close
Przejdź do zawartości

Taras Romanczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Taras Romanczuk
Тарас Романчук
Ilustracja
Romanczuk w barwach Jagiellonii Białystok
w 2025
Pełne imię i nazwisko

Taras Wiktorowycz Romanczuk

Data i miejsce urodzenia

14 listopada 1991
Kowel

Obywatelstwo

ukraińskie (do 2018),
polskie (od 2018)

Wzrost

186 cm

Pozycja

pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Jagiellonia Białystok

Numer w klubie

6

Kariera juniorska
Lata Klub
2004–2005 MFK Kowel
2005–2006 BRW-WIK Włodzimierz Wołyński
2006–2008 MFK Kowel
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2008–2013 Kowel-Wołyń Kowel 52 (5)
2013–2014 Legionovia Legionowo 45 (3)
2014– Jagiellonia Białystok 350 (32)
W sumie: 447 (40)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2018–  Polska 5 (1)
  1. ↑ Aktualne na: 23 lutego 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 15 listopada 2024.
Multimedia w Wikimedia Commons

Taras Wiktorowycz Romanczuk (ukr. Тарас Вікторович Романчук; ur. 14 listopada 1991 w Kowlu) – ukraińsko-polski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika w polskim klubie Jagiellonia Białystok oraz w reprezentacji Polski. Wychowanek Kowlu-Wołyń Kowel, w swojej karierze grał także w Legionovii Legionowo. Do 12 lutego 2018 posiadał obywatelstwo ukraińskie.

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery

[edytuj | edytuj kod]

Romanczuk rozpoczął swoją karierę w klubie MFK Kowel, gdzie w 2008 na życzenie ówczesnego trenera, Romana Łysa, włączono go do kadry pierwszego zespołu[1]. Grę w piłkę łączył wówczas z pracą oraz studiami – w tym czasie dwukrotnie wyleciał do Stanów Zjednoczonych w ramach wymiany studenckiej[1]. W pewnym okresie występował też w futsalowej drużynie Szans-Awto Kowel[2]. W trakcie swojego pobytu w Kowlu był testowany przez trzy ukraińskie kluby[1], w tym m.in. przez Arsenał-Kyjiwszczyna Biała Cerkiew[2] oraz Wołyń Łuck[3], nigdzie jednak nie otrzymał angażu.

Legionovia Legionowo

[edytuj | edytuj kod]

Na początku lutego 2013 Romanczuk przeniósł się do Polski, gdzie został zawodnikiem Legionovii Legionowo. Wcześniej wypatrzył go ówczesny wiceprezes tego klubu, Michał Kusiński[4], który przybył do Kowla na obchody dni miasta[2]. W nowych barwach Romanczuk zadebiutował 13 kwietnia 2013 podczas ligowego meczu z Zawiszą Rzgów, gdy w 46. minucie zastąpił na boisku Łukasza Prusika[5]. Pierwszą bramkę na polskich boiskach zdobył 5 czerwca 2013 w wygranym 3:0 spotkaniu ligowym z GKP Targówek[6]. Ostatecznie Legionovia zakończyła tamten sezon III ligi na pozycji lidera, zapewniając sobie tym samym awans do II ligi.

W kolejnym sezonie, już na drugoligowych boiskach, Romanczuk zdobył dwie bramki – pierwszą 3 sierpnia 2013 w przegranym 1:2 meczu ze Stalą Mielec[7], drugą zaś 21 maja 2014 podczas wygranego 4:0 spotkania ze Świtem Nowy Dwór Mazowiecki[8]. Z kolei 19 października 2013 zanotował trafienie samobójcze podczas zremisowanego 1:1 meczu ze Stalą Rzeszów[9]. Tamten sezon Legionovia zakończyła na 4. miejscu, zaś Romanczuk zwrócił na siebie uwagę kilku klubów z wyższych lig, które wyraziły nim zainteresowanie[10].

Romanczuk pracował dodatkowo jako asystent trenera w dziecięcej drużynie Legionovii[11].

Jagiellonia Białystok

[edytuj | edytuj kod]

21 lipca 2014 prezes Jagiellonii Białystok, Cezary Kulesza, poinformował, że osiągnął porozumienie w sprawie transferu Romanczuka[12]. Dzień później zawodnik związał się z klubem rocznym kontraktem z opcją przedłużenia o kolejne dwa lata[13]. W barwach Jagielloni Romanczuk zadebiutował 15 sierpnia 2014, zastępując Jonatana Strausa w 46. minucie przegranego 0:3 ligowego meczu z Legią Warszawa[14]. Premierowe trafienie dla Jagiellonii zanotował 9 listopada 2014 podczas przegranego 2:5 spotkania z Ruchem Chorzów[15].

Romanczuk świętuje zdobycie mistrzostwa Polski z Jagiellonią

2 lipca 2015 Romanczuk zadebiutował w europejskich pucharach, zastępując Konstantina Vassiljeva w 46. minucie wygranego 1:0 meczu z Kruoją Pokroje[16]. Latem 2016 po zawodnika zgłosił się turecki Konyaspor, ale sama Jagiellonia nie była zainteresowana jego sprzedażą[17]. W sezonie 2016/17 Romanczuk zdobył wraz z klubem wicemistrzostwo Polski[18], zaś na początku stycznia 2017 został uhonorowany tytułem najlepszego defensywnego pomocnika Ekstraklasy w 2016[19]. 29 maja 2019 roku przedłużył swój kontrakt z Jagiellonią do 30 czerwca 2023 roku. 26 stycznia 2024 kapitan Jagielloni przedłużył kontrakt do 30 czerwca 2026 roku. Na koniec sezonu 2023/24 Romanczuk zdobył z Jagiellonią pierwsze historyczne Mistrzostwo Polski[20][21]. 5 września 2025 roku jego kontrakt został prolongowany o kolejne dwanaście miesięcy[22][23].

Z dorobkiem ponad 360 meczów rozegranych w Ekstraklasie Romanczuk zajmuje 29. miejsce na liście członków Klubu 300, najwyższe wśród występujących w Polsce reprezentantów innych państw.

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

16 marca 2018 Romanczuk otrzymał pierwsze w karierze powołanie do reprezentacji Polski na towarzyskie mecze z Nigerią oraz Koreą Południową[24]. 27 marca 2018 zadebiutował w narodowych barwach, wychodząc w podstawowym składzie na wygrane 3:2 spotkanie z Koreą Południową. Jego występ trwał do 61. minuty, gdy to został zmieniony przez Arkadiusza Milika[25].

27 sierpnia 2018 znalazł się na liście piłkarzy powołanych przez nowego trenera kadry, Jerzego Brzęczka na wrześniowe mecze z Włochami w Lidze Narodów UEFA oraz towarzyski z Irlandią[26]. Opuścił jednak zgrupowanie z powodu kontuzji[27].

14 marca 2024 został powołany do kadry reprezentacji Polski na marcowe baraże o awans na Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2024[28]. 26 marca 2024 rozegrał swój drugi mecz w narodowych barwach, wchodząc na boisko za Jakuba Piotrowskiego w 105. minucie meczu Polska–Walia, wygranym przez Polaków 5:4 po konkursie rzutów karnych (podstawowy czas gry zakończył się wynikiem 0:0)[29].

7 czerwca 2024 podczas meczu towarzyskiego z Reprezentacją Ukrainy strzelił pierwszą bramkę w narodowych barwach.

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

[edytuj | edytuj kod]
(aktualne na koniec sezonu 2024/25)
Klub Sezon Liga Liga Puchar Polski Europa Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Legionovia Legionowo 2012/13 III liga 13100–131
2013/14 II liga 32200–322
Ogólnie 4530000453
Jagiellonia Białystok 2014/15 Ekstraklasa 27420–294
2015/16 Ekstraklasa 3332040393
2016/17 Ekstraklasa 33520–355
2017/18 Ekstraklasa 3351041386
2018/19 Ekstraklasa 40004282
2019/20 Ekstraklasa 35310–363
2020/21 Ekstraklasa 25210–262
2021/22 Ekstraklasa 30310–313
2022/23 Ekstraklasa 24110–251
2023/24 Ekstraklasa 30150–351
2024/25 Ekstraklasa 26220151433
Ogólnie 3293018027437433
Ogólnie w karierze 3743318027441937

Reprezentacyjne

[edytuj | edytuj kod]
(aktualne na dzień 15 listopada 2024)
ReprezentacjaRokMeczeBramki
Polska
201810
202441
Ogólnie51
Mecze i gole w reprezentacji
Lp. Data Miasto Przeciwnik Gol Wynik Rozgrywki
1.27.03.2018Chorzów Korea Południowa3:2towarzyski
2.26.03.2024Cardiff Walia0:0 (k. 5:4)el. ME 2024 (finał baraży)
3. 07.06.2024 Warszawa  Ukraina Gol 3:1 towarzyski
4.16.06.2024Hamburg Holandia1:2ME 2024
5.15.11.2024Porto Portugalia1:5LN 2024/2025

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Babcia Romanczuka ze strony matki urodziła się w 1939 we Włodawie, jednakże w wieku kilkunastu lat została wraz z rodziną wysiedlona do Sobiboru. Wówczas w jej dokumentach wpisano, iż jest ona Ukrainką[30]. 12 lutego 2018 Romanczuk otrzymał polskie obywatelstwo, zrzekając się jednocześnie obywatelstwa ukraińskiego[31].

W 2019 w rozmowie z „Gazetą Wyborczą” wyznał, że jego rodzina została zamordowana przez banderowców[32].

