close
İçeriğe atla

demir

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Demir, dəmir

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi دمیر (demir) sözcüğünden devralındı (aynı zamanda دمور (demür) ve تیمور (temür)), Ana Türkçe *temür sözcüğünden devralındı.

Söyleniş

[düzenle]

demir (belirtme hâli demiri, çoğulu demirler)

(ad (elementler, metaller)): Demir elementi (1)
Demir(ad (denizcilik) (4)):
  1. demirden yapılmış bir parça
  2. (elementler, kimya, metaller, geçis metalleri) Atom numarası 26, atom ağırlığı 55,847, yoğunluğu 7,8 g/cm³ olan, 1510 °C'de eriyen, mavimtırak esmer renkte, özellikle çelik, döküm ve alaşımlar hâlinde sanayide kullanılmaya en elverişli element ve bu elementten yapılmış demir metali parça.
  3. (ayakkabıcılık) Ayakkabı topuğuna veya ayakkabı burnuna aşınmayı önlemek için çakılan, özel olarak yapılmış madeni parça
  4. (denizcilik) çıpa

Çekimleme

[düzenle]

Kısaltmalar

[düzenle]
  • (elementler, metaller): Fe

Ön ad

[düzenle]

demir (karşılaştırma daha demir, üstünlük en demir)

  1. (metalurji) bu elementten yapılmış
    •  Hemşiresiyle rıhtımın kenarındaki demir kanepeye oturdular. - P. Safa
  2. (mecaz) güçlü, kuvvetli, sert
    •  O kadar çabuk uyanmıştı ki kalbinin demir bir elle sıkıldığını duydu. - S. F. Abasıyanık

Atasözleri

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

demir almak, demir atmak, demire vurmak, demir gibi, demir taramak, demir üzerinde

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

demir ağacı, demirbaş, demir bilek, demir boku, demir boru, demir dikeni, demir eksikliği, demir hat, demirkapan, demir kapı, Demirkazık, demir kırı, demir korkuluk, demir leblebi, demir oksit, demir para, demir parmaklık, demir pası, Demirperde, demir perde, demir rengi, demir resmi, demir sülfat, demir tatlısı, demir testeresi, demir yeri, demir yolcu, demir yolu, demir yumruk, ak demir, aydemir, çekme demir, çifte demir, çubuk demir, delikli demir, dişi demir, dökme demir, dövme demir, erkek demir, hasır demir, iğdemir, kütük demir, nervürlü demir, buz demiri, cankurtaran demiri, gözdemiri, ızgara demiri, kol demiri, köşe demiri, kulak demiri, L demiri, ocaklık demiri, özek demiri, saban demiri, topuk demiri

Çeviriler

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Ayrıca bakınız

[düzenle]
Periyodik cetvel [değiştir]

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe tämür (tämür)

demir

  1. (elementler, metaller) demir

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarcası

[düzenle]

demir

  1. (elementler, metaller) demir

Türkmence

[düzenle]

demir

  1. (elementler, metaller) demir