Yvette Williams

Yvette Williams
Data i miejsce urodzenia	25 kwietnia 1929 ; Dunedin
Data i miejsce śmierci	13 kwietnia 2019 ; Auckland
Wzrost	176 cm
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Nowa Zelandia
	Igrzyska olimpijskie
	Igrzyska Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Yvette Winifred Williams, później Corlett (ur. 25 kwietnia 1929 w Dunedin, zm. 13 kwietnia 2019 w Auckland^[1]^[2]) – nowozelandzka lekkoatletka, skoczkini w dal.

Życiorys

Podczas igrzysk Imperium Brytyjskiego w 1950 roku w Auckland zdobyła złoty medal w skoku w dal i srebrny w rzucie oszczepem^[3]. W 1952 roku podczas letnich igrzysk olimpijskich w Helsinkach zdobyła złoty medal w skoku w dal, uzyskując 6,24 metra, a także zajęła 6. miejsce w pchnięciu kulą i 10. miejsce w rzucie dyskiem^[1]. Stała się pierwszą kobietą z Nowej Zelandii, która zdobyła złoty medal olimpijski.

20 lutego 1954 w Gisborne pobiła rekord świata w skoku w dal, uzyskując 6,28 metra. Rekord przetrwał przez 18 miesięcy^[4]. W 1954 roku podczas igrzysk Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w Vancouver zdobyła trzy złote medale (w skoku w dal, pchnięciu kulą i w rzucie dyskiem) oraz zajęła 6. miejsce w biegu na 80 metrów przez płotki^[3]. W 1954 roku w

Wielokrotna rekordzistka Nowej Zelandii w różnych konkurencjach (bieg na 80 metrów przez płotki, skok w dal, pchnięcie kulą, rzut dyskiem, pięciobój, sztafeta 4 × 100 metrów)^[5].

W 1954 roku wyszła za mąż za koszykarza Buddy’ego Corletta. Zmieniła nazwisko na Yvette Corlett, mieli czworo dzieci.

W 1956 roku Yvette Williams zakończyła karierę lekkoatletyczną.

1 2 Yvette Williams [online], olympedia.org [dostęp 2020-11-03] (ang.).
↑ Yvette Williams, New Zealand’s first female Olympic gold medallist, dies aged 89 [online], tvnz.co.nz, 14 kwietnia 2019 [dostęp 2020-11-03] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-07] (ang.).
1 2 Yvette Winifred Williams [online], thecgf.com [dostęp 2020-11-03] (ang.).
↑ Progression of IAAF World Records. 2015 Edition [online], IAAF, s. 320 [dostęp 2020-11-03] (ang.).
↑ Janusz Waśko, John Brant, György Csiki, Andrzej Socha: National Records Evolution 1912 – 2012. Zamość: 2013, s. 267, 297, 310, 321, 350, 364. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).