ordum

Occitan

Etimologia

De ordir

Prononciacion

/uɾˈðun/, /uɾˈðun/

Sillabas

or|dum

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
ordum	ordums
[uɾˈðun]	[uɾˈðuns]

ordum (lengadocian) , masculin

En blau: la trama, en roge: un fial de l’ordum

1. Fials tibats suls dos ròtles d’un telièr per far de tela o d’estòfa e entre los quals passa la trama.

Sinonims

• ordimi (gascon)

Traduccions

alemand: Kette (de) anglés: warp (en) basc: catalan: cadenat (ca)

espanhòl: urdimbre (es) francés: chaîne (fr) italian: ordito (it) portugués: linha (pt)