markotny
markotny (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
przymiotnik jakościowy
- (1.1) smutny, przygnębiony[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik markotny markotna markotne markotni markotne dopełniacz markotnego markotnej markotnego markotnych celownik markotnemu markotnej markotnemu markotnym biernik markotnego markotny markotną markotne markotnych markotne narzędnik markotnym markotną markotnym markotnymi miejscownik markotnym markotnej markotnym markotnych wołacz markotny markotna markotne markotni markotne
- przykłady:
- (1.1) Dlaczego tak rzadko się śmiejemy? 37 proc. pytanych tłumaczy, że markotny nastrój wywołuje zła pogoda[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. markotnienie n, markotanie n
- czas. markotać, markotnieć ndk., pomarkotnieć dk., zmarkotnieć dk.
- przym. zmarkotniały
- przysł. markotnie, markotno
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „markotny” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Maja Gawrońska, Raduj się, kto może, „Ozon nr 3”, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
