kacaraba
kacaraba (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kacaraba kacaraby dopełniacz kacaraby kacarab celownik kacarabie kacarabom biernik kacarabę kacaraby narzędnik kacarabą kacarabami miejscownik kacarabie kacarabach wołacz kacarabo kacaraby
- przykłady:
- (1.1) Potem zabrał się szelma do kotów. Pół godziny biegał po pokoju, a gdy nareszcie udało mu się chwycić z nich jednego, to go pogłaskał silnie po grzbiecie i tak czule do niego przemówił: // — Nie bój się mnie, kacarabo! Wprawdzie skręciłbym ci z gustem głowę, ale nie mogę[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Katze; oryginalnie w żargonie złodziejskim; por. kwalifikator w Słowniku warszawskim[3]
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Gwara lwowska
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „kacaraba” w: Zofia Kurzowa, Polszczyzna Lwowa i Kresów południowo-wschodnich do 1939 roku, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa—Kraków 1985, ISBN 83-01-04570-1, s. 177, 326. - ↑ Józku Ciuchraj, „Pocięgiel”, R. XVIII, nr 21, Lwów: wyd. Franciszek Bolkot, 26 maja 1927, s. 7.
- ↑ Hasło „kacaraba” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II: H—M, Nakładem prenumeratorów i kasy im. Mianowskiego, Warszawa 1902.
