Makula ardeo

Kiel legi la taksonomionMakula ardeo
	; Makula ardeo
Biologia klasado
Regno:	Animalia - animaloj;
Filumo:	Chordata - ĥorduloj;
Klaso:	Aves - birdoj;
Ordo:	Pelecaniformes - pelikanoformaj;
Familio:	Ardeidae - ardeedoj;
Genro:	Egretta - egretardeo;
Specio:	E. picata - nigrablanka egretardeo;
Dunomo
	Egretta picata; (Gould, J, 1845)
Konserva statuso
	; Konserva statuso: Malplej zorgiga
Natura arealo Ĉiujara ĉeesto; Vintrejo; Natura arealo Ĉiujara ĉeesto; Vintrejo;
Subspecioj
	Unutipa
Sinonimoj
	Ardea picata (Gould, J, 1845); Notophoyx aruensis;
Aliaj Vikimediaj projektoj
	Sistematiko en Vikispecioj
	Komunejo pri Makula ardeo
	v • d • r

La Makula ardeo^{[mankas fonto]} aŭ nigrablanka egretardeo^[1] (latine Egretta picata), ankaŭ konata kiel Makula egretardeo^[2] estas birdo troviĝanta en marbordaj kaj ĉemarbordaj areoj de musona norda Aŭstralio same kiel ĉe kelkaj partoj de Wallacea kaj Novgvineo.

Taksonomio

Laŭ AviList^[3], jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj por tiu specio, kaj ties Esperantaj nomoj^[1]:

Pelecaniformes - pelikanoformaj
- Ardeidae - ardeedoj
  - Egretta Forster, T, 1817 - egretardeo
    - Egretta picata (Gould, J, 1845) - nigrablanka egretardeo

La specio estis origine priskribita de la ornitologo John Gould en 1845. Ne estas agnoskitaj subspecioj.^[4]

Priskribo

Ĝi estas malgranda ardeo, 43–55 cm longa, kun malhelaj ardezgrizaj flugiloj, korpo kaj kresta kapo, kun tre blankaj kontrastaj gorĝo kaj kolo. Estas helflavaj irisoj, beko kaj kruroj. La aspekto estas simila al tiu de la Pacifika ardeo.^[2] Maskloj estas (247–280 g) pli pezaj ol inoj (225–242 g), sed ambaŭ estas similaj laŭ aspekto.^[5]

Nematuruloj ne havas kreston kaj same pri la malhela koloro en la kapo kaj povas aspekti kiel malgranda versio de la Pacifika ardeo. Junuloj estis iam klasitaj kiel separata specio.^[5]

Distribuado kaj habitato

Ties habitato ĉefe enhavas gamon de humidejoj kaj malsekaj herbejoj.

Kutimaro

Alvoko

La alvoko de la Makula ardeo estas laŭta 'aŭk' aŭ 'ohrk' dumfluge.^[2] Milda kverado estas elsendata ĉe la nesto.^[5] Malmulte estas konata pri pliaj voĉoj.^[5]

Reproduktado

Reproduktado okazas el februaro al majo.^[2] Ili nestumas en arboj super akvo, inklude mangrovojn, ofte kolonie kun aliaj specioj de ardeoj. La ino demetas 1–2 bluverdecajn ovojn en neprofunda platformo el bastonetoj.^[2]

Manĝo

Ili manĝas insektojn, ranojn, krabojn, fiŝojn kaj aliajn malgrandajn akvobestetojn. Insektoj estas la plej grava manĝofonto.^[5] Ili povas manĝi sole aŭ laŭ grupoj de ĝis milo da individuoj.^[5]

Bildaro

Referencoj

1 2 Ornitologia taksonomio
1 2 3 4 5 Pizzey, Graham; Knight, Frank. (1997) Field Guide to the Birds of Australia. Sydney, Australia: HarperCollinsPublishers, p. 111. ISBN 0-207-18013-X.
↑ AviList v2025, konsultita la 23-an de dec. 2025
↑ Pied Heron, Egretta picata, Taxonomy. Alirita 25a de Februaro 2010 .
1 2 3 4 5 6 Kushlan, James Anthony; Hancock, James, Thelwell, David. (2005) The Herons. Oxford University Press, p. 433. ISBN 0-19-854981-4.

Literaturo

Marchant, S.; & Higgins, P.J. (Coordinators). (2000). Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Vol.1: Ratites to Ducks. Oxford University Press: Melbourne. ISBN 978-0-19-553068-1

Makula ardeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Kategorio Makula ardeo en la Vikimedia Komunejo (Multrimedaj datumoj)
Makula ardeo en Vikispecioj (Kolekto pri ĉiuj vivantaj estuloj)

Portalo pri Birdoj

[OT-1] 1 2 Ornitologia taksonomio

[pizzey-2] 1 2 3 4 5 Pizzey, Graham; Knight, Frank. (1997) Field Guide to the Birds of Australia. Sydney, Australia: HarperCollinsPublishers, p. 111. ISBN 0-207-18013-X.

[AviList-3] AviList v2025, konsultita la 23-an de dec. 2025

[4] Pied Heron, Egretta picata, Taxonomy. Alirita 25a de Februaro 2010 .

[kushlan-5] 1 2 3 4 5 6 Kushlan, James Anthony; Hancock, James, Thelwell, David. (2005) The Herons. Oxford University Press, p. 433. ISBN 0-19-854981-4.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]