posiadaczka

posiadaczka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpɔɕaˈdat͡ʃka], AS: [pośadačka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która coś ma, posiada

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	posiadaczka	posiadaczki
dopełniacz	posiadaczki	posiadaczek
celownik	posiadaczce	posiadaczkom
biernik	posiadaczkę	posiadaczki
narzędnik	posiadaczką	posiadaczkami
miejscownik	posiadaczce	posiadaczkach
wołacz	posiadaczko	posiadaczki

przykłady:

(1.1) Rzeczywiście stopy miała drobniutkie, ostro zakończone, jak kopytka, gdyż nogi były od dzieciństwa pokaleczone. W Chinach służy to za dowód wysokiego pochodzenia lub bogactwa i jest najwięcej cenione. Lecz podróżnik, zwiedzający kraj, ukryty przed światem za wielkim murem, omyliłby się niezawodnie, gdyby wszystkie posiadaczki „złotych lilij“ uważał za arystokratki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. posiadacz m, posiadanie n, posiadłość ż

czas. posiadać

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) forma żeńska od pol. posiadacz

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: posiadacz

• duński: (1.1) indehaverske w
• niemiecki: (1.1) Besitzerin ż

źródła: