Aoriko

Aoricus rex Visigothorum (290-354)
Mapo Eŭropo montranta la Visigotan Regnon.
Persona informo
Naskiĝo	290 en Betiko
Morto	369 en Gramont, Tarn-et-Garonne, Sudo-Pireneoj
Familio
Dinastio	Balti dynasty vd
Patro	Ariariko vd
Infanoj	Atanariko, Rothesteus (en) vd
Profesio
Okupo	Kaŭdilo vd
Postenoj Postenoj Judge of the Tervingi (en) (332–350) vd
vd	Fonto: Vikidatumoj

Aoriko aŭ Aoricus estis filo de Ariariko kaj la patro de Atanariko. Kreskigita en Konstantinopolo kiel ostaĝo de la romianoj, statuo estis starigita omaĝe al li en la imperia antaŭĉambro, elstarigante la obeemon de Aoriko al la romia aŭtoritateco.

Biografio

En la 3-a kaj 4-a jarcentoj p.K., la gotoj kaj aliaj barbaraj grupoj plurfoje kaŭzis tumultojn laŭlonge de la limo kun la romia provinco Panonio. Printempe de 332 p.K., la 20-an de aprilo, la Tervingoj de Ariariko kaj iliaj Tajfaliaj aliancanoj, aliflanke de la malsupra Danubo, estis fine venkitaj de la romia imperiestro Konstanteno la 2-a. Ili estis devigitaj paciĝi kun la romianoj, subskribante traktaton (pere de feŭdoj, tio estas, pagante tributojn) kun Konstanteno la Granda eĉ en tiu jaro.

La gota episkopo Ulfilo estis devigita forlasi la visigotan popolon kaj fuĝi al la Romia Imperio kun siaj sekvantoj.

Ariariko ankaŭ ofertis sian filon Aorikon kiel ostaĝon, aŭ personan garantion, de estonta paco inter Romo kaj la Tervingoj de Ariariko. Aoriko estis edukita en Konstantinopolo, kie statuo estis starigita en lia memoro. Patrick J. Geary sugestas, ke sub la Tervinga dinastio de Ariariko, ĉiam pli proksimaj ligoj disvolviĝis kun la Romia Imperio kaj ke helpaj trupoj de Tervingoj estis provizitaj por kampanjoj kontraŭ la Persoj.

La romia imperiestro Konstancio la 2-a permesis al la gotoj transiri la frostan Danubon kaj ekloĝi en Mezio. Ekde 348, Aoriko persekutis la nicenajn kristanojn, kontraŭ kiuj Konstancio la 2-a ankaŭ batalis.

En 348, Aoriko gvidis persekutadon kontraŭ la kristanoj. La gota episkopo Ulfilo estis devigita forlasi la visigotan popolon kaj fuĝi al la Romia Imperio kun siaj sekvantoj. Konstancio la 2-a akceptis la ekzilojn "kun honoroj" kaj setligis ilin apud Nikopolo. Tie ekestis "multnombra kaj paca popolo de Malgrandaj Gotoj".

En 350, Aoriko rekonis Konstancion la 2-an kiel "thiudans" ("reĝo" en la gota lingvo) kaj devigis sian filon Atanarikon ĵuri ne eniri la Romian Imperion per forto.

Aoriko mortis antaŭ 369, la jaro en kiu lia filo estis agnoskita de la romianoj kiel la nova gvidanto de la gotoj.

Laŭ Herwig Wolfram, la aliteracioj, varioj kaj ritmoj de la nomoj Atanariko, Aoriko kaj Ariariko similas al la idealo de la nomoj "Hadubrand, Hildebrand kaj Heribrand". Li kredas, ke la similecoj kaj komparoj inter ĉi tiuj nomoj povas sugesti, ke ĉi tiuj tri reĝoj estis membroj de la Baltinga dinastio.