destini

Esperanto

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	destinis	destinas	destinos
Adjektiva aktiva participo	destininta	destinanta	destinonta
Adjektiva pasiva participo	destinita	destinata	destinota
Substantiva aktiva participo	destininto	destinanto	destinonto
Substantiva pasiva participo	destinito	destinato	destinoto
Adverba aktiva participo	destininte	destinante	destinonte
Adverba pasiva participo	destinite	destinate	destinote
Moduso
Infinitivo	destini
Volativo	destinu
Kondicionalo	destinus

Vorterseparo

destin + i

(transitiva) antaŭfiksi la uzon de io^[1]
Oni ne scias certe, por kio estis destinitaj la egiptaj piramidoj.

La patro destinis por ĉiu filino po mil frankoj.

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).