close
Jump to content

deni

E Victionario

Latine

X
Cardinalis:decem
Ordinalis:decimus
Adverbium:deciēs
Distributivus:dēnī
Proportionalis:
Multiplicativus:decemplex
Collectivus:
IXXXI
(IX) novēnī  dēnī  ūndēnī (XI)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈdeːniː/(classice)
Syllabificatio phonetica: dē·nī morphologica: den-i

Numerus distributivus

[+/-]

dēn|ī, -ae, -a plur.

  1. Decem pro quoque (adiectivum numerale distributivum).
  2. Decem coniuncti.

Declinatio

[+/-]
Numerale distributivum plurale
 cas. masc. fem. neut.  cas.
nom. dēnī dēnae dēna nom.
gen. dēnōrum
dēnûm
dēnārum dēnōrum
dēnûm
gen.
dat. dēnīs dēnīs dēnīs dat.
acc. dēnōs dēnās dēna acc.
abl. dēnīs dēnīs dēnīs abl.
voc. dēnī dēnae dēna voc.

Translationes

[+/-]
Decem pro quoquedilatare ▼
Decem pro quoquecollabi ▲
Decem coniunctidilatare ▼
Decem coniuncticollabi ▲

Loci

C. Plinius Secundus
23–79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • Viti adminicula addenda, quae scandat adprehensa, si maiora sint. vitium generosarum pergulas quinquatribus putandas et, quarum servare uvas libeat, decrescente luna tradunt; quae vero interlunio sint putatae, nullis animalium obnoxias esse. alia ratione plena luna noctu tondendas, cum sit ea in leone, scorpione, sagittario, tauro, atque in totum serendas plena aut crescente utique censent. sufficiunt in Italia cultores  deni  in centena iugera vinearum. —Naturalis historia Plinii [1]

Vide etiam: deni (Vicicitatio)

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber septimus decimus, cap. 36, [215] deni