trama

Occitan

Etimologia

Del latin trama, contraccion de trans (al delà) e meare (« rajar, se limpar »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈtɾamo̞/, /ˈtɾamo̞/

provençau: /ˈtʀamə/, /ˈtʀamə/

França (Bearn) : escotar « trama »

Sillabas

tra|ma

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
trama	tramas
[ˈtɾamo̞]	[ˈtɾamo̞s]

trama femenin

En blau: la trama, en roge: l’ordum

1. Ensemble de fials que sont la basa d'un teissut e que son entrelaçat dins lo sens contrari de l'ordum.
   • Mas avia son biais de contar e fasia de sauts a tustas e bustas, ligava e petaçava una mena de patchwork que ne vesiai pas jamai la trama. «Lo riu d'Adriana», (Jaume Landièr)
2. (figurat) Partida d'una istòria que se nosan las dificultats que deu resòlvre lo protagonista.
   • La visita d'Ariana escondiá bensai la trama d'una istòria que se teissiá dins l'ombra. «Embolh a Malamosca», (Romieg Jumèu)
3. (figurat) Manipòli, maquinacion.

Sinonims

teissut

• tecum

manigança

• ordiment
• complòt
• intriga

Derivats

• tramar

Traduccions

alemand: Schussfaden (de), Handlung (de) (figurat) anglés: welf (en), plot (en) (figurat) basc: catalan: trama (ca)

espanhòl: trama (es) francés: trame (fr) italian: trama (it) portugués: trama (pt)

Forma de vèrb

trama

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tramar
2. Segonda persona del singular de l'indicatiu afirmatiu de tramar

Catalan

Etimologia

Del latin trama, contraccion de trans (al delà) e meare (« rajar, se limpar »).

Prononciacion

oriental /ˈtɾamə/, /ˈtɾamə/, occidental /ˈtɾama/, /ˈtɾama/

Sillabas

tra|ma

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
trama	trames

trama femenin

1. trama ^(oc)

Forma de vèrb

trama

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tramar
2. Segonda persona del singular de l'indicatiu afirmatiu de tramar

Espanhòl

Etimologia

Del latin trama, contraccion de trans (al delà) e meare (« rajar, se limpar »).

Prononciacion

Colómbia (Cartagena) : escotar « trama »

Prononciacion

/ˈtɾama/, /ˈtɾama/

Sillabas

tra|ma

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
trama	tramas
[ˈtɾama]	[ˈtɾamas]

trama femenin

1. trama ^(oc)

Forma de vèrb

trama

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tramar
2. Segonda persona del singular de l'indicatiu afirmatiu de tramar

Francés

Prononciacion

/tʁama/, /tʁama/

Forma de vèrb

trama

1. Tresena persona del singular del passat simple de l'indicatiu de tramer

Italian

Etimologia

Del latin trama, contraccion de trans (al delà) e meare (« rajar, se limpar »).

Prononciacion

Portugal /ˈtɾama/, /ˈtɾama/

Sillabas

tra|ma

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
trama	trame
[ˈtɾama]	[ˈtɾame]

trama femenin

1. trama ^(oc)

Forma de vèrb

trama

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tramare
2. Segonda persona del singular de l'indicatiu afirmatiu de tramare

Portugués

Etimologia

Del latin trama, contraccion de trans (al delà) e meare (« rajar, se limpar »).

Prononciacion

Portugal /ˈtɾɐmɐ/, /ˈtɾɐmɐ/; Brasil /ˈtɾɐ̃mɐ/, /ˈtɾɐ̃mɐ/, /ˈtɾəmə/, /ˈtɾəmə/

Sillabas

tra|ma

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
trama	tramas
[ˈtɾama]	[ˈtɾamas]

trama femenin

1. trama ^(oc)

Forma de vèrb

trama

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tramar
2. Segonda persona del singular de l'indicatiu afirmatiu de tramar