deprawacja
deprawacja (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik deprawacja dopełniacz deprawacji celownik deprawacji biernik deprawację narzędnik deprawacją miejscownik deprawacji wołacz deprawacjo
- przykłady:
- (1.1) Deprawacja nieletnich jest przestępstwem.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) demoralizacja
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. deprawowanie n, zdeprawowanie n, deprawator m
- czas. deprawować ndk., zdeprawować dk.
- przym. deprawacyjny, zdeprawowany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. depravatio[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) depravation, depravity
- białoruski: (1.1) разбэшчванне n, разбэшчанасць n, распуста ż
- hiszpański: (1.1) depravación ż
- włoski: (1.1) depravazione ż
- źródła:
- ↑
Hasło „deprawacja” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
