aromat

aromat (język polski)

wymowa:

IPA: [aˈrɔ̃mat], AS: [arõmat], zjawiska fonetyczne: nazal. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zapach sprawiający przyjemność

(1.2) chem. spoż. kosmet. substancja dodawana do produktów poprawiająca walory smakowe i/lub zapachowe

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	aromat	aromaty
dopełniacz	aromatu	aromatów
celownik	aromatowi	aromatom
biernik	aromat	aromaty
narzędnik	aromatem	aromatami
miejscownik	aromacie	aromatach
wołacz	aromacie	aromaty

przykłady:

(1.1) Ten deser to doskonałe połączenie smaków i aromatów.

(1.1) W całości gałka muszkatołowa trzyma się długo, a sproszkowana szybko traci swój specyficzny aromat.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) woń, zapach

antonimy:

(1.1) smród, odór

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. aromatyzacja ż, aromatyzowanie n, aromacik mrz, aromatyzer mrz

czas. aromatyzować ndk.

przym. aromatyczny, aromatowy

przysł. aromatycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. arōma, -ătis → przyprawa < gr. ἄρωμα (árōma) → przyprawa, aromatyczne ziele

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) aroma, flavour
• białoruski: (1.1) водар m, духмянасць ż
• bułgarski: (1.1) аромат m
• czeski: (1.1) aroma n
• duński: (1.1) aroma w; (1.2) aroma w
• esperanto: (1.1) aromo
• francuski: (1.1) aromate m, arôme m
• hiszpański: (1.1) aroma m
• łotewski: (1.1) aromāts m
• niemiecki: (1.1) Duft m
• norweski (bokmål): (1.1) aroma m
• norweski (nynorsk): (1.1) aroma m
• nowogrecki: (1.1) άρωμα n
• rosyjski: (1.1) аромат m
• rumuński: (1.1) aromă ż
• słowacki: (1.1) aróma ż
• słoweński: (1.1) aroma ż
• szwedzki: (1.1) arom w
• turecki: (1.1) güzel koku; (1.2) hoş koku, aroma
• ukraiński: (1.1) аромат m
• węgierski: (1.1) aroma

źródła: