karate

karate (język polski)

karate (1.1)

wymowa:

IPA: [kaˈratɛ], AS: [karate] ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sport. japońska sztuka walki; zob. też karate w Wikipedii

odmiana:

(1.1) nieodm.,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	karate	karate
dopełniacz	karate	karate
celownik	karate	karate
biernik	karate	karate
narzędnik	karate	karate
miejscownik	karate	karate
wołacz	karate	karate

przykłady:

(1.1) Nie wzbudza również entuzjazmu znawców wprowadzenie do zawodów karate elementu rywalizacji w dziedzinie kata.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. karateka mos

związki frazeologiczne:

etymologia:

jap. 空手 'karate' → chińska ręka, pusta ręka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) karate
• arabski: (1.1) كاراتيه
• baskijski: (1.1) karate
• bułgarski: (1.1) карате n
• czeski: (1.1) karate n
• duński: (1.1) karate w
• esperanto: (1.1) karateo
• fiński: (1.1) karate
• hiszpański: (1.1) kárate m, karate m
• kataloński: (1.1) karate m
• niemiecki: (1.1) Karate n
• nowogrecki: (1.1) καράτε n
• perski: (1.1) کاراته
• słowacki: (1.1) karate n
• szwedzki: (1.1) karate
• turecki: (1.1) karate
• węgierski: (1.1) karate
• włoski: (1.1) karate m

źródła:

karate (język angielski)

karate (1.1)

wymowa:

bryt. IPA: /kəˈrɑː.ti/, SAMPA: /k@"rA:.ti/

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport. karate

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

jap. 空手 (karate)

uwagi:

źródła:

karate (język baskijski)

karate (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport. karate

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

karate (język czeski)

karate (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sport. karate

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. karatista m

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

karate (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) karate

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. karateo, karateisto

związki frazeologiczne:

etymologia:

jap. 空手

uwagi:

Morfem nie został oficjalnie zatwierdzony.

źródła:

karate (język fiński)

karate (1.1)

wymowa:

IPA: /ˈkɑrɑte/, IPA: [ˈkɑ̝rɑ̝t̪e̞]

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport. karate

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

jap. 空手 (karate)

uwagi:

źródła:

karate (język hiszpański)

karate (1.1)

wymowa:

IPA: [ka.ˈɾa.te]

^ⓘ

homofon: carate

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sport. karate

odmiana:

(1) blm

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kárate

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. karateka, karateca

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

forma karate jest częściej używana w krajach hiszpańskojęzycznych Ameryki, natomiast forma równoważna kárate jest zwykle używana w Hiszpanii

źródła:

karate (język kataloński)

karate (1.1)

wymowa:

centr. IPA: [kəˈɾatə]

bal. IPA: [cəˈɾatə] lub [kəˈɾatə]

occ. IPA: [kaˈɾate]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sport. karate

odmiana:

(1.1) lp karate; lm karates

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. karateka m/ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

karate (język słowacki)

karate (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sport. karate

odmiana:

(1.1) nieodm.

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. karatista m, karatistka ż

przym. karatistický

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

karate (język szwedzki)

karate (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) sport. karate

odmiana:

(1.1) en karate, karaten, blm

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) träna karate → trenować karate • karateboxare

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

jap. 空手

uwagi:

źródła:

karate (język turecki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport. karate

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	karate	karateler
biernik	karateyi	karateleri
celownik	karateye	karatelere
miejscownik	karatede	karatelerde
ablatyw	karateden	karatelerden
dopełniacz	karatenin	karatelerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karatem karatelerim 2. os. lp karaten karatelerin 3. os. lp karatesi karateleri 1. os. lm karatemiz karatelerimiz 2. os. lm karateniz karateleriniz 3. os. lm karatesi karateleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karatemi karatelerimi 2. os. lp karateni karatelerini 3. os. lp karatesini karatelerini 1. os. lm karatemizi karatelerimizi 2. os. lm karatenizi karatelerinizi 3. os. lm karatesini karatelerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karateme karatelerime 2. os. lp karatene karatelerine 3. os. lp karatesine karatelerine 1. os. lm karatemize karatelerimize 2. os. lm karatenize karatelerinize 3. os. lm karatesine karatelerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karatemde karatelerimde 2. os. lp karatende karatelerinde 3. os. lp karatesinde karatelerinde 1. os. lm karatemizde karatelerimizde 2. os. lm karatenizde karatelerinizde 3. os. lm karatesinde karatelerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karatemden karatelerimden 2. os. lp karatenden karatelerinden 3. os. lp karatesinden karatelerinden 1. os. lm karatemizden karatelerimizden 2. os. lm karatenizden karatelerinizden 3. os. lm karatesinden karatelerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp karatemin karatelerimin 2. os. lp karatenin karatelerinin 3. os. lp karatesinin karatelerin 1. os. lm karatemizin karatelerimizin 2. os. lm karatenizin karatelerinizin 3. os. lm karatesinin karatelerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

jap.

uwagi:

źródła:

karate (język węgierski)

karate (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport. karate

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

karate (język włoski)

karate (1.1)

wymowa:

IPA: /kaˈrate/

podział przy przenoszeniu wyrazu: ka•ra•te

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sport. karate

odmiana:

(1.1) nieodm., lp karate; lm karate

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. karateka m ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: