Nathaniel Atkinson
 Atkinson w 2019. | |||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Nathaniel Caleb Atkinson | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
13 czerwca 1999 | ||||||||||||||||||||
| Wzrost |
181 cm | ||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||||
| Numer w klubie |
13 | ||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna[b] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Nathaniel Caleb Atkinson (ur. 13 czerwca 1999 w Launceston) – australijski piłkarz, występujący na pozycji prawego obrońcy w australijskim klubie Melbourne City oraz reprezentacji Australii[1]. Wychowanek Riverside Olympic. Uczestnik Mistrzostw Świata 2022 oraz Igrzysk Olimpijskich 2020 i Pucharu Azji 2024.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Atkinson urodził się 13 czerwca 1999 roku w Launceston w Tasmanii – niewielkim mieście liczącym około 90 000 mieszkańców. Był jedynym urodzonym w Tasmanii piłkarzem w składach australijskich reprezentacji na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio 2020[2].
W wywiadzie dla oficjalnej strony Socceroos przyznał: „Przeprowadziłem się z domu, gdy miałem 14 lat, a potem do Melbourne, gdy miałem 16. Dorastając w małej Tasmanii, nigdy nie sądziłem, że to wszystko będzie możliwe"[2].
Jest w związku z Isabellą Arducą – Australijką z Melbourne. Para poznała się podczas jego kariery w Melbourne City[3].
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Początki i Riverside Olympic
[edytuj | edytuj kod]Atkinson rozpoczął swoją piłkarską przygodę w lokalnym klubie Riverside Olympic w rodzinnym Launceston. Następnie dołączył do programu National Training Centre (NTC) prowadzonego przez Football Tasmania[4]. To właśnie tam został zauważony przez skautów Melbourne City[2].
Melbourne City (2016–2022)
[edytuj | edytuj kod]W 2016 roku, w wieku zaledwie 16 lat, Atkinson dołączył do akademii Melbourne City po udanych testach. W sezonach 2016–2017 występował w drużynie Melbourne City NPL w rozgrywkach NPL Victoria. Pod koniec sezonu 2016/17 zaczął trenować z pierwszym zespołem[3].
Przed sezonem 2017/18 otrzymał koszulkę z numerem 37. 1 sierpnia 2017 roku zaliczył swój oficjalny debiut w pierwszym zespole w meczu FFA Cup przeciwko Peninsula Power na Dolphin Oval, wchodząc z ławki w doliczonym czasie gry za Bruno Fornaroli przy wygranej 2:0[3].
10 grudnia 2017 roku, z powodu zawieszenia podstawowego prawego obrońcy Manny'ego Muscata, Atkinson zadebiutował w A-League w meczu przeciwko Central Coast Mariners[5]. Mimo że został zgłoszony jako prawy obrońca, zagrał na pozycji prawego skrzydłowego, a Melbourne City wygrało 1:0. Po meczu trener Warren Joyce chwalił młodego zawodnika: „Myślę, że dobrze wykorzystał swoją szansę. To jeden z tych, którzy przykuli moją uwagę, gdy tylko przybyłem do klubu"[5].
12 stycznia 2018 roku, po obiecującym początku, Atkinson podpisał dwuletni kontrakt seniorski z Melbourne City[3].
Sezon 2020/21 – Mistrzostwo A-League
[edytuj | edytuj kod]Sezon 2020/21 był przełomowy dla Atkinsona i całego Melbourne City. Na początku sezonu doznał poważnej kontuzji ścięgna podkolanowego wysokiego stopnia, która niemal pozbawiła go szans na udział w finałach. Jednak powrócił szybciej niż oczekiwano i odegrał kluczową rolę w historycznym sukcesie klubu[2].
Sam zawodnik wspominał ten okres: „To było bolesne, ale myślę, że wiele łez wynikało z faktu, że wiele rzeczy czekało mnie w tym roku – Igrzyska Olimpijskie, finały A-League, a może nawet Socceroos. To był bardzo emocjonalny czas"[2].
27 czerwca 2021 roku w finale A-League przeciwko Sydney FC Atkinson strzelił bramkę wyrównującą i stworzył sześć sytuacji bramkowych, pomagając Melbourne City wygrać 3:1 po dogrywce i zdobyć pierwsze w historii klubu mistrzostwo. Za swój występ został nagrodzony Joe Marston Medal jako najlepszy zawodnik finału[6].
W emocjonalnym pożegnaniu z klubem na Instagramie napisał: „Chciałbym podziękować Melbourne za danie szansy młodemu 15-letniemu dzieciakowi z małej Tasmanii. Dali mi szansę spełnienia marzeń o zostaniu profesjonalnym piłkarzem. Bycie częścią pierwszego zespołu Melbourne City, który wygrał ligę i finały, to coś, co będę nosił blisko serca na zawsze"[4].
Heart of Midlothian (2022–2024)
[edytuj | edytuj kod]24 grudnia 2021 roku Atkinson podpisał trzyipółletni kontrakt ze szkockim klubem Heart of Midlothian, a transfer został sfinalizowany 10 stycznia 2022 roku. W Edynburgu dołączył do swojego kolegi z reprezentacji olimpijskiej – Camerona Devlina[7].
Na oficjalnej prezentacji Atkinson powiedział: „Doszedłem do momentu w karierze, w którym byłem gotowy zagrać w Europie, i na szczęście Hearts byli zainteresowani. To było jak małżeństwo w niebie i wszystko poszło bardzo szybko". Dodał również: „Wielu Australijczyków tu przybyło, dobrze sobie radziło i zrobiło świetną karierę. To było uspokajające i potwierdzało, że to właściwy ruch dla mnie"[7].
Debiut i adaptacja
[edytuj | edytuj kod]Atkinson zadebiutował w barwach Hearts 22 stycznia 2022 roku w meczu czwartej rundy Pucharu Szkocji przeciwko amatorskiemu zespołowi Auchinleck Talbot. Na małym stadionie Beechwood Park mieszczącym zaledwie 500 miejsc, Atkinson zaliczył perfekcyjny debiut – zachował czyste konto i zanotował asystę przy jednym z goli w wygranym 5:0 spotkaniu[8].
Dziennik Edinburgh Evening News napisał: „Jeśli nie było wystarczająco dużo emocji związanych z pozyskaniem prawego obrońcy Melbourne City Nathaniela Atkinsona, to komentarze 22-latka na jego pierwszej konferencji prasowej w Hearts tylko dolały oliwy do i tak już szalejącego ognia oczekiwań"[8].
Liga Konferencji Europy UEFA
[edytuj | edytuj kod]W sezonie 2022/23 Hearts zakwalifikowali się do Ligi Konferencji Europy, co było pierwszym europejskim doświadczeniem Atkinsona[9].
W październiku 2022 roku, na kilka tygodni przed Mistrzostwami Świata, Atkinson doznał kontuzji nogi w meczu Ligi Konferencji przeciwko Fiorentinie, opuszczając boisko w 16. minucie[10]. Na szczęście badania wykazały brak poważnych uszkodzeń.
3 listopada 2022 roku Atkinson wrócił do składu i w ostatnim meczu grupowym Ligi Konferencji przeciwko Istanbul Başakşehir (przegranym 1:3) strzelił swojego pierwszego gola w europejskich pucharach. Po meczu powiedział: „Strzeliłem wolejem spoza pola karnego dla Hearts, a teraz strzał z bliska. Byłem poza grą przez kilka tygodni, więc dobrze było wrócić do pierwszego składu. Zakończyć moje pierwsze europejskie doświadczenie golem to świetna sprawa"[9].
Kontuzja i walka o pozycję
[edytuj | edytuj kod]We wrześniu 2023 roku Atkinson doznał poważnej kontuzji kostki w meczu przeciwko St Mirren, która wykluczyła go z gry na kilka miesięcy. Kontuzja ta spowodowała, że przegapił mecze reprezentacji Australii z Anglią i Nową Zelandią[11].
