Blaxploitation
| Blaxploitation Porte-manteau van "black" en "exploitation" | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Opkomst | 1970 (Bedacht door Junius Griffin) | |||
| Eerste film | Black Angels (1970) | |||
| Kenmerkende personen | Melvin Van Peebles, Pam Grier, Richard Roundtree | |||
| Gerelateerd | Exploitatiefilm | |||
| Categorie met een overzicht van films | ||||
| ||||
Blaxploitation is een term voor een genre exploitatiefilms uit de jaren zeventig. De term is een samenvoeging van de woorden black en exploitation. Blaxploitationfilms werden aanvankelijk gemaakt voor een zwart publiek en richten zich op zwarte hoofdpersonages, die voorheen vaak stereotiep of slechts als bijfiguren werden afgebeeld in Hollywoodfilms.
Blaxploitationfilms combineerden actie, misdaad en drama met thema's als racisme, macht en emancipatie. Hoewel het genre zwarte representatie in de filmwereld vergrootte, kreeg het ook kritiek omdat sommige films racistische stereotypen zouden versterken. Zo waren de films vaak gewelddadig en bevatten thema's als prostitutie, drugs en moord. Een grote meerderheid van de blaxploitationfilms was evenwel van matige kwaliteit.[1][2]
Het genre sprak ook een breder mainstream publiek aan. De commerciële Hollywoodstudio's zagen vervolgens het winstpotentieel van deze relatief goedkope films en begonnen zelf blaxploitationfilms te produceren die aansloten bij de smaak van een groter publiek. Het tijdschrift Variety beschouwde Sweet Sweetback's Baadasssss Song (1971) en Shaft (1971) als de eerste mainstream blaxploitationfilms.[3]
Blaxploitationfilms waren ook de eerste films waarin soundtracks met funk- en soulmuziek een prominente rol speelden.
Bekende blaxploitationfilms
[bewerken | brontekst bewerken]- 1970 - Black Angels
- 1970 - Cotton Comes to Harlem
- 1971 - Sweet Sweetback's Baadasssss Song
- 1971 - Shaft, Gordon Parks
- 1972 - Across 110th Street
- 1972 - Blacula een blaxploitation-versie van Dracula
- 1972 - Black Mama, White Mama, een remake van The Defiant Ones (1958) met Pam Grier en Margaret Markov
- 1972 - Super Fly
- 1973 - Black Caesar
- 1973 - Blackenstein, een vervolg van Blacula, met een zwart Monster van Frankenstein
- 1973 - Cleopatra Jones
- 1973 - Coffy
- 1973 - Live and Let Die, een film uit de James Bond-serie
- 1973 - The Mack
- 1973 - Scream Blacula Scream, een vervolg op Blacula
- 1974 - Abby, een blaxploitation-versie van The Exorcist
- 1974 - Black Belt Jones
- 1974 - Foxy Brown (Jack Hill)
- 1974 - Truck Turner
- 1975 - Black Fist
- 1975 - Boss Nigger
- 1975 - Coonskin
- 1975 - Dolemite
- 1976 - Car Wash
- 1977 - Black Samurai
- 1978 - The Wiz
Satire/geïnspireerd op blaxploitation
[bewerken | brontekst bewerken]Regisseur Quentin Tarantino liet zich door dit genre inspireren in films als Jackie Brown (1997) en Django Unchained (2012). Ook de films Gayniggers from Outer Space (1992, satire), Undercover Brother (2002), Austin Powers in Goldmember (2002) en Black Dynamite (2009) zijn geïnspireerd op blaxploitation.
- ↑ Blaxploitation cinematek, Bruzz.be, 31 oktober 2012
- ↑ Was Blaxploitation nou oké of niet?, NPO Radio, 12 maart 2015
- ↑ James, Darius (1995). That's Blaxploitation!: Roots of the Baadasssss 'Tude (Rated X by an All-Whyte Jury). St. Martin's Press. ISBN 0-312-13192-5.
