epifenomen
epifenomen (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik epifenomen epifenomeny dopełniacz epifenomenu epifenomenów celownik epifenomenowi epifenomenom biernik epifenomen epifenomeny narzędnik epifenomenem epifenomenami miejscownik epifenomenie epifenomenach wołacz epifenomenie epifenomeny
- przykłady:
- (1.1) Polityka jest dlań jedynie epifenomenem rzeczy znacznie istotniejszych[2].
- (1.1) Czy nie jesteśmy ludzie? Może ludzie to tylko oni — a my tylko bydlęce ścierwa, z takimi wicie, Panie Święty, epifenomenami, by się jeszcze gorzej męczyć i na ich uciechę skowytać[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) epiphenomenon
- baskijski: (1.1) epifenomeno
- źródła:
- ↑
Hasło „epifenomen” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Maciej Zięba, Niezwykły pontyfikat / z M. Ziębą rozmawia Adam Pawłowicz, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Stanisław Ignacy Witkiewicz, Szewcy.
