caval
 Veire tanben : cabal |
Occitan
Etimologia
Del latin vulgar caballus, manlevat al gallés, qu'a remplaçat lo classic equus.
Prononciacion
- /kaˈβal/
- Lengadocian : escotar « caval »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| caval | cavals |
| [kaˈβal] | [kaˈβals] |
caval (lengadocian) , masculin, (femenin: cavala, èga)
_212.jpg)
- (Zoologia) Mamifèr de granda talha (Equus caballus) que sovent servís de mejan de transpòrt individual o en grop per menar de carris.
- Lo caval l'aviá totjorn conegut, una bèstia domda, aimabla, qu'avançava dapasset coma per li laissar lo temps de soscar. «Delà la mar», (Sèrgi Gairal), 2004
caval (lengadocian) , masculin
- (Per metonimia, cosina) Carn d’un caval, d’una cavala.
- (Corrent) Caval vapor: poténcia mecanica equivalenta a 748 watts.
- (Corrent) Caval fiscal.
- (Gimnastica) Aparelh gimnic, utilizat per dos armegs diferent: lo caval d’arçons e lo saut de caval.
Variantas dialectalas
Sinonims
caval mascle reproductor
Derivats
- cavala
- cavalan
- cavalar
- cavalariá
- cavalcar / cavalgar
- cavalejar
- cavalet / cavalon
- cavalièr
- cavalin
- cavalum
Derivats
Traduccions
|
|
