ceklarz
ceklarz (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. podlegający burmistrzowi pachołek pilnujący porządku w mieście[1]; zob. też ceklarz w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ceklarz ceklarze dopełniacz ceklarza ceklarzy / ceklarzów celownik ceklarzowi ceklarzom biernik ceklarza ceklarzy / ceklarzów narzędnik ceklarzem ceklarzami miejscownik ceklarzu ceklarzach wołacz ceklarzu ceklarze
- przykłady:
- (1.1) Śladów żadnych zwęszyć nie mogłem — mówił smutnym głosem Kubala. — Ale oko nad tem mam i ceklarzom po trzy dukaty przyobiecałem, jeżeli na trop wpadną[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ceklacja ż, ceklarstwo n, ceklmistrz mos, ceklowanie n, ceklownik mos
- czas. ceklować ndk.
- przym. ceklarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Zirkler → nocny stróż miejski[3][1] < śrłac. circator → stróż[1] < łac. circo → krążyć[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Stadtknecht m
- źródła:
- 1 2 3 4
Hasło „ceklarz” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I: A—G, Nakładem prenumeratorów, Warszawa 1900, s. 259. - ↑ Ferdynand Ossendowski, Pod polską banderą, rozdz. XIII, Zemsta, wyd. Książnica-Atlas, Lwów–Warszawa 1929.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 44.
