Ibou Faye
| Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
190 cm[1] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ibou Faye (ur. 13 grudnia 1969 w Diouloulou, zm. 26 maja 2025 w Paryżu[1]) – senegalski lekkoatleta specjalizujący się w biegach sprinterskich oraz płotarskich. Trzykrotny mistrz Afryki, dwukrotny złoty medalista igrzysk afrykańskich oraz dwukrotny złoty medalista igrzysk frankofońskich. Dwukrotny uczestnik igrzysk olimpijskich (Atlanta, Sydney).
Przebieg kariery
[edytuj | edytuj kod]W 1989 roku otrzymał złoty medal igrzysk frankofońskich w sztafecie 4 × 400 m. W 1992 oraz 1993 roku sięgnął po medal mistrzostw Afryki w tej samej konkurencji[2]. Podczas mistrzostw świata w Göteborgu odpadł w eliminacjach biegu na 400 m przez płotki, jak również odpadł w półfinale biegu rozstawnego 4 × 400 m. Niedługo później został złotym medalistą igrzysk afrykańskich w Harare, Faye wywalczył mistrzowski tytuł w biegu na 400 m przez płotki[3]. W 1996 roku zdobył dwa złote medale mistrzostw Afryki, zarówno w konkurencji biegu na 400 m przez płotki, jak i biegu sztafet 4 × 400 m[2].
Uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w Atlancie. W jego ramach odpadł w półfinale biegu na 400 m przez płotki (zajął w swej grupie 7. miejsce z czasem 48,84)[4] oraz był członkiem sztafety 4 × 400 m, która w finale zajęła 4. miejsce z czasem 3:00,64[5].
W 1998 roku senegalska sztafeta 4 × 400 m z udziałem Faye obroniła złoty medal mistrzostw Afryki[2]. W ramach mistrzostw globu w Sewilli zajął 7. miejsce w finale sztafety 4 × 400 m a także odpadł w eliminacjach biegu na 400 m przez płotki[3].
Na igrzyskach olimpijskich w Sydney odpadł w eliminacjach biegu na 400 m przez płotki (zajął w swej grupie 3. miejsce z czasem 50,09 oraz 20. miejsce pośród wszystkich płotkarzy)[6] oraz odpadł w półfinale biegu sztafet 4 × 400 m (senegalska ekipa zajęła w swej grupie 7. miejsce z rezultatem czasowym 3:02,94 a w łącznej klasyfikacji zajęła 13. miejsce)[7].
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]W latach 1988–2004 sięgnął po sześć tytułów mistrza kraju. W 1988 roku został mistrzem kraju w biegu na 800 m, w latach 1994–2004 zaś wywalczył pięć kolejnych tytułów mistrzowskich w biegu na 400 m przez płotki[2].
Rekordy życiowe
[edytuj | edytuj kod]- bieg na 400 m – 46,45 (19 maja 1997, Rehlingen)
- bieg na 400 m ppł – 48,30 (17 września 1999, Johannesburg)
- sztafeta 4 × 400 m – 3:00,64 (3 sierpnia 1996, Atlanta)

Źródło: [3]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Ibou Faye. olympedia.org. [dostęp 2026-05-09]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Ibou Faye. athleticspodium.com. [dostęp 2026-05-09]. (ang.).
- 1 2 3 4 Ibou FAYE | Profile. worldathletics.org. [dostęp 2026-05-09]. (ang.).
- ↑ Official Report 1996 ↓, s. 84.
- ↑ Official Report 1996 ↓, s. 87.
- ↑ Official Report 2000 ↓, s. 228, 231.
- ↑ Official Report 2000 ↓, s. 90-91, 243-244.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Official Report of the Centennial Olympic Games, v.3. digital.la84.org. [dostęp 2026-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-08)]. (ang.).
- Athletics. Official Report of the XXVII Olympiad - Results. digital.la84.org, 2001-07-01. [dostęp 2026-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-11-01)]. (ang.).