W lutym 2024 roku, po powrocie z Pucharu Azji, Atkinson musiał walczyć o miejsce w składzie z wypożyczonym Dexterem Lembikisą[12].
Łącznie w barwach Hearts rozegrał 72 mecze i strzelił 3 gole[13].
Powrót do Melbourne City (2024–)
[edytuj | edytuj kod]Przed sezonem 2024/25 Atkinson powrócił do Melbourne City, podpisując trzyletni kontrakt[14]. Był to powrót do klubu, który ukształtował go jako zawodnika i w którym zdobył swój pierwszy tytuł mistrzowski[6].
W listopadzie 2025 roku podczas Derby Melbourne przeciwko Melbourne Victory Atkinson doznał kontuzji ścięgna podkolanowego w pierwszych 15 minutach spotkania. Komentator Harper zauważył: „Atkinson był jednym z niewielu, którzy nie doznali kontuzji podczas zeszłorocznej kampanii mistrzowskiej. Był jednym ze starszych graczy, którzy utrzymywali porządek na boisku"[14].
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]Reprezentacje młodzieżowe
[edytuj | edytuj kod]W styczniu 2017 roku Atkinson został powołany na zgrupowanie reprezentacji Australii U-20[3]. W 2018 roku zadebiutował w Mistrzostwach Azji U-19 w Indonezji, rozgrywając wszystkie trzy mecze grupowe i pełniąc funkcję kapitana w zwycięstwie 2:1 nad Jordanią[3].
W listopadzie 2019 roku został zawieszony przez Football Federation Australia do sierpnia 2020 roku za „nieprofesjonalne zachowanie" podczas zgrupowania reprezentacji U-23 (Olyroos) w Kambodży. Zawieszenie początkowo zagrażało jego szansom na udział w Igrzyskach Olimpijskich w Tokio[3].
Igrzyska Olimpijskie 2020
[edytuj | edytuj kod]Pomimo wcześniejszego zawieszenia i kontuzji, Atkinson zakwalifikował się do składu Olyroos na Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020[6]. Zagrał pełne 180 minut w dwóch pierwszych meczach grupowych przeciwko Argentynie i Hiszpanii. Australia pokonała Argentynę w pierwszym meczu, ale nie wygrała więcej spotkań i nie awansowała z grupy[3].
W wywiadzie przed turniejem powiedział: „Gdy zakładasz koszulkę w barwach zieleni i złota, nie ma lepszego uczucia na świecie niż granie dla swojego kraju. Oczywiście wygrywanie trofeów dla klubu jest niesamowite, ale gdy reprezentujesz swój kraj i cały naród, to zdecydowanie niesamowite uczucie"[2].
Debiut w seniorskiej reprezentacji
[edytuj | edytuj kod]29 marca 2022 roku Atkinson zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Australii w meczu eliminacji Mistrzostw Świata przeciwko Arabii Saudyjskiej. Tym samym stał się pierwszym urodzonym w Tasmanii piłkarzem, który zagrał dla Socceroos od 24 lat, od ostatniego występu Dominica Longo w 1998 roku[15].
Atkinson zagrał pełne 90 minut w swoim debiucie i zadedykował występ rodzinie w Tasmanii[15].
Mistrzostwa Świata 2022
[edytuj | edytuj kod]W listopadzie 2022 roku Atkinson znalazł się w 26-osobowej kadrze Australii na Mistrzostwa Świata w Katarze. Był jednym z dziewięciu członków składu olimpijskiego Olyroos z Tokio 2020 powołanych na mundial[16].
Mecz otwarcia przeciwko Francji
[edytuj | edytuj kod]23 listopada 2022 roku Atkinson zadebiutował na Mistrzostwach Świata w meczu otwarcia grupy D przeciwko broniącej tytułu Francji. Selekcjoner Graham Arnold wystawił linię obrony z trzema debiutantami mundialowymi: Atkinsonem, Kye Rowlesem i Harrym Souttarem[17].
