kurba

Esperanto

Kazo	Ununombro	Plurnombro
Nominativo	kurba	kurbaj
Akuzativo	kurban	kurbajn

Vorterseparo

kurb + a

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

nerekta kaj ne konsistanta el rektaj partoj
la linio povas esti rekta (la plej mallonga vojo inter du punktoj), kurba aŭ rompita ^[1]

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Paris: Esperantista Centra Librejo, 1922. 2‑a eldono.