mendi

Esperanto

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	mendis	mendas	mendos
Adjektiva aktiva participo	mendinta	mendanta	mendonta
Adjektiva pasiva participo	mendita	mendata	mendota
Substantiva aktiva participo	mendinto	mendanto	mendonto
Substantiva pasiva participo	mendito	mendato	mendoto
Adverba aktiva participo	mendinte	mendante	mendonte
Adverba pasiva participo	mendite	mendate	mendote
Moduso
Infinitivo	mendi
Volativo	mendu
Kondicionalo	mendus

Vorterseparo

mend + i

postuli, ke oni faru, alportu, liveru ion, kio ne estas tuj havebla
mendi surtuton ĉe tajloro, mendi kotleton en restoracio, mendi libron en biblioteko ^[1]

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).