rito

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	rito	ritoj
Akuzativo	riton	ritojn

Vorterseparo

rit + o

Signifoj

1. religia ceremoniaro

Tradukoj

   

angla: rite → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).

portugala

Prononco

• IFA:  /ʁitʊ/ 

 Substantivo

Portugala substantivo	Ununombro	Multenombro
maskla genro	o rito	os ritos

1. rito