κρίνο
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | το | κρίνο | τα | κρίνα |
| γενική | του | κρίνου | των | κρίνων |
| αιτιατική | το | κρίνο | τα | κρίνα |
| κλητική | κρίνο | κρίνα | ||
| Κατηγορία όπως «πεύκο» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Προφορά
[επεξεργασία]- ΔΦΑ : /ˈkɾi.no/
- τυπογραφικός συλλαβισμός : κρί‐νο
- ομόηχο: κρίνω
Ετυμολογία 1
[επεξεργασία]- κρίνο < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική κρίνον [1] [2] [3]
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]κρίνο ουδέτερο
- (φυτό) ποώδες διακοσμητικό φυτό του γένους Lilium, με κατάλευκα και μυρωδάτα άνθη
- ※ Πού `σαι όμορφη Αθήνα
που ανθίζανε τα κρίνα
κι οι μικρές με κρινολίνα
βγαίνανε στις γειτονιές.- Η μοντέρνα η Αθήνα, στίχοι: Ναπολέων Ελευθερίου, μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας, 1969· α΄ ερμηνεία: Δούκισσα
- άλλες μορφές: κρίνος
- ※ Πού `σαι όμορφη Αθήνα
- (λουλούδι) το λουλούδι του φυτού αυτού
- ※ Αθήνα Αθήνα
Χαρά της γης
και της αυγής
μικρό γαλάζιο κρίνο.- Αθήνα, στίχοι: Νίκος Γκάτσος, μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, 1961· α΄ ερμηνεία: Στέλιος Καζαντζίδης
- ≈ συνώνυμα: κρινολούλουδο
- ※ Αθήνα Αθήνα
Άλλες μορφές
[επεξεργασία]- κρίνος (αρσενικό)
Συγγενικά
[επεξεργασία] ετυμολογικό πεδίο
κρινο-
κρινο-
- αγριοκρινάκι
- αγριόκρινο
- αγριόκρινος
- αμμόκρινο
- ανθόκρινο
- αφρόκρινο
- δροσόκρινο
- καλαμόκρινο
- κρινάκι
- κρινάνθι
- κρινάνθινος
- κρινάνθιστος
- κρίνανθο
- κρινανθός
- κρινάτος
- κρινένιος
- κρίνινος
- κρινογιός
- κρινοδαχτυλάτος
- κρινοδάχτυλο
- κρινοδάχτυλος, κρινοδάκτυλος
- κρινόδοντο
- κρινοειδής
- κρινοθησαυρός
- κρινοθώρητος
- κρινοθωριά
- κρινόθωρος
- κρινόκορφος
- κρινοκύμα
- κρινόλαδο
- κρινόλευκος
- κρινολουλουδάκι
- κρινολούλουδο
- κρινολύγιστος
- κρινομάγουλο
- κρινομάγουλος
- κρινομέτωπος
- κρινόμορφος
- κρινοπλασμένος
- κρινόπλαστος
- κρινοπλούμιστος
- κρινοπόδαρος
- κρινοποδαρούσα
- κρινοπόδης
- κρινοπρόσωπος
- κρινόριζα
- κρινόροδα
- κρινορόδινος
- κρινοσπαρμένος
- κρινόσπαρτος
- κρινόσταλτος
- κρινοστήθα
- κρινοστόλιστος
- κρινόστρωτος
- κρινοτράπεζος
- κρινοτράχηλος
- κρινοφιλημένος
- κρινοφτέρουγος
- κρινόφυλλο
- κρινόχαρος
- κρινοχέρι
- κρινόχερο
- κρινόχνουδο
- κρινώδης
- κρινωπός
- λιόκρινο
- μαρμαροκρινόχερο
- νεροκρινάκι
- νερόκρινο
- νερόκρινος
- ροδοκρινιά
- ροδόκρινο
- ροδόκρινος
- φεγγαρόκρινο
- φυλοκρινώ
Δείτε επίσης
[επεξεργασία]-
κρίνο στη Βικιπαίδεια
Μεταφράσεις
[επεξεργασία] Ετυμολογία 2
[επεξεργασία]- κρίνο < κλιτικός τύπος
Κλιτικός τύπος ουσιαστικού
[επεξεργασία]κρίνο αρσενικό
Αναφορές
[επεξεργασία]- ↑ Γεώργιος Μπαμπινιώτης (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.
- ↑ κρίνος - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
- ↑ κρίνος - Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'πεύκο' (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά ουδέτερα (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)
- Ομόηχα (νέα ελληνικά)
- Κληρονομημένες λέξεις από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Νέα ελληνικά
- Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)
- Φυτά (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα στίχους τραγουδιών (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά)
- Λουλούδια (νέα ελληνικά)
- Κεντρικά λήμματα (νέα ελληνικά)
- Κλιτικοί τύποι ουσιαστικών (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)
