close
Naar inhoud springen

Lichte metro

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Voor het gelijksoortige type vervoer maar dan met wegkruisingen, zie semimetro en de parapaluterm lightrail.
Lichte metro
VAL-Metrostel van de metro van Rijsel/Lille
VAL-Metrostel van de metro van Rijsel/Lille
Aandrijving elektromotor
Snelheid tot ca. 100 km/h
Beschikbaarheid openbaar vervoer
Infrastructuur rails
Doelgroep stedelijk en regionaal vervoer
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer
Metrovoertuig in Kopenhagen
Metrovoertuig in Glasgow
Metrovoertuig in Catania
Metrovoertuig in Bangkok
Metrovoertuig in Kuala Lumpur
Sneltramvoertuig in Bursa
Tramvoertuigen van U6 naast een klassieke metro van U4 in Wenen
Tramvoertuig in Monterrey
Een tramvoertuig van de metro van Sevilla
Bandenmetro in Osaka
Bandenmetro in Taipei
Shonan monorail
Monorail in Naha

Lichte metro (Engels: light metro, medium-capacity system (MCS), soms ook light rail rapid transit (LRRT))[1] is een term voor een metrolijn met lagere capaciteit dan een reguliere metro. Hoewel veel lijnen en systemen met sneltrams of soms zelfs stadstrams rijden, is er pas sprake van een (lichte) metro als er geen wegkruisingen met overig verkeer zijn.[2][3][4][5]

De voertuigen die op lijnen van lichte metro's rijden, vallen in vier categorieën: kort uitgevoerde metrotreinen, voertuigen op basis van sneltrams, voertuigen op basis van stadstrams en speciaal ontwikkelde voertuigen op luchtbanden. Daarnaast zijn er systemen die ook stadsvervoer verzorgen en net zoals metro's onafhankelijk rijden van overig verkeer. Dit zijn de monorail en de magneetzweeftrein; beiden systemen worden alleen genoemd als ze een kleinere capaciteit hebben.

Een van de bekendste lichte metrosystemen is de Docklands Light Railway (DLR) in het oosten van Londen, deze rijdt met van Stadtbahn-trams afgeleid materieel maar is geheel kruisingsvrij aangelegd. De Stadtbahn-stelsels in Duitsland vallen daarentegen onder de categorie lightrail, omdat ze niet geheel kruisingsvrij zijn. Een speciaal ontwikkeld kruisingsvrij systeem is de Véhicule Automatique Léger, die in enkele Europese steden rijdt.

Net als bij de metro wordt gebruikgemaakt van een conflictvrije baan, er zijn slechts ongelijkvloerse kruisingen met andere verkeersstromen. Dat betekent dat de lijnen meestal zijn aangelegd in tunnels en/of op viaducten. Bij lightrail wordt weliswaar ook gebruik wordt gemaakt van lichte railvoertuigen maar in tegenstelling tot metro is de baan niet (geheel) vrij van overig verkeer. Er zijn nog wegkruisingen of de voertuigen delen de rijbaan met ander wegverkeer. Wanneer lightrail voertuigen wel gebruik maken van een geheel conflictvrije baan, wordt dit light rail rapid transit (LRRT) genoemd.[6][7]

Onder meer in Indonesië[8][9] en Macau zijn in de 21e eeuw verschillende lichte metrolijnen gerealiseerd. Deze worden in de markt gezet met de Engelse term Light Rapid Transit, wat de afkorting LRT oplevert. Dit kan tot verwarring zorgen, omdat de afkorting LRT sinds 1972 voor Light Rail Transit staat, een term die het concept tram 2.0 beschrijft. De term Light Rail Transit wordt ook in Astana gebruikt, maar daar gaat het wel degelijk om een lichte metro.

De capaciteit van een lijn met lichte metro's wordt in een door de Wereldbank gefinancierd onderzoek gesteld op 15.000 tot 30.000 passagiers (per uur, per richting), terwijl een reguliere metrolijn een capaciteit heeft die tot boven de 60.000 passagiers reikt.[10] De term light (licht) betreft hier niet de materialen van de infrastructuur of het gewicht van de voertuigen. De kwalificatie "licht" verwijst naar de lagere ontwerpeisen,[11] deze leiden meestal tot een lagere capaciteit ten opzichte van een volwaardige metro. Vanwege de bescheiden capaciteit van de Dorfbahn Serfaus wordt deze internationaal niet als lichte metro gerekend. Wel heeft de lijn kenmerken van een metro, de belangrijkste is dat deze volledig gescheiden is van het overige verkeer. Men spreekt soms van mini-metro en lokaal heeft deze lijn de bijnam "kleinste metro ter wereld".

Lichte metrosystemen

[bewerken | brontekst bewerken]

Binnen de Benelux zijn er wel metro-, tram- en lightrail-netwerken, maar geen specifieke lichte metrosystemen. Er is wel één stelsel dat bedoeld was om zo te functioneren, de Métro Léger de Charleroi. Hoewel dit netwerk als volwaardig licht metrostelsel gepland was, is de geleidelijke overgang van tram naar metro niet voltooid. Later zijn er trajecten zowel als klassieke stadstram en als metro (dus geen gelijkvloerse kruisingen) toegevoegd. De Franse naam Métro Léger (Engels: Light rail)[12] wordt door instanties nog steeds gebruikt. In Luik waren er vergevorde plannen voor een lichte metro; er is infrastructuur en een protype voertuig gebouwd.

Lichte metrosystemen rijden met vier soorten materieel.

Voertuigen op basis metrotreinen

[bewerken | brontekst bewerken]

Voertuigen op basis van sneltrams

[bewerken | brontekst bewerken]

Voertuigen op basis van stadstrams

[bewerken | brontekst bewerken]

Voertuigen op luchtbanden

[bewerken | brontekst bewerken]

Overige systemen met medium capaciteit

[bewerken | brontekst bewerken]
[bewerken | brontekst bewerken]