Pertencente á Horta Oest, a vila está situada na zona de contacto entre L'Horta de Valencia e a chaira de Quart, até os contrafortes da Serra Perenxisa. O termo é completamente chan. O clima é temperado. Cruza o termo a canle de rega de Manises, que trae auga do río Turia, distribuídas despois pola canle de rega chamada do Comuner d´Aldaia.
Esta comarca estivo ocupada en época romana, como o testemuñan os restos atopados no Bovalar e na Punja.
Aldaia foi unha alquería musulmá (o seu nome significa aldea) que, trala reconquista, pasou a poder do Mosteiro de Sant Vicent de la Roqueta, dependente dos monxes beneditinos de Poblet; a parroquia dependeu de Quart de Poblet até o século XVI, en que foi declarada independente, continuando rexida polos monxes de Poblet ata o comezo do século XIX.
Consérvase a carta de poboación outorgada, xunto á de Quart, por privilexio do rei Afonso II de Valencia ao abade do mosteiro de Poblet, no ano 1334. Por este documento de poboación, o abade de Poblet e prior do mosteiro de San Vicent de la Roqueta, expulsou os musulmáns, que non habitaban o lugar ao tempo da conquista, e poboouno con cristiáns. En 1798 concedéuselle termo municipal.
A actividade industrial recibiu un grande impulso na segunda metade do século XX. No século XIX había xa varias fábricas de abanicos e xoguetes. Nos primeiros anos da segunda metade do século XX, Aldaia rexistrou unha forte corrente migratoria, aumentando a poboación nun 104%.
.svg){kind=small}
