rentier
rentier (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rentier rentierzy dopełniacz rentiera rentierów celownik rentierowi rentierom biernik rentiera rentierów narzędnik rentierem rentierami miejscownik rentierze rentierach wołacz rentierze rentierzy depr. M. i W. lm: (te) rentiery
- przykłady:
- (1.1) Stary, dobroduszny rentier, mieszkający oczywiście w mansardzie na szóstym piętrze, ułatwia spotkanie dwojgu młodym, biednym i kochającym się lokatorom sąsiednich mansard[1].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) rentier
- bułgarski: (1.1) рентиер m
- czeski: (1.1) rentiér m
- hiszpański: (1.1) rentista m/ż
- rosyjski: (1.1) рантье́ m
- ukraiński: (1.1) рантьє́ m
- źródła:
- ↑ Andrzej Bobkowski, Szkice piórkiem : (Francja 1940-1944), 1957, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- ↑
Hasło „rentier” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
rentier (język angielski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