Australia zaczęła kapitalnie – Craig Goodwin strzelił gola w 9. minucie, dając Socceroos prowadzenie nad mistrzami świata. Była to najszybsza bramka Australii w historii Mistrzostw Świata. Jednak Francja odpowiedziała czterema golami, wygrywając ostatecznie 4:1[17].
Atkinson, grający na prawej obronie, miał najtrudniejsze możliwe zadanie – powstrzymanie Kyliana Mbappé, jednego z najlepszych piłkarzy świata[18].
Selekcjoner Graham Arnold bronił swojego zawodnika po meczu: „Dzieciak faktycznie radził sobie całkiem nieźle. Dał z siebie wszystko przeciwko jednemu z najlepszych piłkarzy na świecie. Zwłaszcza w pierwszej połowie mieliśmy Leckie'ego i Jacksona Irvine'a, żeby mu pomagali – to był plan. Ale jak powstrzymać kogoś tak szybkiego? To bardzo trudne. To świetna lekcja dla dzieciaka. Pójdzie dalej"[18].
Legenda Socceroos Harry Kewell, komentujący mecz dla SBS, powiedział: „To była trudna noc dla Atkinsona, ale taka, której nie zapomni. Grając przeciwko jednemu z najlepszych zawodników na świecie, naprawdę widzisz, gdzie jesteś"[19].
Atkinson zagrał 85 minut, po czym został zmieniony przez Milosa Degenka[18]. Po meczu sam zawodnik zachował pozytywne nastawienie: „Mamy dobrą mieszankę doświadczonych zawodników i młodych graczy. Gdy wszedłem do szatni, miałem spuszczoną głowę, ale pierwsi, którzy do mnie podeszli, to byli doświadczeni zawodnicy, którzy opowiedzieli o swoich doświadczeniach i powiedzieli, że piękno polega na tym, że za trzy dni mamy kolejny mecz"[20].
Kontuzja i dalsze mecze
[edytuj | edytuj kod]Atkinson doznał urazu kostki w meczu z Francją i musiał pauzować w kolejnym spotkaniu przeciwko Tunezji[21]. Australia wygrała ten mecz 1:0 i awansowała do 1/8 finału, gdzie przegrała z Argentyną 1:2[16].
Puchar Azji 2024
[edytuj | edytuj kod]W styczniu 2024 roku Atkinson wziął udział w Pucharze Azji w Katarze[12]. Australia dotarła do ćwierćfinału, gdzie przegrała z Koreą Południową[12].
Do stycznia 2026 roku Atkinson rozegrał 13 meczów w seniorskiej reprezentacji Australii[13].
Styl gry
[edytuj | edytuj kod]Atkinson to prawy obrońca charakteryzujący się atletycznością i solidnością defensywną[13]. Przy wzroście 181 cm jest wszechstronnym zawodnikiem, który potrafi grać również na lewej stronie obrony lub w pomocy[5]. W wywiadzie przed finałem A-League 2020 powiedział: „Jedyne co jest naprawdę nowe, to to, że gram po lewej stronie. Poza tym wszystko jest takie samo. Nie jestem lewonoży, ale mi się to podoba – lubię wcinać do środka"[5].