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]
Jagiellonia Białystok

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Na Ukrainie go nie chcieli, więc zagra u Nawałki. Fakt, 17 marca 2018. [dostęp 2018-03-18].
  2. 1 2 3 Krystian Juźwiak: aras Romanczuk – wypatrzony na dniach Kowla, teraz o krok od powołania do reprezentacji Polski. 2x45.info, 2 marca 2018. [dostęp 2018-03-18].
  3. ↑ Jakub Radomski: Taras Romanczuk: Na Ukrainie niektórzy uważają mnie za zdrajcę. Przegląd Sportowy, 22 marca 2018. [dostęp 2018-04-02].
  4. ↑ Marcin Bratkowski, Jakub Radomski: Taras Romanczuk – dyplomata, który nie rozumie wojny. Przegląd Sportowy, 2 listopada 2014. [dostęp 2018-03-18].
  5. ↑ Zawisza Rzgów 1 – 0 Legionovia Legionowo. 90minut.pl, 13 kwietnia 2013. [dostęp 2018-03-18].
  6. ↑ GKP Targówek 0 – 3 Legionovia Legionowo. 90minut.pl, 5 czerwca 2013. [dostęp 2018-03-18].
  7. ↑ Legionovia Legionowo 1 – 2 Stal Mielec. 90minut.pl, 3 sierpnia 2013. [dostęp 2018-03-18].
  8. ↑ Bartłomiej Bator: Derby nasze!. Legionovia Legionowo, 21 maja 2014. [dostęp 2018-03-18].
  9. ↑ Bartłomiej Bator: Stal – Legionovia 1:1. Legionovia Legionowo, 19 października 2013. [dostęp 2018-03-18].
  10. ↑ Bartłomiej Bator: Krótko i na temat: Dariusz Ziąbski. Legionovia Legionowo, 11 czerwca 2014. [dostęp 2018-03-18].
  11. ↑ Łukasz Olkowicz i Piotr Wołosik: ROMANCZUK W BIAŁYMSTOKU ZNALAZŁ DOM. SPORT WYRYSOWAŁ MU ŚCIEŻKĘ, O KTÓREJ ISTNIENIU ON SAM NIE MIAŁ POJĘCIA. przegladsportowy.pl, 2019-02-08. [dostęp 2019-02-09].
  12. ↑ Jakub Seweryn: Taras Romanczuk zostanie piłkarzem Jagiellonii Białystok. Gol24, 21 lipca 2014. [dostęp 2018-04-02].
  13. ↑ Taras Romanczuk podpisał kontrakt z Jagiellonią Białystok. Onet.pl, 22 lipca 2014. [dostęp 2018-04-02].
  14. ↑ Trzy w Białymstoku. Jeden wychowanka. Legia Warszawa, 15 sierpnia 2014. [dostęp 2018-03-18].
  15. ↑ T-Mobile Ekstraklasa: Ruch Chorzów – Jagiellonia Białystok 5:2. Dziennik.pl, 9 listopada 2014. [dostęp 2018-03-18].
  16. ↑ Jagiellonia zwycięża w końcówce. 90minut.pl, 2 lipca 2015. [dostęp 2018-04-02].
  17. ↑ Bartłomiej Bator: Ogromne pieniądze za Romanczuka. Legionovia Legionowo, 5 sierpnia 20164. [dostęp 2018-03-18].
  18. ↑ Jakub Laskowski: Feta w Białymstoku. Jagiellonia wicemistrzem Polski. Kurier Poranny, 4 czerwca 2017. [dostęp 2018-04-02].
  19. ↑ Jakub Radomski: Taras Romanczuk najlepszym defensywnym pomocnikiem 2016 roku. Przegląd Sportowy, 9 stycznia 2017. [dostęp 2018-04-02].
  20. ↑ PKO Ekstraklasa 2023/2024 [online], www.90minut.pl [dostęp 2025-10-27].
  21. 1 2 3 Taras Romanczuk - Tytuły i sukcesy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2025-12-31].
  22. ↑ Maciej Łanczkowski, OFICJALNIE! Taras Romanczuk z nowym kontraktem w Jagiellonii! [online], PiłkaNożna.pl, 5 września 2025 [dostęp 2025-09-05].
  23. ↑ Artur Karaszewski, Oficjalnie. Reprezentant Polski przedłużył umowę [online], sportowefakty.wp.pl, 5 września 2025 [dostęp 2025-09-05].
  24. ↑ Krajowe powołania na mecze z Nigerią i Koreą Południową. Polski Związek Piłki Nożnej, 16 marca 2018. [dostęp 2018-03-18].
  25. ↑ Passa przełamana, zwycięstwo wydarte na finiszu!. Polski Związek Piłki Nożnej, 27 marca 2018. [dostęp 2018-04-02].
  26. ↑ Jerzy Brzęczek ogłosił powołania na mecze z Włochami i Irlandią. sport.tvp.pl, 2018-08-27. [dostęp 2024-03-29].
  27. ↑ Taras Romanczuk opuścił zgrupowanie. przegladsportowy.onet.pl, 2018-09-08. [dostęp 2024-03-29].
  28. ↑ Maciej Piasecki: Jest gwiazdą w Ekstraklasie i wraca do reprezentacji Polski. W czym tkwi problem?. wprost.pl, 2024-03-15. [dostęp 2024-03-29].
  29. ↑ Mariusz Klimaszewski: Taras Romanczuk został odsunięty od karnych. Piłkarz Jagiellonii zagrał 15 minut w Cardiff. Polacy jadą na Euro 2024. poranny.pl, 2024-03-27. [dostęp 2024-03-29].
  30. ↑ Jakub Radomski: Piłkarz, który miał być naukowcem. Reportaż śladami Tarasa Romanczuka. Przegląd Sportowy, 16 marca 2018. [dostęp 2018-03-18].
  31. ↑ Rafał Badowski: Taras Romanczuk powołany do reprezentacji. Świeżo upieczony obywatel Polski ma zagrać z Nigerią i Koreą Południową. NaTemat.pl, 15 marca 2018. [dostęp 2018-03-18].
  32. ↑ Tomasz Piekarski: Furman zaprzecza, że nazwał Romanczuka „banderowcem i farbowanym lisem”. wyborcza.pl, 2019-02-17. [dostęp 2024-03-24].
  33. ↑ Superpuchar dla Jagiellonii [online], 90minut.pl, 2 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-02] (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Taras_Romanczuk&oldid=80032067”