close
Przejdź do zawartości

izolinia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

izolinia (język polski)

[edytuj]
izolinie (1.1) na mapie synoptycznej
izolinie (1.1) na mapie topograficznej
wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: izolinia
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geod.[1] linia na mapie łącząca punkty o jednakowych wartościach danej cechy; zob. też izolinia w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W bezpośrednim otoczeniu emitora przebiegają izolinie stężeń kilkakrotnie mniejszych od progu - nie oznacza to jednak całkowitego komfortu[2].
(1.1) (…) gdzie uzyskane wartości jeziorności w polach podstawowych stanowią o tym, że izolinie przekraczają 70% i  to największe wartości na świecie[3]
(1.1) W niektórych przypadkach, w celu dokładniejszego wyznaczania przebiegu izolinii, elementarny prostokąt siatki jest automatycznie dzielony na trójkąty[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) izarytma, izograma
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) linia
hiponimy:
(1.1) ekwidystanta, hydroizohipsa, hydroizopieza, izoamplituda, izoanemona, izobara, izobata, izobaza, izobronta, izochalaza, izochiona, izochrona, izodensa, izodynama, izofena, izofoda, izofona, izogeoterma, izoglacihipsa, izoglosa, izogona, izohela, izohieta, izohigra, izohipsa, izohumida, izohyla, izoklina, izoknefa, izokosma, izokryma, izolampra, izoleksa, izalobara, izomorfa, izonefa, izopachyta, izopleta, izopora, izopikna, izosejsta, izostera, izotacha, izotera, izoterma, izowapora
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ίσος- (isos) → równy + linia
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „izolinie” w: Encyklopedia Leśna, Lasy Państwowe.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Kośmider Joanna, Mazur-Chrzanowska Barbara, Wyszyński Bartosz, Odory, 2002 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Choiński Adam, Jeziora kuli ziemskiej, 2000 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Przewłocki Stefan, Geodezja dla inżynierii środowiska, 1998 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.