Statystyki kariery
[edytuj | edytuj kod]Klubowe
[edytuj | edytuj kod]| Sezon | Klub | Liga | Liga | Puchar | Europa | Razem | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | |||
| 2017/18 |  Melbourne City |
A-League | 8 | 0 | 1 | 0 | – | – | 9 | 0 |
| 2018/19 | 15 | 0 | 2 | 0 | – | – | 17 | 0 | ||
| 2019/20 | 21 | 1 | 2 | 0 | – | – | 23 | 1 | ||
| 2020/21 | 26 | 3 | – | – | – | – | 26 | 3 | ||
| 2021/22 | 9 | 0 | – | – | – | – | 9 | 0 | ||
| 2021/22 |  Heart of Midlothian |
Scottish Premiership | 14 | 0 | 3 | 1 | – | – | 17 | 1 |
| 2022/23 | 25 | 1 | 2 | 0 | 6 | 1 | 33 | 2 | ||
| 2023/24 | 18 | 0 | 2 | 0 | – | – | 20 | 0 | ||
| 2024/25 | Melbourne City |
A-League | 29 | 3 | – | – | – | – | 29 | 3 |
| 2025/26 | 8 | 1 | – | – | – | – | 8 | 1 | ||
| Razem w karierze | 173 | 9 | 12 | 1 | 6 | 1 | 191 | 11 | ||
Stan na 29 stycznia 2026
Reprezentacyjne
[edytuj | edytuj kod]| Reprezentacja | Rok | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| Australia U-20 |
2018–2019 | 3 | 1 |
| Australia U-23 |
2019–2022 | 7 | 0 |
| Australia |
2022 | 5 | 0 |
| 2023 | 2 | 0 | |
| 2024 | 4 | 0 | |
| 2025 | 2 | 0 | |
| Razem (seniorska) | 13 | 0 | |
Stan na 29 stycznia 2026
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Klubowe
[edytuj | edytuj kod]- Premiership A-League: 2020/21
- Championship A-League: 2020/21, 2024/25
Reprezentacyjne
[edytuj | edytuj kod]- Ćwierćfinał Pucharu Azji: 2024
Indywidualne
[edytuj | edytuj kod]- Joe Marston Medal (MVP finału A-League): 2021
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nathaniel Atkinson. Melbourne City FC. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Olyroo profile: Atkinson hungry to build on A-League success. Socceroos.com.au, 2021-07-18. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Nathaniel Atkinson Biography, Age, Weight, Parents, FIFA 22, Career, Net Worth & Wiki. Woodgram. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Match made in heaven: Atkinson signs long-term with Hearts. The Examiner, 2022-01-11. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 4 City's grizzled young vet: Atkinson ready to rise to challenges of A-League Grand Final. FTBL, 2020-08-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 Nathaniel Atkinson. Australian Olympic Committee. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Match made in heaven for Nathaniel. Heart of Midlothian FC, 2022-01-10. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 High praise for Atkinson's European promotion. The Examiner, 2022-01-24. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Nathaniel Atkinson: Hearts are about to get bigger - but I feared my World Cup dream was over. Edinburgh News, 2022-11-04. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Atkinson's injury sparks World Cup concern for Socceroos. The Examiner, 2022-10-14. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Nathaniel Atkinson set for extended Hearts absence as scans confirm serious injury. Football Scotland, 2023-09-28. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 Exclusive: Nathaniel Atkinson sets Hearts a challenge to prove if they 'really mean business'. Edinburgh News, 2024-02-20. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 Profile Nathaniel Atkinson. BeSoccer. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 A-League injury news: Socceroo hurt in Melbourne Derby. A-Leagues, 2025-11-08. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 'I felt like I was at home': Nathaniel Atkinson dedicates debut to family in Tasmania. Socceroos.com.au, 2022-03-30. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 Socceroos FIFA World Cup Qatar 2022™ squad announced. Football Australia, 2022-11-08. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 France vs Australia, World Cup, Round 1. Socceroos.com.au, 2022-11-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- 1 2 3 Australia boss delivers Nathaniel Atkinson verdict after World Cup struggle against France superstar Kylian Mbappe. Edinburgh News, 2022-11-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ World Cup baptism of fire for Nathaniel Atkinson. The Examiner, 2022-11-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Socceroos ready to go again: Atkinson. Socceroos.com.au, 2022-11-23. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
- ↑ Atkinson ruled out of Tunisia clash with ankle injury. SBS Sport, 2022-11-25. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nathaniel Atkinson, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2022-11-08].
- Nathaniel Atkinson, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2022-11-08].
- Nathaniel Atkinson w bazie National Football Teams (ang.)
- Reprezentanci Australii w piłce nożnej
- Piłkarze Melbourne City FC
- Piłkarze Heart of Midlothian FC
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2022
- Ludzie urodzeni w Launceston (Australia)
- Urodzeni w 1999
- Australijscy olimpijczycy
- Uczestnicy Pucharu Azji 2023
- Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020
