close
Przejdź do zawartości

Carlo Maria Redaelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Carlo Roberto Maria Redaelli
Ostendam sponsam Agni
Ukażę Ci oblubienicę Baranka
Kraj działania

Włochy

Data i miejsce urodzenia

23 czerwca 1956
Mediolan

Sekretarz Dykasterii ds. Duchowieństwa
Okres sprawowania

od 2026

Arcybiskup Gorycji
Okres sprawowania

2012–2026

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

14 czerwca 1980

Nominacja biskupia

8 kwietnia 2004

Sakra biskupia

5 czerwca 2004

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

5 czerwca 2004

Miejscowość

Mediolan

Miejsce

Katedra Narodzin św. Marii

Konsekrator

Dionigi Tettamanzi

Współkonsekratorzy

Attilio Nicora
Francesco Coccopalmerio

Carlo Roberto Maria Redaelli (ur. 23 czerwca 1956 w Mediolanie) – włoski duchowny katolicki, arcybiskup Gorycji w latach 2012–2026, sekretarz Dykasterii ds. Duchowieństwa od 2026.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Święcenia kapłańskie otrzymał 14 czerwca 1980 z rąk kard. Carlo Martiniego, metropolity mediolańskiego. Inkardynowany do tejże archidiecezji, pracował przede wszystkim w mediolańskim trybunale kościelnym, zaś w 2004 został także wikariuszem generalnym archidiecezji[1].

Episkopat

[edytuj | edytuj kod]

8 kwietnia 2004 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji mediolańskiej, ze stolicą tytularną Lambaesis[1]. Sakry biskupiej udzielił mu 5 czerwca 2004 ówczesny arcybiskup Mediolanu – kard. Dionigi Tettamanzi.

28 czerwca 2012 papież Benedykt XVI mianował go arcybiskupem Gorycji[2]. Ingres odbył 14 października 2012.

Paliusz otrzymał z rąk papieża Franciszka w dniu 29 czerwca 2013.

22 stycznia 2026 papież Leon XIV przeniósł go na urząd sekretarza Dykasterii ds. Duchowieństwa[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 NOMINA DI AUSILIARI DI MILANO (ITALIA). vatican.va, 2004-04-08. [dostęp 2019-12-18]. (wł.).
  2. RINUNCIA DELL’ARCIVESCOVO METROPOLITA DI GORIZIA (ITALIA) E NOMINA DEL SUCCESSORE. vatican.va, 2012-06-28. [dostęp 2019-12-18]. (wł.).
  3. Nomina del Segretario del Dicastero per il Clero [online], press.vatican.va [dostęp 2026-01-22] (wł.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]