 2 sierpnia 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  346. ↑ The Weeknd Grammy Awards and Nominations, Song & Bio [online], Grammy, 11 listopada 2024 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  347. ↑ The Weeknd Latin Grammys [online], Latin Recording Academy [dostęp 2026-07-21] (hiszp.).
  348. ↑ The Weeknd - Awards - IMDb [online], IMDb [dostęp 2026-07-21] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-24] (ang.).
  349. ↑ David Bell, Juno Awards 2016: The Weeknd, Bieber, Dean Brody among winners [online], CBC, 3 kwietnia 2016 (ang.).
  350. ↑ Los Angeles Times Staff, Oscars 2016: The complete list of winners and nominees [online], Los Angeles Times, 29 lutego 2016 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  351. ↑ The Weeknd honoured with Allan Slaight Award from Canada's Walk of Fame [online], www.newswire.ca [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  352. ↑ Mitchell Peters, Toronto Declares ‘The Weeknd Day’ to Honor Singer’s Super Bowl Performance [online], Billboard, 7 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).
  353. ↑ Rhian Daly, The Weeknd has been given his own day by Toronto mayor [online], NME, 7 lutego 2021 [dostęp 2026-07-21] (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Weeknd&oldid=80237423”