Marian Kasprzyk

Marian Kasprzyk
	; Marian Kasprzyk
Pełne imię i nazwisko	Marian Krzysztof Kasprzyk
Data i miejsce urodzenia	22 września 1939 ; Kołomań
Data i miejsce śmierci	2 lutego 2026 ; Bielsko-Biała
Obywatelstwo	polskie
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Polska
	Igrzyska olimpijskie
	Mistrzostwa Europy
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Marian Kasprzyk

Marian Krzysztof Kasprzyk (ur. 22 września 1939 w Kołomani, zm. 2 lutego 2026 w Bielsku-Białej^[1]) – polski pięściarz, mistrz olimpijski, trener.

Życiorys

Największe sukcesy odniósł podczas letnich igrzysk olimpijskich. W Rzymie w 1960 roku, walcząc w kategorii lekkopółśredniej, zdobył brązowy medal. W ćwierćfinale pokonał obrońcę tytułu Wladimira Jengibariana (Związek Radziecki). Nie stanął do walki półfinałowej ze względu na kontuzję^[2].

Podczas następnych igrzysk w Tokio w 1964 roku został mistrzem olimpijskim w wadze półśredniej. W walce finałowej złamał kciuk w pierwszej rundzie, ale mimo to dotrwał do końca, pokonując faworyta turnieju, dwukrotnego (wówczas) mistrza Europy Ričardasa Tamulisa (Związek Radziecki)^[2].

W Meksyku w 1968 roku przegrał pierwszą walkę w wadze półśredniej z Amerykaninem Armandem Muñízem(inne języki), który przegrał w ćwierćfinale, ale potem był cenionym pięściarzem zawodowym, czterokrotnie walczącym o mistrzostwo świata w wadze półśredniej^[2].

Marian Kasprzyk raz wystartował w Mistrzostwach Europy. W Belgradzie w 1961 roku zdobył brązowy medal w wadze lekkopółśredniej.

Startując w Mistrzostwach Polski, zdobył brązowy medal w 1961 roku w wadze lekkopółśredniej i był wicemistrzem Polski w 1970 roku w wadze półśredniej.

Wystąpił 9 razy w reprezentacji Polski, wygrywając 6 walk, 1 remisując i 2 przegrywając.

W swojej karierze stoczył 270 walk, 232 wygrał, 10 zremisował i 28 przegrał.

W latach 1961–1964 był zdyskwalifikowany (początkowo dożywotnio, potem karę złagodzono) ze względu na skazanie na karę pozbawienia wolności za udział w bójce. Karę uchylono krótko przed igrzyskami olimpijskimi w Tokio, na które Marian Kasprzyk pojechał (i wygrał) po zaciętej rywalizacji z Leszkiem Drogoszem. Ten fragment życiorysu Mariana Kasprzyka został sfabularyzowany w filmie pod tytułem Bokser w reżyserii Juliana Dziedziny, na podstawie scenariusza autorstwa Bohdana Tomaszewskiego i Jerzego Suszki (1966), w roli głównej wystąpił Daniel Olbrychski^[2].

W latach 1955–1976 był zawodnikiem Sparty Ziębice (trenowany przez szkoleniowca Józefa Sołdryka^[3]), Łabęd^[4], Nysy Kłodzko, w czasie największych sukcesów walczył w barwach BBTS-u Bielsko-Biała, a także Górnika Wesoła i Górnika Pszów. Był laureatem Nagrody im. Aleksandra Rekszy (1999)^[2].

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim (2004)^[5] i Komandorskim (2021)^[6] Orderu Odrodzenia Polski^[7].

Otrzymał honorowe obywatelstwo gminy Ziębice^[8].

Został pochowany 9 lutego 2026 na cmentarzu parafialnym przy ul. Karpackiej 146 w Bielsku-Białej (sektor 2, rząd 13, numer 16)^[9]^[10].

Przypisy

↑ Łukasz Witczyk: Smutne wieści napłynęły nocą. Nie żyje Marian Kasprzyk. wp.pl, 2026-02-03. [dostęp 2026-02-03].
1 2 3 4 5 Marian Kasprzyk – Polski Komitet Olimpijski [online] [dostęp 2023-01-31] (pol.).
↑ Jakub Łukowski: Matka Boża mnie uzdrowiła. wroclaw.gosc.pl, 2014-11-20. [dostęp 2018-07-15].
↑ Wiesław Koszela. Nowy trener pięściarzy Józef Sołdryk: Macie dobrą młodzież, ale cudów w krótkim czasie się nie zrobi. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 23 (279), s. 7, 20-31 sierpnia 1983.
↑ M.P. z 2005 r. Nr 9, poz. 171
↑ M.P. z 2021 r. poz. 867
↑ Krzyże Komandorskie Orderu Odrodzenia Polski dla Ewy Kłobukowskiej i Mariana Kasprzyka [online], Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu, 20 lipca 2021 [dostęp 2021-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-24] .
↑ Słynni bokserzy z Ziębic. ziebice.treespot.pl. [dostęp 2018-07-15].
↑ Jacek Drost, Jacek Sroka, Jacek Bombor: Pogrzeb Mariana Kasprzyka w Bielsku-Białej. Mistrza olimpijskiego żegnały tłumy. Kiedy wynoszono urnę, zebrani bili brawo. Odpalono race.... naszemiasto.pl, 13 lutego 2026. [dostęp 2026-02-13].
↑ śp. MARIAN KASPRZYK. grobonet.com. [dostęp 2026-02-13].

Linki zewnętrzne

Wyniki olimpijskie zawodnika na portalu Sports-Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-27)]. (ang.).
Polski Komitet Olimpijski: Marian Kasprzyk. olimpijski.pl. [dostęp 2014-12-21]. (pol.).
Marian Kasprzyk: Papa Stamm zbiera skład w niebie [online], Przegląd Sportowy, 20 maja 2019 [dostęp 2021-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-24] .

[1] Łukasz Witczyk: Smutne wieści napłynęły nocą. Nie żyje Marian Kasprzyk. wp.pl, 2026-02-03. [dostęp 2026-02-03].

[:0-2] 1 2 3 4 5 Marian Kasprzyk – Polski Komitet Olimpijski [online] [dostęp 2023-01-31] (pol.).

[3] Jakub Łukowski: Matka Boża mnie uzdrowiła. wroclaw.gosc.pl, 2014-11-20. [dostęp 2018-07-15].

[4] Wiesław Koszela. Nowy trener pięściarzy Józef Sołdryk: Macie dobrą młodzież, ale cudów w krótkim czasie się nie zrobi. „Gazeta Sanocka – Autosan”. Nr 23 (279), s. 7, 20-31 sierpnia 1983.

[5] M.P. z 2005 r. Nr 9, poz. 171

[6] M.P. z 2021 r. poz. 867

[7] Krzyże Komandorskie Orderu Odrodzenia Polski dla Ewy Kłobukowskiej i Mariana Kasprzyka [online], Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu, 20 lipca 2021 [dostęp 2021-07-24] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-24] .

[8] Słynni bokserzy z Ziębic. ziebice.treespot.pl. [dostęp 2018-07-15].

[9] Jacek Drost, Jacek Sroka, Jacek Bombor: Pogrzeb Mariana Kasprzyka w Bielsku-Białej. Mistrza olimpijskiego żegnały tłumy. Kiedy wynoszono urnę, zebrani bili brawo. Odpalono race.... naszemiasto.pl, 13 lutego 2026. [dostęp 2026-02-13].

[10] śp. MARIAN KASPRZYK. grobonet.com. [dostęp 2026-02-13].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]